ሐዋርያው ጳውሎስ የጸሎቱን ክፍል በታላቅ የምስጋናና የአምልኮ ቃል ሲያጠናቅቅ፣ "እንግዲህ በእኛ እንደሚሠራው ኃይል መጠን ከምንለምነው ወይም ከምናስበው ሁሉ ይልቅ እጅግ አብልጦ ማድረግ ለሚቻለው፥ ለእርሱ በቤተ ክርስቲያን በክርስቶስ ኢየሱስ እስከ ትውልዶች ሁሉ ዘላለም ክብር ይሁን" በማለት ያውጃል (ኤፌሶን 3፡20)። ይህ ቃል የእግዚአብሔርን ወሰን የለሽ ኃይልና ገደብ የሌለው ችሎታ የሚያሳይ ነው።
በነገረ መለኮት ጥናት ይህ ክፍል አምላካዊ ኃይል ከሰው ልጅ አቅምና ምናብ ጋር ሲነጻጸር ያለውን ልዩነት በግልጽ ያሳያል። የሰው ልጅ በጸሎት ሲለምን የሚለምነው እንደ አቅሙና እንደ እውቀቱ መጠን ነው። ምናባችንም ቢሆን ከምናየውና ከምንሰማው ነገር አልፎ መሄድ አይችልም። ነገር ግን እግዚአብሔር ለጸሎታችን ምላሽ የሚሰጠው በኛ የልመና ልክ ወይም በምናባችን ጥበት ሳይሆን፣ በራሱ መለኮታዊና ማለቂያ በሌለው የጸጋ ኃይል ነው።
"እጅግ አብልጦ" (በግሪኩ ሁፐርፐሪሶስ) የሚለው ቃል ድንበር የለሽ ብዛትን፣ ከመትረፍረፍም አልፎ የሚፈስን ጸጋ ያመለክታል። እግዚአብሔር የሚጠየቀውን ብቻ ሰጥቶ አያቆምም፤ ከምንጠብቀው ውጪ ሰማያዊ በረከትን ያዘንባል። ይህ ኃይል የሚሠራው ከሩቅ ሳይሆን "በእኛ እንደሚሠራው ኃይል መጠን" ነው። በመንፈስ ቅዱስ አማካኝነት በውስጣችን ያለው አምላካዊ ኃይል፣ ተአምራትን ለማድረግና ሕይወታችንን ሥር ነቀል በሆነ መንገድ ለመለወጥ በቂ ነው።
ይህ አሠራር ክብሩ ለእግዚአብሔር ብቻ እንዲሆን ያደርጋል። ቤተ ክርስቲያን የዚህ ኃይልና የጸጋ መገለጫ መድረክ ስለሆነች፣ ክብር ሁሉ ለእግዚአብሔር ይገባዋል። የሐሰት አስተማሪዎች በሰው ብልሃት መዳንን ሲሰብኩ፣ ጳውሎስ ግን አእምሮን የሚያልፈውን የእግዚአብሔርን ኃይል በማወጅ፣ መታመናችን ሁሉ በክርስቶስ ላይ ብቻ እንዲሆን ያስተምራል።
ቃሉ ለእኛም በጸሎት ሕይወታችን ታላቅ ድፍረትን ይሰጠናል። ዛሬ በፊታችን ያሉ ተራራዎች የቱንም ያህል ገዝፈው ቢታዩን፣ ወይም ሕመማችንና ችግራችን መፍትሔ የሌለው ቢመስልም፣ አምላካችን ከምናስበው በላይ ኃያል መሆኑን ማስታወስ አለብን። ጸሎታችን በጥርጣሬ የተገደበ ሳይሆን፣ እግዚአብሔር የማይቻለውን እንደሚያደርግ በማመን የተሞላ ሊሆን ይገባል።
የእግዚአብሔር ችሎታ ማለቂያ የለውም። መጽሐፍ ቅዱስ "እነሆ፥ እኔ የሥጋ ለባሽ ሁሉ አምላክ እግዚአብሔር ነኝ፤ በውኑ ከእኔ የሚሰወር ነገር አለን?" (ኤርምያስ 32፡27) እንደሚል፣ ዘወትር በታላቅ እምነት እየጸለይን፣ አምላካችን ከምንጠብቀው በላይ አብልጦ እንዲሠራ ሕይወታችንን ለእርሱ አሳልፈን ልንሰጥ ይገባል።