ወደ ጸጋው ዙፋን በእምነት (በድፍረት) መቅረብ ማለት ምን ማለት ነው (ዕብራውያን 4:16)?

ሐዋርያው ጳውሎስ ወደ እግዚአብሔር መቅረብን በተመለከተ ሲያበረታታ፡ "እንግዲህ ምሕረትን እንድንቀበል በሚያስፈልገንም ጊዜ የሚረዳንን ጸጋ እንድናገኝ ወደ ጸጋው ዙፋን በእምነት (በድፍረት) እንቅረብ" በማለት ያውጃል (ዕብራውያን 4:16)። "በድፍረት" የሚለው ቃል በግሪክኛው "ፓሬስያ" ሲሆን፣ የመናገር ነጻነትን፣ ያለ ፍርሃት መቅረብንና ፍጹም መታመንን ያሳያል።

በብሉይ ኪዳን ሥርዓት የእግዚአብሔር ዙፋን (የቃል ኪዳኑ ታቦት የሚገኝበት ቅድስተ ቅዱሳን) እጅግ የሚያስፈራና የተከለከለ ሥፍራ ነበር። ወደዚያ መግባት የሚችለው ሊቀ ካህናቱ ብቻ ሆኖ፣ እርሱም በዓመት አንድ ጊዜ ለራሱና ለሕዝቡ የሚሆን የደም መሥዋዕት ይዞ በታላቅ ፍርሃትና መንቀጥቀጥ ነበር የሚገባው። ማንኛውም ሌላ ሰው ቢቀርብ ቅጣቱ ሞት ነበር።

ነገር ግን ኢየሱስ ክርስቶስ በመስቀል ላይ ደሙን ባፈሰሰ ጊዜ የቤተ መቅደሱ መጋረጃ ከላይ እስከ ታች ተቀደደ። ይህ መለኮታዊ ክስተት የፍርድን ዙፋን ወደ ጸጋ ዙፋንነት ቀይሮታል። የክርስቶስ ፍጹም መሥዋዕትነት፣ እኛ ኃጢአተኞች ያለ ምንም ፍርሃት በቀጥታ ወደ እግዚአብሔር ፊት እንድንገባ ሕያው መንገድ ከፍቶልናል።

በድፍረት መቅረብ ማለት በትዕቢት ወይም በንቀት መቅረብ ማለት አይደለም። ይልቁንም አንድ ሕፃን ልጅ አባቱ ፊት ያለምንም ሥጋትና ማቅማማት እንደሚቀርብ፣ እኛም በራሳችን ጽድቅ ሳይሆን በክርስቶስ የደም ዋጋ ላይ ተማምነን ወደ እግዚአብሔር ፊት በነጻነት መግባት ማለት ነው።

ቃሉ ለእኛም በኃጢአት ስንወድቅ ወይም በድካም ስንዋጥ ተደብቀን ከመሸሽ ይልቅ፣ ወዲያውኑ ምሕረትንና አቅምን ፍለጋ ወደ አባታችን ፊት መሮጥ እንዳለብን ያስተምረናል። እግዚአብሔር እኛን ለመቅጣት ሳይሆን ጸጋውን ለማፍሰስ ዙፋኑ ላይ ይጠብቀናል።

ስለዚህ በማንኛውም የችግርና የጭንቀት ሰዓት ከሰው እርዳታን ከመጠበቅ ይልቅ፣ ጸጋንና ምሕረትን ወደሚሰጠው ታላቁ ዙፋን ዘወትር በጸሎት መቅረብ አለብን። የሰማዩ ደጃፍ በክርስቶስ ኢየሱስ ለሁልጊዜ ክፍት ነው (ኤፌሶን 3:12)።