እግዚአብሔር እንዴት እና ለምን ይገርዘናል?

ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ይህንን መንፈሳዊ እውነት ሲያስተምር፣ እግዚአብሔር አብን እንደ ገበሬ፣ ራሱን እንደ እውነተኛ የወይን ግንድ፣ እና አማኞችን ደግሞ እንደ ቅርንጫፎች አድርጎ አቅርቧል (ዮሐንስ 15:2)። በዚህ ዘይቤያዊ አገላለጽ ውስጥ "መገረዝ" ማለት አላስፈላጊ የሆኑ፣ የደረቁ ወይም ፍሬ እንዳያፈራ የሚያደናቅፉ ቅርንጫፎችን መቁረጥ እና ማስወገድ ማለት ነው። ይህ መለኮታዊ የመገረዝ አሠራር፣ አማኞች በመንፈሳዊ ሕይወታቸው ይበልጥ ፍሬያማ፣ ጤናማ እና ለእግዚአብሔር ክብር የሚበቁ እንዲሆኑ የሚደረግ የፍቅር እና የቅድስና ሂደት ነው።

በታሪካዊ እና ባህላዊ አውድ፣ በእስራኤል ምድር የወይን እርሻ እንክብካቤ እጅግ የታወቀ የዕለት ተዕለት ተግባር ነበር። የተካነ ገበሬ የወይን ተክሉን ዝም ብሎ አያሳድገውም፤ ምክንያቱም ተክሉ ካልተገረዘ ኃይሉን ሁሉ ለቅጠል እና ለቅርንጫፍ እድገት ብቻ በማዋል ፍሬ አልባ ይሆናል። ገበሬው ተክሉ ብዙ እና ጣፋጭ ፍሬ እንዲያፈራ፣ በልዩ ጥንቃቄ ትርፍ ቅርንጫፎችን በስለት ይቆርጣል። ኢየሱስ ይህንን ባህላዊ አሠራር በመውሰድ፣ ሰማያዊው አባታችን በሕይወታችን ውስጥ የሚያደርገውን የማንጻት ሥራ በሚገባ አስረድቷል።

የዚህ አሠራር ሥነ መለኮታዊ ትርጉም እጅግ ጥልቅ ነው። እግዚአብሔር እኛን የሚገርዘው በቃሉ፣ በመንፈስ ቅዱስ ወቀሳ እና በሚፈቅዳቸው የሕይወት ፈተናዎች አማካኝነት ነው። በሕይወታችን ውስጥ መንፈሳዊ ዕድገታችንን የሚያደናቅፉ ኃጢአቶችን፣ ሥጋዊ ምኞቶችን፣ ክፉ ልማዶችን፣ ትዕቢትን እና ለዓለም ያለንን ፍቅር ቆርጦ ያስወግዳል። እግዚአብሔር የሚቀጣን ለጥፋታችን ሳይሆን፣ ከቅድስናው ተካፋዮች እንድንሆን ለጥቅማችን መሆኑን መጽሐፍ ቅዱስ በግልጽ ያስተምራል (ዕብራውያን 12:10)።

በዚህ መለኮታዊ አሠራር ውስጥ ያለው ትልቁ ውጥረት፣ የመገረዝ ሂደት ሁልጊዜም ሕመምን እና ሥቃይን የሚያስከትል መሆኑ ነው። ቅርንጫፍ ሲቆረጥ እንደሚደማ ሁሉ፣ እኛም የምንወዳቸውን ሥጋዊ ልማዶች፣ ሰዎች ወይም ምድራዊ ምቾቶች ስናጣ ልባችን ሊያዝን ይችላል። ብዙ ጊዜ እግዚአብሔር የተወን ወይም የጠላን ሊመስለን ይችላል፤ ነገር ግን መገረዝ የጥፋት ሳይሆን የፍቅር እና የተስፋ ምልክት ነው። ገበሬው የሚገርዘው ፍሬ የሚያፈራውን ቅርንጫፍ ብቻ መሆኑን ማስተዋል እጅግ አስፈላጊ ነው (ራእይ 3:19)።

በሕይወታችን ውስጥ ያልጠበቅነው ኪሳራ፣ ሕመም፣ ወይም የሰዎች መለየት ሲያጋጥመን፣ ማጉረምረም ሳይሆን የእግዚአብሔርን መለኮታዊ እጅ ማየት ይገባናል። እነዚህ ነገሮች እኛን ወደ ክርስቶስ አብልጠው እንዲያጠጉን እና የመንፈስን ፍሬ አብዝተን እንድናፈራ የተፈቀዱ የማንጻት ሂደቶች ናቸው። በመከራችን ውስጥ የሰማያዊውን አባት አፍቃሪ እጅ ማመን የጎለመሰ እምነት መገለጫ ነው።

በማጠቃለያ፣ እግዚአብሔር እኛን የሚገርዘው ክርስቶስን እንድንመስል እና በሕይወታችን ፍሬ እንድናፈራ ነው። ይህ ፍሬ ለራሳችን ክብር ሳይሆን ለእግዚአብሔር መንግሥት መስፋፋት የሚውል ነው። በመገረዝ ውስጥ ያለውን ጊዜያዊ ሕመም ታግሠን ስናልፍ፣ በመጨረሻ የሚገኘው የጽድቅ ሰላማዊ ፍሬ ታላቅ ደስታን ያመጣል (ዕብራውያን 12:11)።