ሐዋርያው ጳውሎስ ሁልጊዜ እየተማሩ ወደዚህች ሥፍራ ሊደርሱ ስላልቻሉ ሰዎች ሲናገር "እውነትን ወደ ማወቅ" የሚል እጅግ ጥልቅ የሆነ ሐረግ ይጠቀማል (2 ጢሞቴዎስ 3:7)። በመጽሐፍ ቅዱስ መሠረት "እውነት" (በግሪክኛው \’አሌቲያ\’) ማለት አንጻራዊ የሆነ የሰው ልጅ ፍልስፍና ሳይሆን፥ ፍጹም፣ የማይለወጥና ዘላለማዊ የሆነው የእግዚአብሔር ማንነትና ቃሉ ነው። ስለዚህ እውነትን ማወቅ ማለት ይህንን መለኮታዊ ቃል በአእምሮ ከመረዳት አልፎ በልብ መቀበልና የሕይወት መመሪያ አድርጎ መኖር ማለት ነው።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ የግሪክ ፈላስፎች እውነትን የሚፈልጉት በአእምሮ ምርምርና በሎጂክ ብቻ ነበር፤ ለእነርሱ እውነት ረቂቅ ጽንሰ ሐሳብ ነበር። ነገር ግን በዕብራውያን አስተሳሰብ እውነት ከሕይወትና ከተግባር ጋር የተቆራኘ ነው። ክርስትና ደግሞ ከዚህም አልፎ እውነትን በግልጽ ማንነት ያሳያል። እውነት ማለት በሥጋ የተገለጠው ክርስቶስ በመሆኑ፥ እውነትን ማወቅ ማለት ከክርስቶስ ጋር ጥልቅ የሆነ የግል ግንኙነት ማድረግን ይጠይቃል።
ከሕጋዊና ከመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት አንጻር ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ማንነቱን ሲገልጽ "እኔ መንገድና እውነት ሕይወትም ነኝ፤ በእኔ በቀር ወደ አብ የሚመጣ የለም" ብሏል (ዮሐንስ 14:6)። ይህ ሕጋዊ መለኮታዊ አዋጅ እውነትን ከአንድ አካል (ከክርስቶስ) ጋር ያስተሳስረዋል። በመሆኑም እውነትን ወደ ማወቅ መድረስ ማለት ክርስቶስን አዳኝና ጌታ አድርጎ መቀበል፥ በትምህርቱ ማመንና እርሱ ባስቀመጠው የጽድቅ መንገድ ላይ መመላለስን ያረጋግጣል።
በሥነ መለኮታዊ አውድ የዚህ እውነት ውጥረት ያለው ራስን በመካድና ለእግዚአብሔር ቃል በመገዛት ላይ ነው። እውነትን ማወቅ የአእምሮ ሥራ ብቻ ቢሆን ኖሮ ብዙ ምሁራን ይድኑ ነበር፤ ነገር ግን እውነትን ማወቅ የመንፈስ ቅዱስ የመገለጥ ሥራ ነው። እውነትን ስናውቅ ያ እውነት ኃጢአታችንን ያጋልጣል፣ ትዕቢታችንን ይሰብራል፣ ወደ ንስሐም ይመራናል። እውነትን ለማወቅ ፈቃደኛ መሆን ማለት ለእግዚአብሔር ሉዓላዊ አገዛዝ ራስን አሳልፎ መስጠት ማለት ነው።
የሰው ልጅ በተፈጥሮው የራሱን እውነት መፍጠርና የራሱን መንገድ መከተል ይፈልጋል። ነገር ግን አንጻራዊ በሆነ ዓለም ውስጥ ፍጹም ሰላምና ዕረፍት ሊገኝ የሚችለው ፍጹም በሆነው የእግዚአብሔር እውነት ላይ ሲቆሙ ብቻ ነው። እውነትን ያወቀ ሰው በማዕበል እንደማይናወጥ መርከብ ሕይወቱ በጽኑ መልሕቅ ላይ የታሰረ ነው። ወደዚህ እውቀት መድረስ የነፍስን ጥማት ያረካል፣ አእምሮንም ያበራል።
ቃሉ ለእኛም በቃሉ እውነት ላይ ሥር ሰደን እንድንቆም ታላቅ ተስፋ ይሰጠናል። ዛሬ እውነት አንጻራዊ ነው በሚባልበት ዘመን፥ እኛ ግን ፍጹም የሆነውን የክርስቶስን እውነት አጥብቀን መያዝ አለብን። "እውነትን ማወቅ ሕይወትን ከማዳን ይጀምራል" እንደሚባለው ሁሉ፥ እኛም የእግዚአብሔርን ቃል በማጥናትና በመኖር በእውነተኛው ብርሃን ውስጥ ዘወትር ልንመላለስ ይገባል።