በመንፈስ ቅዱስ መሪነት የተጻፈው ቃል “ለጸሎት ትተጉ ዘንድ ተስማምታችሁ ለጊዜው ካልሆነ በቀር አርስ በርሳችሁ አትከላከሉ፤ ራሳችሁን ስለ አለመግዛት ሰይጣን እንዳይፈትናችሁ ደግሞ አብራችሁ ሁኑ” በማለት ያስተምራል (1 ቆሮንቶስ 7፡5)። “በመስማማት” የሚለው ቃል በጋብቻ ውስጥ ያለውን የጋራ መግባባት፣ ውይይት እና የሁለቱንም ፈቃድ የሚያመለክት ጥልቅ ጽንሰ ሀሳብ ነው።
በጥንቱ አረማዊም ሆነ የአይሁድ ባህል ውስጥ የሴቶች መብት ብዙ ጊዜ አይከበርም ነበር፤ ባል በብቸኝነት ውሳኔዎችን የማሳለፍ ልማድ ነበረው። ጳውሎስ ግን ይህንን በመሻር በክርስቲያናዊ ጋብቻ ውስጥ ማንኛውም ሥጋዊም ሆነ መንፈሳዊ ውሳኔ በሁለቱም የትዳር አጋሮች ሙሉ ፈቃድና ስምምነት ላይ መመሥረት እንዳለበት ሕጋዊና ባህላዊ አብዮት አምጥቷል።
ሥነ መለኮታዊው ውበት ያለው የጋብቻን እኩልነት እና አንድነት በማሳየቱ ላይ ነው። በባልና ሚስት መካከል ያለው ግንኙነት በአስገዳጅነት ሳይሆን በፍቅር እና በመከባበር የሚመራ ነው። ለጸሎት ጊዜ መለየት እንኳን ቢሆን የጋራ መግባባትን የሚጠይቅ መሆኑ መንፈሳዊ ሕይወት በጋብቻ ውስጥ በሕብረት እንደሚያድግ ያሳያል።
መከላከከል ወይም መነፈግ ለዲያብሎስ ፈተና በር ይከፍታል። ስለዚህ ስምምነት ማለት አንዱ የሌላውን ሥጋዊ እና መንፈሳዊ ፍላጎት መረዳት እና ለትዳር አጋር ደህንነት ቅድሚያ መስጠት ማለት ነው። ይህ ፍጹም የሆነ የፍቅር እና ራስን የመስጠት መገለጫ ነው።
ቃሉ ለእኛም በትዳር ውስጥ ግልጽነት እና የጋራ ውሳኔን ማሳደግ እንዳለብን ተግባራዊ ትምህርት ይሰጠናል። ራስ ወዳድነት በትዳር ላይ ትልቅ አደጋ ስለሆነ እያንዳንዱ እርምጃ በመመካከር እና በጋራ መግባባት ላይ የተመሠረተ ሊሆን ይገባል።
ፍቅር ሁልጊዜ የሌላውን በጎነት ይፈልጋል። “መስማማት የጋብቻ ልብ ምት ነው፤ ያለ ስምምነት የሚደረግ ጉዞ ወደ መለያየት ያመራል” እንደሚባለው በቤተሰብ ውስጥ ሰላም እና ቅድስና እንዲሰፍን የጋራ መግባባት እጅግ አስፈላጊ ነው።