ሐዋርያው ጳውሎስ የመንፈሳዊ ስጦታዎችን ዝርዝርና አከፋፈል በጥልቀት ካስረዳ በኋላ፣ "ታላላቆቹን ስጦታዎች በብርቱ ፈልጉ። ደግሞም ከሁሉ የሚበልጥ መንገድ አሳያችኋለሁ" በማለት ወደ አዲስና ወደ ላቀ መንፈሳዊ አቅጣጫ ይመራቸዋል (1 ቆሮ 12:31)። "ከሁሉ የሚበልጠው መንገድ" (በግሪኩ ሁፐርቦሌ) ማለት፣ ተወዳዳሪ የሌለው፣ ከማናቸውም ተአምራት፣ ስጦታዎችና ዕውቀቶች በላይ የሆነና ፍጹም ወደ ሆነው የእግዚአብሔር ባሕርይ የሚያደርስ መለኮታዊ ጎዳና ማለት ነው። ጳውሎስ በሚቀጥለው ምዕራፍ 13 ላይ በግልጽ እንደሚያብራራው፣ ይህ ከሁሉ የሚበልጠው መንገድ አጋፔ የተባለው ፍጹምና መለኮታዊ "ፍቅር" ነው።
በታሪካዊና ባሕላዊ አውድ፣ የቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን በመንፈሳዊ ስጦታዎች አጠቃቀም ታላቅ ትምክህት ነበራት። በልሳን መናገር፣ ትንቢት፣ እና ተአምራትን ማድረጋቸው መንፈሳዊ ብስለትና ፍጹምነት መስሏቸው ነበር። ነገር ግን እነዚህ ሁሉ ስጦታዎች እያሏቸው በክስ፣ በዝሙት፣ በጥልና በመከፋፈል የተሞሉ ሥጋውያን ነበሩ (1 ቆሮ 3:3)። ጳውሎስ ይህንን የቆሮንቶስን የተሳሳተ መንፈሳዊ መለኪያ በማፍረስ፣ እውነተኛው መንፈሳዊ ታላቅነት የሚለካው በተአምራት ብዛት ሳይሆን፣ እርስ በርስ በሚኖራቸው የፍቅር ጥልቀትና የባሕርይ ለውጥ መሆኑን ሊያሳያቸው ይህን ከሁሉ የሚበልጥ መንገድ አስተዋወቃቸው።
በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ መንፈሳዊ ስጦታዎችና ፍቅር የተለያየ ባሕርይ አላቸው። ስጦታዎች መሣሪያዎች ሲሆኑ፣ ፍቅር ግን ባሕርይ ነው። ስጦታዎች የተሰጡት ምድራዊቷ ቤተ ክርስቲያን ጊዜያዊ አገልግሎቷን እንድትወጣ ነው፤ ጌታ ሲመጣ ትንቢትም ሆነ ልሳን ይሻራሉ (1 ቆሮ 13:8)። ነገር ግን ፍቅር የእግዚአብሔር የራሱ ባሕርይ ስለሆነ (1 ዮሐ 4:8) ፈጽሞ አይወድቅም፣ ለዘላለም ይኖራል። ስለዚህ አንድ ክርስቲያን የቱንም ያህል ስጦታ ቢኖረው፣ ያንን ስጦታ የሚመራው ፍቅር ከሌለ፣ በሰማይም ሆነ በምድር ምንም ዋጋ እንደሌለው ጳውሎስ አጥብቆ ያስተምራል።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ውጥረት፣ ኃይልን እና ፍቅርን ማመጣጠን ነው። ዛሬም ቢሆን ብዙዎች ኃይልንና ተአምራትን ከፍቅር አብልጠው ይፈልጋሉ። ነገር ግን ኃይል ያለ ፍቅር አጥፊ ሊሆን ይችላል። መንፈሳዊ ስጦታ ወንድምን ለማገልገል የተሰጠ በመሆኑ፣ ሞተሩ ፍቅር መሆን አለበት። ፍቅር የሌለው ስጦታ ልክ ነዳጅ እንደሌለው መኪና ጩኸት እንጂ ግብ የለውም። ጳውሎስ ስጦታዎችን አትፈልጉ አላለም፣ ነገር ግን እነዚያ ስጦታዎች የሚሠሩበትና የሚያድጉበት አውድ ይህ ከሁሉ የሚበልጠው የፍቅር ጎዳና መሆን እንዳለበት ገልጿል።
ቃሉ ለእኛም የሕይወታችንን ሚዛን እንድናስተካክል ያስገድደናል። አገልግሎታችን፣ ስብከታችንም ሆነ መንፈሳዊ እንቅስቃሴያችን መመዘን ያለበት "በምን ያህል ፍቅር ተደረገ?" በሚለው መለኪያ ነው። በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ድውያንን የመፈወስ አቅም ኖሮን፣ ነገር ግን የተጣላነውን ወንድማችንን ይቅር ማለት ካልቻልን ከሁሉ በሚበልጠው መንገድ ላይ አይደለንም። እውነተኛው የክርስትና ኃይል የሚገኘው፣ ራስን አሳልፎ በሚሰጥና ሌላውን በሚጠቅም በመስቀሉ የፍቅር ሕይወት ውስጥ ነው።
በማጠቃለያ፣ ከሁሉ የሚበልጠው መንገድ የክርስቶስን ልብ መላበስ ነው። "መንፈሳዊ ስጦታ የሰማይ ቋንቋ ሊያናግር ይችላል፣ ፍቅር ግን የሰማይን አምላክ ራሱን ወደ ምድር ያመጣዋል" እንደሚባለው፣ ፍቅር የሕግ ሁሉ ፍጻሜ ነው። እያንዳንዱ ክርስቲያን መንፈሳዊ ስጦታውን እያሳደገ፣ ነገር ግን ከሁሉ በላይ በዚህ ማራኪና ዘላለማዊ በሆነው የፍቅር መንገድ ላይ ጸንቶ ሊመላለስ ይገባዋል።