"ኢየሱስም፡— ስለ እምነታችሁ ማነስ ነው፤ እውነት እላችኋለሁ፥ የሰናፍጭ ቅንጣት የሚያህል እምነት ቢኖራችሁ፥ ይህን ተራራ፡— ከዚህ ወደዚያ እለፍ ብትሉት ያልፋል፤ የሚሳናችሁም ነገር የለም አላቸው" (ማቴ 17:20)። ይህ ቅዱስ ቃል ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ስለ እምነት ኃይልና ስለ መንፈሳዊ ሥልጣን ያስተማረውን እጅግ ጥልቅ የሆነ መለኮታዊ ምሥጢር የሚገልጽ ነው። ጥያቄዎን በቀጥታ ለመመለስ፣ አዎን፤ እውነተኛና በእግዚአብሔር ላይ የተመሠረተ እምነት በእውነት ተራራን ሊያፈልስ ይችላል። በዚህ ስፍራ "ተራራ" የተባለው ቃል በምድር ላይ ያለውን ግዙፍ የድንጋይ ክምር ብቻ ሳይሆን፣ በሰው ልጅ አቅም ፈጽሞ የማይቻሉትን፣ በመንገዳችን ላይ የሚቆሙትን ግዙፍ የሕይወት ፈተናዎች፣ በሽታዎች፣ የአጋንንት እስራቶችና የማይታለፉ የሚመስሉ እንቅፋቶችን በምሳሌያዊ መንገድ ያመለክታል።
በታሪካዊና በባሕላዊ አውድ ስንመለከተው፣ በአንደኛው መቶ ክፍለ ዘመን በነበሩት የአይሁድ ረቢዎች ትምህርት ዘንድ "ተራራን ፈልቃቂ" የሚለው አገላለጽ እጅግ ከባድ የሆኑትን የሕግና የፍልስፍና ችግሮች መፍታት ለሚችል ታላቅ ምሁር የሚሰጥ የማዕረግ ስም ነበር። ነገር ግን ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ይህንን ቃል የተጠቀመው ለፍልስፍና ሳይሆን፣ ደቀ መዛሙርቱ ጋኔን ያደረበትን ልጅ መፈወስ ባቃታቸው ጊዜ ለገጠማቸው ተግባራዊ መንፈሳዊ ፈተና ምላሽ ለመስጠት ነው። ደቀ መዛሙርቱ "እኛ ልናወጣው ያልቻልን ስለ ምን ነው?" ብለው ሲጠይቁት፣ ኢየሱስ የችግሩ ምንጭ የአጋንንቱ ኃያልነት ሳይሆን የእነርሱ የእምነት ማነስ መሆኑን በማጋለጥ፣ በመንፈሳዊው ዓለም ውስጥ የችግሩ ግዝፈት ሳይሆን በእግዚአብሔር ላይ ያለን እምነት ወሳኝ መሆኑን አሳይቷል (ማቴ 17:19-20)።
ከሥነ-መለኮትና ከጴንጤቆስጤ አስተምህሮ አንጻር ሲታይ፣ ተራራን የሚያፈልሰው የእምነታችን መጠን ሳይሆን የእምነታችን ዒላማ የሆነው የታላቁ እግዚአብሔር ኃይል ነው። "የሰናፍጭ ቅንጣት የሚያህል እምነት" ማለት እጅግ ትንሽ የሆነ ነገር ግን ሕያውና የሚያድግ እምነት ማለት ነው። እምነት የራሳችንን አቅም ማመን ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር ሉዓላዊ ኃይል ላይ ሙሉ በሙሉ መደገፍ ነው። ጌታችን በሌላ ስፍራ፣ ማንም በልቡ ሳይጠራጠር የተናገረው እንዲደረግለት ቢያምን ያለው ይሆንለታል ብሎ እንዳስተማረን (ማር 11:23)፣ የክርስቶስ አካል የሆነችው ቤተ ክርስቲያን በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ተሞልታ በስሙ ስትጸልይና ስታውጅ፣ ተፈጥሯዊው ሕግ ለመለኮታዊው ሕግ ይንበረከካል። ይህ ማለት እምነት ተፈጥሮን የማዘዝ ሕጋዊ ሥልጣን አለው ማለት ነው።
ቃሉ ለእኛም ታላቅ መንፈሳዊ ንቃትንና ድፍረትን የሚሰጥ ነው። እኛ በሕይወታችን ውስጥ እንደ ተራራ የገዘፉ ፈተናዎች ሊገጥሙን ይችላሉ፤ የማይድን የሚመስል በሽታ፣ የገንዘብ ቀውስ፣ የቤተሰብ መፍረስ ወይም የጨለማው ኃይል ውጊያ ከፊታችን ሊቆም ይችላል። ነገር ግን ተራራውን በማየት ተስፋ ከመቁረጥ ይልቅ፣ በውስጣችን ያለውን የሰናፍጭ ቅንጣት የሚያህል እምነት አውጥተን በተራራው ላይ ልንናገር ይገባል። እምነት ዝም አይልም፤ እምነት በተራራው ላይ መለኮታዊ ትእዛዝን ያውጃል። እግዚአብሔር የማይሳነው አምላክ እንደሆነ፣ እኛም በእርሱ ስናምን የሚሳነን ነገር አይኖርም።
በማጠቃለል፣ እምነት ተራራን ማፍለስ ይችላል የሚለው የጌታችን ቃል የተጋነነ ዘይቤ ሳይሆን፣ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል የሚሠራ ፍጹም መለኮታዊ እውነት ነው። ተራራው ምንም ያህል ግዙፍ ቢሆን፣ ከእግዚአብሔር ኃይል ፊት እንደ ሰም ይቀልጣል (መዝ 97:5)። መዳናችን፣ ፈውሳችንና ነጻነታችን የተመሠረተው በዚህ ሕያው በሆነ የጌታ ቃል ላይ ነው። በመሆኑም ከማንኛውም ዓይነት መንፈሳዊ ጥርጣሬና ፍርሃት ርቀን፣ ራሳችንን ለቃሉ እውነት በማስገዛት፣ ጸሎታችንንና አዋጃችንን በእምነት በማድረግ በእግዚአብሔር ፊት ጸንተን ልንቆም ይገባና።