መጥምቁ ዮሐንስ ስለ ክርስቶስ የጸጋ ሙላት ሲመሰክር "እግዚአብሔር የላከው የእግዚአብሔርን ቃል ይናገራልና፤ እግዚአብሔር መንፈሱን ሰፍሮ አይሰጥምና" ይላል (ዮሐንስ 3:34)። ሰፍሮ አይሰጥም ማለት ያለ ገደብ፣ ያለ ልክ፣ እና ሙላት ባለው ሁኔታ የተትረፈረፈ የመንፈስ ቅዱስ ኃይል መለቀቁን የሚያሳይ ነው።
በታሪካዊው የአይሁድ ባህል፣ የብሉይ ኪዳን ነቢያት መንፈስ ቅዱስን የሚቀበሉት ለተወሰነ ሥራ፣ በተወሰነ መጠንና ለጊዜው ነበር። የሃይማኖት መምህራን እንደሚያስተምሩት፣ ነቢያት መንፈስን የተቀበሉት በሚዛን ወይም በስፋር ነበር። ነገር ግን ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ በመሆኑ፣ መንፈስ ቅዱስ በርሱ ላይ የወረደውና የኖረው ያለምንም ገደብ ነው። ይህ የክርስቶስን ፍጹም መለኮታዊነትና ከአብ ጋር ያለውን አንድነት ያሳያል።
ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ ቃሉና መንፈሱ አንድ ናቸው። ክርስቶስ የእግዚአብሔርን ቃል ፍጹም አድርጎ ሊናገር የቻለው፣ የመንፈስ ቅዱስ ሙላት ያለ ልክ ስለነበረው ነው። በክርስቶስ ውስጥ የመለኮት ሙላት ሁሉ በሰውነት ተገልጧል። እኛ አማኞች መንፈስ ቅዱስን የምንቀበለው እንደ ጸጋው ስጦታ መጠን ሲሆን፣ ክርስቶስ ግን ራሱ የጸጋውና የመንፈሱ ምንጭ በመሆኑ፣ በእርሱ ዘንድ የመንፈስ ገደብ የለም።
ይህንን የተትረፈረፈ ሙላት ሐዋርያው ጳውሎስ ሲያብራራ፣ በእርሱ የመለኮት ሙላት ሁሉ በሰውነት ተገልጦ ይኖራልና በማለት የክርስቶስን ፍጹምነት ያረጋግጣል (ቆላስይስ 2:9)። ነቢዩ ኢሳይያስም ስለ መሲሑ ሲተነብይ፣ የእግዚአብሔር መንፈስ፣ የጥበብና የማስተዋል መንፈስ፣ የምክርና የኃይል መንፈስ፣ የእውቀትና እግዚአብሔርን የመፍራት መንፈስ ያርፍበታል በማለት የመንፈስን ሙሉነት አስቀድሞ ተናግሯል (ኢሳይያስ 11:2)።
ቃሉ ለእኛም ታላቅ የሆነ የመንፈሳዊ በረከት ተስፋ ይሰጠናል። የኛ ጌታ ገደብ የሌለው የመንፈስ ቅዱስ ሙላት ስላለው፣ ለእኛ ለልጆቹ የሚያስፈልገንን ጸጋና ኃይል አትረፍርፎ ሊሰጠን ይችላል። በሕይወታችን፣ በአገልግሎታችንና በጸሎታችን ስንደክም፣ ወደዚህ ገደብ ወደሌለው የጸጋ ምንጭ በመቅረብ፣ መንፈስ ቅዱስ ሕይወታችንን እንዲሞላው በነጻነት መጠየቅ እንችላለን።
የክርስቶስ ጸጋ አይሰፈርም፣ አይመዘንም፣ አያልቅም። "መንፈሱን ያለ ልክ በተቀበለ ጌታ የተደገፈ አማኝ፣ በምድረ በዳ እንኳ ቢሆን የሕይወት ውኃ አይጎድልበትም" እንደሚባለው፣ እኛም ከዚህ ሙላት እየተቀበልን ዘወትር በድል አድራጊነት ልንመላለስ ይገባል።