እግዚአብሔር ሰይጣንን ከሺህ ዓመት በኋላ የሚፈታው ለምንድን ነው?

የእግዚአብሔር ቃል የሺህ ዓመቱ መንግሥት ሲያበቃ የሚሆነውን ክስተት ሲገልጽ "ሺሁም ዓመት ሲፈጸም ሰይጣን ከእስራቱ ይፈታል، በአራቱም የምድር ማዕዘን ያሉትን አሕዛብ… ሊያስታቸው ይወጣል" ይላል (ራእይ 20:7-8)። እግዚአብሔር ይህንን እጅግ አጥፊ የሆነውን ጠላት ከእስራቱ እንዲፈታ የፈቀደበት ዋነኛው ምክንያት፣ በሺህ ዓመቱ የሰላም ጊዜ ውስጥ የተወለዱትንና ያደጉትን የሰው ልጆች እውነተኛ የልብ አቋም ለመፈተንና ግብዝነታቸውን ለማጋለጥ ነው።

በታሪካዊውና ፍልስፍናዊው የሰው ልጅ ተፈጥሮ፣ ብዙ ጊዜ ሰዎች ኃጢአት የሚሠሩት "ሰይጣን አሳስቶን ነው"፣ ወይም "የምኖርበት ማኅበረሰብ አስገድዶኝ ነው" ብለው ያመካኛሉ። ነገር ግን በሺህ ዓመቱ መንግሥት፣ ሰይጣንም ታስሮአል، የክርስቶስም የጽድቅ አስተዳደር ፍጹም ሆኖ ምድርን ሸፍኖአል። በእነዚህ ተስማሚና ፍጹም በሆኑ ሁኔታዎች ውስጥ የሚወለዱ ልጆች የውጭ ፈተና የለባቸውም። ሆኖም ሰይጣን ሲፈታ አብረውት ማመጻቸው، የሰው ልጅ ዋነኛ ችግር የውጭው አካባቢ ሳይሆን የውስጡ የልብ ኃጢአተኝነት መሆኑን ያረጋግጣል።

ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ እግዚአብሔር የሰውን ልጅ የፈጠረው ነጻ ፈቃድ ሰጥቶት ነው። በሺህ ዓመቱ የክርስቶስ ግዛት ውስጥ ብዙዎች የሚታዘዙት በፍቅር ሳይሆን، የብረት በትር የሆነውን የክርስቶስን ፍርድ ፈርተው ነው። በውስጣቸው ያለው የዓመፅ ዘር አልጠፋም። ስለዚህ፣ እግዚአብሔር ሰይጣንን ለጥቂት ጊዜ ሲፈታው፣ በልባቸው ውስጥ ተደብቆ የነበረው አብዮት ይፈነዳል፤ እውነተኛ አማኞችና ሐሰተኛ ታዛዦች ይለያያሉ። ይህ የፍጻሜ ፈተና የእግዚአብሔርን የፍርድ ጽድቅ ሙሉ በሙሉ ያሳያል።

ይህንን የሰው ልጅ ልብ ክፋት ነቢዩ ኤርምያስ ሲያብራራ፣ የሰው ልብ ከሁሉ ይልቅ ተንኮለኛ ነው፣ እጅግም ክፉ ነው፤ ማንስ ያውቀዋል? እኔ እግዚአብሔር… ልብን እመረምራለሁ በማለት የችግሩን ሥር አሳይቷል (ኤርምያስ 17:9-10)። ሐዋርያው ያዕቆብም በተመሳሳይ፣ እያንዳንዱ በራሱ ምኞት ሲሳብና ሲታለል ይፈተናል በማለት፣ የኃጢአት መነሻው የሰውየው የውስጥ ፍላጎት መሆኑን አበክሮ ያስተምራል (ያዕቆብ 1:14)።

ቃሉ ለእኛም የራሳችንን ልብ እንድንመረምር አጥብቆ ያስጠነቅቀናል። እኛ እግዚአብሔርን የምንታዘዘው ሁኔታዎች ስለተመቻቹልን፣ ወይም ሰዎችን ፈርተን መሆን የለበትም። ተፈጥሮአችን ካልተለወጠ በቀር፣ ምርጥ በሆነ የቤተ ክርስቲያን አካባቢ ውስጥ ብንኖርም እንኳ ኃጢአት መሥራታችን አይቀርም። ስለዚህ ኃጢአታችንን በሰይጣን ወይም በሰዎች ላይ ማመካኘትን ትተን፣ ልባችንን ለእውነተኛ ንስሐ ክፍት ልናደርግ ይገባል።

የሰው ልጅ ውድቀት መነሻው ከውጭ የሚመጣ ፈተና ሳይሆን የውስጥ የልብ ክፋት ነው። "ሰይጣን ሲፈታ ያጋለጠው የራሱን ክፋት ብቻ ሳይሆን፣ ፍጹም በሆነው መንግሥት ሥር የነበረውን የሰው ልጅ የተደበቀ ትዕቢት ጭምር ነው" እንደሚባለው፣ እኛም ልባችንን ለእግዚአብሔር ጸጋ በማስገዛት ዘወትር በታማኝነት ልንመላለስ ይገባል።