ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ ጋብቻ ሲያስተምር “ነገር ግን ስለ ዝሙት ጠንቅ ለእያንዳንዱ ለራሱ ሚስት ትኑረው ለእያንዳንዲቱ ደግሞ ለራስዋ ባል ይኑራት” ይላል (1 ቆሮንቶስ 7፡2)። ይህ ቃል በግልጽ የሚያሳየው እግዚአብሔር የሠራውን የአንድ ለአንድ የጋብቻ ሥርዓት እና ዝሙትን ለመከላከል የተሰጠውን መለኮታዊ መፍትሔ ነው።
በቆሮንቶስ ማኅበረሰብ ውስጥ የነበረው ባህላዊ እና ማኅበራዊ አውድ እጅግ የተበላሸ ነበር። ወንዶች ከአንድ በላይ ሚስት ወይም ሌሎች ሴቶችን ማግኘታቸው እንደተለመደ ይቆጠር ነበር። ጳውሎስ ይህንን ልማድ በመቃወም ጋብቻ በአንድ ወንድና በአንዲት ሴት መካከል ብቻ ሊሆን እንደሚገባ ሕጋዊ እና መለኮታዊ መመሪያን አስቀምጧል። ይህ ትእዛዝ የጋብቻን ቅድስና የሚጠብቅ ነው።
ሥነ መለኮታዊው እውነት የጋብቻን ቃል ኪዳን ጠባይ የሚያሳይ ነው። እያንዳንዱ ሰው የራሱ ሚስት እንዲሁም እያንዳንዷ ሴት የራሷ ባል እንዲኖራት መታዘዙ በእግዚአብሔር ፊት የጋብቻ ግንኙነት ልዩ፣ የተከበረ እና አግላይ የሆነ ቃል ኪዳን መሆኑን ያረጋግጣል (ዘፍጥረት 2፡24)። ይህ ሥርዓት ቤተሰብን በጽኑ መሠረት ላይ ያቆማል።
ከዚህም በተጨማሪ ይህ ቃል የሰውን ልጅ ሥጋዊ ድካም ያገናዘበ ነው። የፆታ ፍላጎት በእግዚአብሔር የተሰጠ ቢሆንም ከጋብቻ ውጭ ሲሆን ግን አጥፊ ይሆናል። ስለዚህ ጋብቻ ራስን ለመግዛት እና በንጽሕና ለመኖር የተሰጠ ቅዱስ ጥላ በመሆን ያገለግላል።
ቃሉ ለእኛም የቤተሰብን ዋጋ እና የጋብቻን ቅድስና አጥብቀን እንድንጠብቅ ያሳስበናል። ጋብቻን በማቃለል እና ታማኝነትን በማጉደል በሚታወቀው ዓለም ውስጥ ክርስቲያናዊው ጋብቻ ታማኝነትን እና ዘላቂ ፍቅርን የሚያሳይ መሆን አለበት።
ጋብቻ እግዚአብሔር ለሰው ልጆች የሰጠው ውብ ስጦታ ነው። “በእውነተኛ ፍቅር እና በታማኝነት የታነጸ ጋብቻ የእግዚአብሔርን ጸጋ የሚያንጸባርቅ መስታወት ነው” እንደሚባለው ቤተሰባዊ ሕይወታችን በቅድስና የተሞላ ሊሆን ይገባል።