ሐዋርያው ጳውሎስ በሮሜ መልእክቱ ላይ እጅግ አሳሳቢ የሆነ መለኮታዊ እርምጃ ሲያብራራ፣ "እግዚአብሔር አሳልፎ ሰጣቸው" የሚለውን ቃል ሦስት ጊዜ ደጋግሞ ይጠቀማል (ሮሜ 1:24፣ 26፣ 28)። ይህ አገላለጽ በግሪኩ "ፓራዲዶሚ" የሚል ሲሆን፣ አንድን ነገር ወይም ሰውን ለፍርድ፣ ለቅጣት ወይም ለጠላት አሳልፎ መስጠትን ያመለክታል። እዚህ ላይ ትርጉሙ እግዚአብሔር ሰውን ኃጢአት እንዲሠራ ገፋፋው ማለት ሳይሆን፣ ሰው በመረጠው የጥፋት መንገድ እንዲሄድ የሚከለክለውን የጸጋ እጁን አነሳለት ማለት ነው።
በታሪካዊና ባሕላዊ አውድ ውስጥ፣ የሰው ልጅ እግዚአብሔርን በማወቅ ፈንታ የጣዖት አምልኮንና የገዛ ፍላጎቱን መረጠ። እግዚአብሔር በምሕረቱ የሰውን ልጅ ከክፋት የሚገታ ሕሊናና የተፈጥሮ ሥርዓት ሰጥቶት ነበር። ነገር ግን የሰው ልጅ ይህንን መለኮታዊ ማገጃ በዓመፃ አፈረሰው። ሰዎች በራሳቸው ፈቃድ ከእግዚአብሔር ጥላ ሥር ሲወጡ፣ እግዚአብሔርም በግድ አላስገደዳቸውም። የመረጡት መንገድ ወደ ገደል የሚያመራ መሆኑን እያወቀ፣ ለልባቸው ክፉ ምኞትና ርኩሰት ተዋቸው። ይህ የፍርድ ሁሉ መጀመሪያ ነው።
በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ እግዚአብሔር አሳልፎ ሰጣቸው ማለት መለኮታዊ የመተው ፍርድ ነው። በእግዚአብሔር ፊት በምድር ላይ ሊደርስ ከሚችለው ፍርድ ሁሉ እጅግ አስፈሪው፣ እግዚአብሔር ሰውን እንደ ፈቃዱ እንዲኖር መተው ነው። መዝሙረኛው አሳፍ፣ "እኔም ለልባቸው ክፋት ተውኳቸው፣ በራሳቸውም ምክር ሄዱ" እንዳለው፣ እግዚአብሔር ጣልቃ መግባቱን ሲያቆም ሰው ሙሉ በሙሉ የኃጢአት ባሪያ ይሆናል (መዝ 81:12)። ይህ አሳልፎ መስጠት የሰው ልጅ ለአመጹ የሚቀበለው ትክክለኛ የፍትሕ ምላሽ ነው።
የዚህ መለኮታዊ እርምጃ ተቃርኖ በሰው ልጅ የነጻነት አስተሳሰብ ላይ ይታያል። ሰው ከእግዚአብሔር ሕግ ሲወጣ ሙሉ ነጻነት ያገኘ ይመስለዋል። ነገር ግን እግዚአብሔር ለሥጋ ምኞት አሳልፎ ሲሰጠው፣ ያ አርነት ብሎ ያሰበው ጎዳና የከፋ እስር ቤት ሆኖ ያገኘዋል። እግዚአብሔር አሳልፎ የሰጣቸው ሰዎች ሕሊናቸው ይደነዝዛል፣ ትክክል የሆነውን ነገር ማመዛዘን ያቅታቸዋል፣ እንዲሁም ከሥነ ምግባር ውድቀት ወደ ባሰ ውድቀት ይጓዛሉ። ይህ የሚያሳየው የእግዚአብሔር ማገጃ ጸጋ ከሌለ የሰው ልጅ ምን ያህል ሊያረክስ እንደሚችል ነው።
ቃሉ ለእኛም እጅግ ጥልቅ የሆነ መንፈሳዊ ንቃት ይሰጠናል። መንፈስ ቅዱስ በሚወቅሰን ጊዜ ልባችንን አደንዝዘን በኃጢአት ከቀጠልን፣ እግዚአብሔር ለምንፈልገው ጥፋት አሳልፎ ሊሰጠን እንደሚችል ማስተዋል አለብን። የእግዚአብሔር ቅጣት ሁልጊዜ በእሳትና በዲን ላይገለጥ ይችላል፤ አንዳንድ ጊዜ ትልቁ ቅጣቱ በኃጢአት እንድንገፋበት ዝም ብሎ መተዉ ነው። ስለዚህ እግዚአብሔር መንገዳችንን ሲገታውና ሲገሥጸን፣ የጸጋውና የፍቅሩ መገለጫ መሆኑን ተረድተን በንስሐ ልንመለስ ይገባል።
በማጠቃለያ፣ እግዚአብሔር አሳልፎ ሰጣቸው ማለት የሰውን ሆን ብሎ ማመጽ ተከትሎ የሚመጣ መለኮታዊ እጅ ማንሳት ነው። "ከእግዚአብሔር ማዕቀብ ውጪ መሆን ነጻነት ሳይሆን፣ ለጥፋትና ለባርነት ራስን አሳልፎ የመስጠት አስፈሪ ፍርድ ነው" እንደሚባለው፣ እውነተኛ ነጻነት የሚገኘው በእግዚአብሔር ፈቃድ ውስጥ መኖር ብቻ ነው። ክርስቲያኖች ሁልጊዜም ጌታ በጸጋው እንዲጠብቃቸውና ከገዛ ልባቸው ክፋት እንዲታደጋቸው መጸለይ ይኖርባቸዋል።