"የሰው ልጅ እየበላና እየጠጣ መጣ፥ እነርሱም፡— እነሆ፥ በላተኛና የወይን ጠጅ ጠጭ፥ የቀራጮችና የኃጢአተኞች ወዳጅ ይሉታል። ጥበብም በልጆችዋ ጸደቀች" (ማቴ 11:19) በማለት ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ የተናገረው ቃል፣ የእግዚአብሔር አሠራር በሰዎች ዘንድ ተቀባይነት ባያገኝም፣ እውነታው ግን በሚያመጣው መንፈሳዊ ፍሬ እንደሚረጋገጥ የሚያሳይ ጥልቅ መለኮታዊ ትምህርት ነው። በግሪኩ ቋንቋ "ሶፊያ" የተባለው ጥበብ የእግዚአብሔርን መለኮታዊ ዕቅድ እና መንገድ ሲያመለክት፣ "ዲካዮዎ" የሚለው ቃል ደግሞ መጽደቅን፣ ትክክል ሆኖ መገኘትን ወይም በድርጊት መረጋገጥን ይገልጻል። ይህ አዋጅ፣ የእግዚአብሔር መለኮታዊ ጥበብ በሰዎች ትችት ሳይሆን፣ ጥበብን በተቀበሉትና ሕይወታቸው በተለወጠው እውነተኛ ልጆቿ አማካኝነት ትክክለኛነቱ እንደሚረጋገጥ የሚያሳይ ነው።
በታሪካዊ እና ባሕላዊ አውድ ስንመለከተው፣ በዘመኑ የነበረው ትውልድ ልክ በገበያ ቦታ እንደሚጫወቱና ምንም እንደማያስደስታቸው ልጆች ነበር። መጥምቁ ዮሐንስ ሳይበላና ሳይጠጣ በታላቅ የጾም ሕይወት ሲመጣ ጋኔን አለበት ብለው ነቀፉት፤ ኢየሱስ ክርስቶስ ደግሞ ከሰዎች ጋር እየበላና እየጠጣ የጸጋን ወንጌል ሲሰብክ በላተኛና የኃጢአተኞች ወዳጅ ብለው ሰደቡት። ይህ የሚያሳየው ዓለማዊው አእምሮ የእግዚአብሔርን የተለያየ የአሠራር መንገድ ለመቀበል ፈቃደኛ እንዳልነበረ ነው። ነገር ግን የሰው ትችት የእግዚአብሔርን እውነት ሊሽረው አይችልም። የእግዚአብሔር ጥበብ በሰው ፍርድ ሳይሆን፣ እውነትን ተቀብለው በዳኑት ኃጢአተኞች ሕይወት ውስጥ ስለተገለጠች፣ ጥበብ በልጆችዋ ሁሉ ጸደቀች (ሉቃ 7:35)።
በዚህ ታሪክ ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት የሚመነጨው፣ ከእግዚአብሔር ጥበብ እና ከሰው ሞኝነት መካከል ካለው ግጭት ነው። ዓለም በራሱ ጥበብ እግዚአብሔርን ሊያውቅ አይችልም፤ ይልቁንም ክርስቶስ የእግዚአብሔር ኃይልና የእግዚአብሔር ጥበብ ነው (1 ቆሮ 1:24)። የሃይማኖት መሪዎች የክርስቶስን አሠራር ሲነቅፉ፣ እውነተኛዋ ጥበብ ግን ፍሬ ታፈራ ነበር። ዛሬም ቢሆን የእግዚአብሔር ቃልና አሠራር በዓለም ዘንድ ሞኝነት መስሎ ሊታይ ይችላል። ነገር ግን አንድ ዛፍ ከፍሬው እንደሚታወቅ፣ የእግዚአብሔርም አሠራር እውነተኛነት የሚረጋገጠው በሰዎች ጭብጨባ ሳይሆን፣ ቃሉን ተቀብለው ከጨለማ ወደ ብርሃን በተሻገሩት ፍሬዎች በኩል ነው። ይህንኑ መንፈሳዊ መርህ ጌታችን ሲያጸናው፣ ከፍሬያቸው ታውቋቸዋላችሁ ብሏል (ማቴ 7:16)።
የጴንጤቆስጤ አማኞች እንደመሆናችን መጠን፣ ይህ የጌታ ቃል ታላቅ መንፈሳዊ መጽናናትን ይሰጠናል። አንዳንድ ጊዜ መንፈስ ቅዱስ በሕይወታችንና በቤተ ክርስቲያን ውስጥ የሚያደርገው ታላቅ የጸጋ አሠራር፣ በዓለም ወይም በሃይማኖታዊው ሥርዓት ዘንድ ሊነቀፍ፣ ሊተች ወይም እንደ ስህተት ሊቆጠር ይችላል። ሰዎች የአምልኮታችንን፣ የጸሎታችንን ወይም የወንጌል ስርጭታችንን መንገድ ላይረዱት ይችላሉ። ነገር ግን ራሳችንን ለሰው ትችት ማስረዳት አያስፈልገንም፤ ምክንያቱም ሕይወታችን፣ ቅድስናችን፣ እና የተለወጠው ማንነታችን የእግዚአብሔር ጥበብ ትክክል መሆኗን የሚመሰክሩ ሕያዋን ፍሬዎች ናቸው። እኛ በእግዚአብሔር ጸጋ የዳን የእግዚአብሔር ጥበብ ልጆች ነን።
በመጨረሻም፣ ጥበብ በልጆችዋ ጸደቀች የሚለው ቃል፣ የወንጌል እውነት ምንጊዜም ራሱን በተግባርና በፍሬ እንደሚያስመሰክር የሚያሳይ ታላቅ አዋጅ ነው። እውነተኛ መንፈሳዊነት የሚለካው ሰዎች በሚሰጡን አስተያየት ሳይሆን፣ እግዚአብሔር በሕይወታችን በሚያመጣው ዘላቂ ለውጥ ነው። የእግዚአብሔር ጥበብ በሰዎች ፊት ሞኝነት ብትመስልም፣ መጨረሻዋ ግን የዘላለም ሕይወትና የጽድቅ ፍሬ ነው በሚለው መንፈሳዊ እውነት ልባችን ሊታነጽ ይገባል። ይህ እውነት፣ የዓለምን ነቀፋ ሳንፈራ በእግዚአብሔር ቃል ላይ እንድንጸና እና የጌታን አዳኝነት በተለወጠው መልካም አኗኗራችን አሕዛብን በማሳመን እንድንመሰክር በግልጽ ያስተምረናል (1 ጴጥ 2:12)።