ሐዋርያው ጳውሎስ ክርስቲያኖች ለማኅበረሰቡ ሊኖራቸው ስለሚገባው ማኅበራዊና ኢኮኖሚያዊ ኃላፊነት ሲመክር፣ "እርስ በርሳችሁ ከመዋደድ በቀር ለማንም ዕዳ አይኑርባችሁ፤ ሌላውን የሚወድ ሕግን ፈጽሞታልና" በማለት እጅግ ድንቅ የሆነ መመሪያ ያስቀምጣል (ሮሜ 13፡8)። በዚህ ክፍል "ዕዳ አይኑርባችሁ" የተባለው ቃል፣ የገንዘብ ብድርን ጨምሮ ማናቸውንም ዓይነት ግብር፣ ቀረጥ፣ መከበር የሚገባውን ክብርና ማኅበራዊ ግዴታዎች በወቅቱና ሳያጓድሉ መክፈልን ያመለክታል። ነገር ግን አንድ ዕዳ ብቻ መቼም ቢሆን ተከፍሎ የማያልቅ መሆኑን ያሳያል፤ እርሱም የፍቅር ዕዳ ነው።
በታሪካዊና ባሕላዊ አውድ የሮም ማኅበረሰብ የተገነባው በተወሳሰበ የዕዳ፣ የደጋፊነትና የተደጋፊነት ሥርዓት ላይ ነበር። ሰዎች እርስ በርስ በገንዘብና በውለታ የተሳሰሩ ሲሆን፣ ይህ የዕዳ ማነቆ የብዙዎችን ነጻነት የሚነጥቅና ሰዎችን ለባርነት የሚዳርግ ነበር። ጳውሎስ ክርስቲያኖች ከዚህ ማኅበራዊ እስራት ነጻ እንዲሆኑ ይመክራል። መበደር ኃጢአት ባይሆንም፣ የተበደሩትን ገንዘብ አለመመለስና በውለታ ታስሮ መኖር ግን የክርስትናን ነጻነትና ሥነ-ምግባር ያጎድፋል። ስለዚህ ማንኛውንም ግዴታ ወዲያውኑ በመክፈል ከሰዎች ወቀሳ ነጻ መሆን እንደሚገባ ያስተምራል።
በሥነ-መለኮታዊ እይታ ይህ እውነት እግዚአብሔር ለእኛ ካሳየው ታላቅ የፍቅር ዕዳ ጋር ይያያዛል። ክርስቶስ በመስቀል ላይ የሞተልን በኃጢአታችን ምክንያት የነበረብንን የሞት ዕዳ ለመክፈል ነው። እርሱ ዕዳችንን ሙሉ በሙሉ ስለከፈለልን፣ እኛ ደግሞ ይህንን ታላቅ ፍቅር ለሌሎች ሰዎች የማካፈል ዘላለማዊ ዕዳ ተጥሎብናል። የገንዘብ ዕዳ አንዴ ሲከፈል ያበቃል፤ የፍቅር ዕዳ ግን ዛሬ ብንከፍለውም ነገ እንደ አዲስ የሚቀጥል፣ በሕይወት ዘመናችን ሁሉ መክፈል የማናቆመው ጣፋጭ ግዴታ ነው። ሌላውን ሰው መውደድ ምርጫ ሳይሆን፣ ክርስቶስ ስለወደደን የምንከፍለው መንፈሳዊ ዕዳ ነው።
ይህ እውነታ በፍቅርና በሕግ መካከል ያለውን ውጥረት ይፈታል። ብዙዎች ሕግን መፈጸም ማለት ደረቅ የሆኑ መመሪያዎችን መከተል ይመስላቸዋል። ነገር ግን ጳውሎስ፣ ሌላውን የሚወድ ሕግን እንደፈጸመ ያረጋግጣል። ሰውን የምንወድ ከሆነ አንሰርቀውም፣ አንገድለውም፣ ሚስቱን አንመኝም፣ በሐሰትም አንመሰክርበትም። ፍቅር በባልንጀራው ላይ ክፉ አያደርግምና። ስለዚህ ፍቅርን መክፈል ማለት አሥርቱን ትእዛዛትና የሙሴን ሕግጋት በተግባር መፈጸም ማለት ነው። ፍቅር የሕግ ሁሉ ማጠቃለያና መንፈሳዊ ፍጻሜ ነው።
ቃሉ ለእኛም በገንዘብ አያያዛችንም ሆነ በሰዎች ግንኙነታችን ጤናማ እንድንሆን ጥብቅ አደራ ይሰጠናል። አቅም ሳይኖረን ወደማያስፈልግ ብድር ውስጥ ገብተን የሰዎችን ገንዘብ አለመመለስ ክርስቲያናዊ ምስክርነታችንን እንደሚያበላሽ ያስጠነቅቀናል። ካለብን የገንዘብ ዕዳ በፍጥነት ነጻ ወጥተን፣ ትኩረታችንን መቼም ወደማያልቀው የፍቅር አገልግሎት እንድናዞር ያሳስበናል። ሰዎችን በገንዘብ ብቻ ሳይሆን በይቅርታ፣ በቸርነትና በርኅራኄ መውደድ የየዕለት ጥሪያችን መሆን አለበት።
በማጠቃለያም፣ ከመዋደድ በቀር ዕዳ አይኑርባችሁ መባሉ የክርስትናን ነጻነትና ኃላፊነት ያሳያል። "የገንዘብ ዕዳ ሰውን ባሪያ ሲያደርግ፣ የፍቅር ዕዳ ግን ነጻነትን ያጎናጽፋል" እንደሚባለው፣ ምድራዊ ግዴታዎቻችንን በታማኝነት እየፈጸምን፣ ያገኘነውን መለኮታዊ ፍቅር ያለመታከት ለዓለም በማካፈል የሕግን ፍጻሜ በተግባር ልንኖር ይገባናል።