ጳውሎስ “ወንድሞች ሆይ፣ ሰው በማናቸውም በደል ስንኳ ቢገኝ፣ መንፈሳውያን የሆናችሁ እናንተ እንደዚህ ያለውን ሰው በየውሃት መንፈስ አቅኑት” በማለት ጥልቅ የሆነ የፍቅርና የእረኝነት መልእክት ያስተላልፋል (ገላትያ 6፥1)። ማቅናት ማለት የተሰበረን ነገር መጠገን፣ የተሳሳተን መመለስና የወደቀን ማንሳት ማለት ነው። ይህ መሆን ያለበትም በኩራት ሳይሆን፣ በገርነትና በየውሃት መንፈስ ነው።
“አቅኑት” ለሚለው ቃል ጥቅም ላይ የዋለው የግሪክ ቃል “ካታርቲዞ” ሲሆን፣ በጥንቱ ዘመን የሕክምና ባለሙያዎች የተሰበረን አጥንት ወደ ቦታው ለመመለስ፣ ወይም አሣ አጥማጆች የተቀደደ መረብን ለመጠገን ይጠቀሙበት ነበር። የተሰበረን አጥንት ማሰር ጥንቃቄንና ገርነትን እንደሚፈልግ ሁሉ፣ በኃጢአት የወደቀን ወንድም ወይም እህት መመለስም ከፍተኛ የሆነ መንፈሳዊ ጥንቃቄን፣ ፍቅርንና ርኅራኄን ይጠይቃል።
በሥነ-መለኮት ደረጃ፣ እግዚአብሔር ራሱ ታላቁ ጠጋኝና መላሽ አምላክ ነው። ዳዊት “ነፍሴን ይመልሳታል፤ ስለ ስሙም በጽድቅ መንገድ ይመራኛል” በማለት መለኮታዊውን ማቅናት መሰከረ (መዝሙር 23፥3)። አንድ ክርስቲያን በኃጢአት ሲወድቅ ቤተ ክርስቲያን ልትኮንነው፣ ልትገፋው ወይም ልትተወው አይገባም። ይልቁንም መንፈሳውያን የሆኑ ሰዎች፣ በክርስቶስ ፍቅር ያንን ሰው ወደ ንስሐና ወደ መንፈሳዊ ጤንነት ሊመልሱት ይገባል።
በዚህ ውስጥ ያለው ትልቅ ውጥረት፣ ኃጢአትን ከመጥላትና ኃጢአተኛውን ከመውደድ ጋር የተያያዘ ነው። አንዳንዴ ሰዎች በቅድስና ስም ወንድማቸውን አጥብቀው ይኮንናሉ፤ ይህም የተሰበረውን አጥንት በኃይል እንደመጫን ያማል። በሌላ በኩል፣ ጳውሎስ “አንተ ደግሞ እንዳትፈተን ራስህን ጠብቅ” በማለት የኃጢአትን አደገኛነት ያስጠነቅቃል። አቅኚው ሰው ራሱም ደካማ መሆኑን አውቆ በትሕትና ሊቀርብ ይገባዋል።
ቃሉ ለእኛም እርስ በርሳችን ያለንን ተጠያቂነትና ፍቅር አጉልቶ ያሳየናል። በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ፍጹም የሆነ ሰው የለም። ማናችንም ብንሆን ልንሰናከል እንችላለን። ስለዚህ የወደቀን ሰው በሐሜት ከማዋረድ ይልቅ፣ በጸሎት፣ በምክርና በእውነተኛ ፍቅር ልንደግፈውና ወደ እግዚአብሔር ኅብረት ልንመልሰው መንፈሳዊ ግዴታ አለብን።
በማጠቃለያው፣ የወደቀን ወንድም ማቅናት ታላቅ የመንፈሳዊ ብስለት ምልክት ነው። “ኃጢአተኛን ከተሳሳተበት መንገድ የሚመልሰው ነፍሱን ከሞት እንዲያድን፣ የኃጢአትንም ብዛት እንዲሸፍን ይወቅ” እንደሚለው ቃል፣ የክርስቶስን የይቅርታና የመመለስ አገልግሎት በቤተ ክርስቲያን ውስጥ በተግባር ልናውለው ይገባል (ያዕቆብ 5፥19-20)።