እውነትን በፍቅር መናገር ማለት ምን ማለት ነው? (ኤፌሶን 4፡15)

"ነገር ግን እውነትን በፍቅር እየያዝን (እየተናገርን) በነገር ሁሉ ወደ እርሱ ራስ ወደሚሆን ወደ ክርስቶስ እናድጋለን" (ኤፌ 4፡15)። እውነትን በፍቅር መናገር ማለት የእግዚአብሔርን ቃልና መለኮታዊ መርሆች ያለ ማወላወል በድፍረት መግለጽ ሲሆን፣ ይህንንም ስናደርግ ሰዎችን በማይጎዳ፣ በማይፈርድ፣ ርህራሄ በተሞላበትና አላማውም ሌላውን ለማነጽ በሆነ የልብ ዝንባሌ ማቅረብ ማለት ነው።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ የሐሰት አስተማሪዎችን (ቁጥር 14) ለመጋፈጥ እውነት መነገር ነበረበት። ነገር ግን በግሪክ ፍልስፍና ክርክሮች ውስጥ እውነት ብዙ ጊዜ ሰዎችን ለማሸነፍና ለማዋረድ መሳሪያ ሆኖ ያገለግል ነበር። ሐዋርያው ጳውሎስ ግን ክርስቲያናዊው የእውነት መግለጫ መንገድ ከዚህ የተለየ መሆኑን ያሳያል። እውነት እንደ ሰይፍ ሆኖ በሽታውን ቆርጦ ማውጣት ሲኖርበት፣ ፍቅር ደግሞ እንደ ማስታገሻ መድሃኒት ሆኖ ቁስሉን ይፈውሳል።

ይህ የሥነ መለኮት ውጥረት በእውነትና በፍቅር መካከል ያለውን መለኮታዊ ሚዛን ያሳያል። ፍቅር የሌለው እውነት ጭካኔ፣ ፈራጅነትና ሰዎችን የሚያቆስል በትር ይሆናል። በሌላ በኩል ደግሞ፣ እውነት የሌለው ፍቅር ግብዝነት፣ ኃጢአትን የሚያበረታታና ሰዎችን የሚያታልል ስሜት ብቻ ይሆናል። ክርስቶስ ግን በጸጋና በእውነት የተሞላ (ዮሐ 1፡14) በመሆኑ ሁለቱንም ፍጹም አድርጎ አጣምሮአቸዋል።

እውነትን በፍቅር መናገር ወንድም ሲሳሳት ኃጢአቱን መሸፈን ሳይሆን፣ ስለ ነፍሱ በማዘን ወደ ንስሐ መጥራት ነው። አላማው ክርክርን ማሸነፍ ሳይሆን ሰውን ማዳን ነው። ይህን ስናደርግ ቤተ ክርስቲያን ጤናማ በሆነ መንገድ "ወደ ራስ ወደሚሆን ወደ ክርስቶስ" ታድጋለች። እውነትን የምንናገረው የክርስቶስን አምሳል እንድንላበስ እንጂ የራሳችንን ጽድቅ ለማሳየት አይደለም።

ቃሉ ለእኛም በማህበራዊ ሚዲያም ሆነ በዕለት ተዕለት ኑሯችን ለምናደርገው የሃሳብ ልውውጥ ትልቅ መመሪያ ነው። ስለ እውነት ስንቆም ቃላችን ጨው እንደ ተቀመመበት ሊያረካ፣ የሰዎችን ክብር ሊጠብቅና ከጥላቻ የነጻ ሊሆን ይገባል። እውነትን ስንናገር የድምጻችን ቃና የክርስቶስን ፍቅር ሊያንጸባርቅ ይገባል።

በማጠቃለያ እውነትና ፍቅር ተጣምረው ሲሰሩ ብቻ የመንፈሳዊ ዕድገት ፍሬ እናያለን። እውነተኛ ወዳጅነት የተመሰረተው በማይጎዳ እውነት ላይ ነው፤ "የወዳጅ ማቍሰል የታመነ ነው፤ የጠላት መሳም ግን የበዛ ነው" (ምሳ 27፡6) እንዳለ ቃሉ፣ በፍቅር የሚነገር እውነት ይፈውሳል።