የዮሐንስ ወንጌል ምዕራፍ ሦስት ሲዘጋ "በልጁ የሚያምን የዘላለም ሕይወት አለው፤ በልጁ የማያምን ግን የእግዚአብሔር ቁጣ በእርሱ ላይ ይኖራል እንጂ ሕይወትን አያይም" በማለት እጅግ ከባድ ማስጠንቀቂያ ይሰጣል (ዮሐንስ 3:36)። የእግዚአብሔር ቁጣ ማለት ስሜታዊ የሆነ ንዴት ሳይሆን፣ እግዚአብሔር በኃጢአትና በዓመፅ ላይ ያለው ፍጹም የጽድቅ ፍርድ ነው። ይኖራል የሚለው ቃል ደግሞ ይህ ፍርድ ቋሚና ያልተነሳ መሆኑን ያሳያል።
በታሪካዊው አውድ፣ አይሁዳውያን የእግዚአብሔር ቁጣ የሚያርፈው በአሕዛብ ላይ ብቻ እንደሆነ አድርገው ያስቡ ነበር። ነገር ግን ይህ ቃል የዘር ወይም የሃይማኖት ድንበር የለውም። የሰው ልጅ በአዳም ውድቀት ምክንያት አስቀድሞ የቁጣ ልጅ ሆኖ ነው የተወለደው። እግዚአብሔር ከዚህ ቁጣ ለማዳን ልጁን ላከ። ማንም ሰው ይህንን አዳኝ አልቀበልም ካለ፣ አዲስ ቁጣ አይመጣበትም፤ ይልቁንም አስቀድሞ በላዩ ላይ የነበረው ቁጣ ሳይነሳ በዚያው ይጸናል።
ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ መዳንና ኩነኔ የተመሠረቱት ክርስቶስን በመቀበልና ባለመቀበል ላይ ነው። ኃጢአት በራሱ ሞትን ያመጣል፣ ነገር ግን ክርስቶስ የኃጢአትን ዋጋ ከፍሏል። ይህንን የጸጋ ስጦታ የሚገፋ ሰው፣ ከእግዚአብሔር ጋር የሚያስታርቀውን ብቸኛ መንገድ ስለዘጋ፣ የእግዚአብሔር የጽድቅ ፍርድ በላዩ ላይ ለዘላለም ይቆያል። እግዚአብሔር ፍቅር ቢሆንም፣ የልጁን ደም ለረገጡት ግን ፍጹም ፈራጅ ነው።
ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን እውነት ሲያብራራ፣ እውነትን በዓመፃ በሚከለክሉ ሰዎች ኃጢአተኝነትና ዓመፃ ሁሉ ላይ የእግዚአብሔር ቍጣ ከሰማይ ይገለጣልና ይላል (ሮሜ 1:18)። በተቃራኒው ደግሞ ላመኑት ሲጽፍ፣ ይልቁንስ እንግዲህ አሁን በደሙ ከጸደቅን በእርሱ ከቍጣው እንድናለን በማለት መዳን ቁጣውን ከላያችን እንደሚያነሳው አረጋግጧል (ሮሜ 5:9)።
ቃሉ ለእኛም የወንጌልን አጣዳፊነትና የኃጢአትን አስከፊነት እንድናስተውል ያደርገናል። በክርስቶስ ያላመኑ ጓደኞቻችን ወይም ቤተሰቦቻችን፣ ነገ ሳይሆን ዛሬውኑ በእግዚአብሔር የቁጣ ጥላ ሥር ናቸው። ይህንን አስፈሪ እውነት አውቀን፣ ሰዎችን ከዚህ ዘላለማዊ ጥፋት ለማትረፍ ያለ እረፍት መጸለይና ወንጌልን መመስከር አለብን። እንዲሁም እኛ ከዚህ ቁጣ ስላመለጥን ጌታን ልናመሰግን ይገባል።
የክርስቶስ መስቀል የፍቅርና የፍርድ መለያ መንገድ ነው። "በክርስቶስ የሚያምን የዘላለም ሕይወትን ሲወርስ፣ ጸጋውን የሚገፋ ግን በእግዚአብሔር የጽድቅ ቁጣ ሥር ለዘላለም ይቆያል" እንደሚባለው፣ እኛም ይህንን አዳኝ አምላክ አጥብቀን ይዘን ዘወትር በድነት መንገድ ልንመላለስ ይገባል።