ያዕቆብ አማኞች ወደ እግዚአብሔር ሊቀርቡ የሚችሉበትን መንገድ ሲያሳይ "እናንተ ኃጢአተኞች፥ እጆቻችሁን አንጹ" በማለት ወደ ጥልቅ ንስሐ ይጠራቸዋል (ያዕቆብ 4፡8)። "እጅን ማንጻት" የሚለው ሐረግ ውጫዊ የሆኑ የሰውነት ክፍሎችን በውሃ ስለመታጠብ የሚናገር ሳይሆን፣ በሕይወታችን የምንሠራቸውን ክፉ ተግባራት፣ ኃጢአቶችና በደሎች ንስሐ ገብቶ መተውና አኗኗርን ማስተካከልን የሚያሳይ ምሳሌያዊ አገላለጽ ነው።
በብሉይ ኪዳን ሥርዓት፣ ካህናት ወደ እግዚአብሔር መቅደስ ገብተው ከማገልገላቸው በፊት እጆቻቸውንና እግሮቻቸውን የመታጠብ ጥብቅ ሕግ ነበረባቸው (ዘጸአት 30፡19)። ይህ ሥርዓት የእግዚአብሔርን ቅድስናና የሰውን ልጅ መንጻት አስፈላጊነት ያሳያል። ያዕቆብ ይህንን ጽንሰ ሐሳብ ወደ አዲስ ኪዳን ሲያመጣው፣ ማንም ሰው በኃጢአት የረከሰውን ተግባሩን ሳይተውና ንስሐ ሳይገባ ወደ ቅዱሱ እግዚአብሔር መቅረብ እንደማይችል ለማስገንዘብ ነው።
በነገረ መለኮት ጥናት፣ እጅ የሰው ልጅ ተግባርና እንቅስቃሴ መገለጫ ነው። እጅን ማንጻት ማለት በሥራ ቦታ ያለን ሌብነት፣ በንግድ ያለን ማጭበርበር፣ ሰውን መጉዳት፣ ወይም ማንኛውንም ዓይነት ኃጢአተኛ ድርጊት ማቆም ማለት ነው። እግዚአብሔር የከንፈርን ጸሎት ብቻ ሳይሆን የሕይወትን ንጽሕና ይፈልጋል። በደሙ ያልታጠበና ከክፉ ሥራው ያልተመለሰ ሰው ጸሎቱ በእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነት አይኖረውም (ኢሳይያስ 1፡15)።
የሰው ልጅ ኃጢአቱን ደብቆ ሃይማኖታዊ ሥርዓቶችን በመፈጸም ብቻ እግዚአብሔርን ለማታለል ይሞክራል። ነገር ግን እግዚአብሔር የሚታለል አምላክ አይደለም። ወደ እርሱ ስንቀርብ በመጀመሪያ ኃጢአታችንን በፊቱ ልንናዘዝ ይገባል። ኃጢአትን መናዘዝ ማለት እግዚአብሔር ኃጢአት ያለውን ነገር እኛም ኃጢአት ነው ብለን ማመንና ከዚያ ድርጊት ፈጽሞ መመለስ ነው። በክርስቶስ ኢየሱስ ደም ስንታጠብ እጆቻችን ሙሉ በሙሉ ይነጻሉ።
ይህ ጥሪ እጅግ የከበረ የጸጋ ጥሪ ነው። እግዚአብሔር "እናንተ ኃጢአተኞች" ብሎ ሲጠራን ሊያጠፋን ሳይሆን፣ ልንነጻ እንደምንችል ተስፋ በመስጠት ነው። በንስሐ ወደ እርሱ ስንመለስ፣ እርሱ ደግሞ በምሕረቱ ተቀብሎ ከዓመጻችን ሁሉ ያነጻናል። የነጻ እጅና ንጹሕ ልብ የውነተኛ አምልኮ መሠረቶች ናቸው።
ቃሉ ለእኛም በሕይወታችን ያሉትን የተበላሹ አሠራሮችና ክፉ ተግባራት በንስሐ አውልቀን ጥለን በቅድስና ወደ እግዚአብሔር እንድንቀርብ ያሳስበናል፤ ያለ ንጽሕና ጌታን ማየት እንደማይቻልም ያስገነዝበናል። "በእግዚአብሔር ተራራ ላይ ማን ይወጣል? … እጆቹ የነጹ፥ ልቡም ንጹሕ የሆነ" እንደሚለው ቃሉ (መዝሙር 24፡3-4)፣ እኛም ዘወትር በክርስቶስ ደም ሥራችንን ልናነጻ ይገባናል።