መጽሐፍ ቅዱስ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በተራራው ስብከቱ ላይ ካስተማራቸው እጅግ ጥልቅና አብዮታዊ ከሆኑት ትምህርቶች አንዱን ሲገልጽ፡ "እኔ ግን እላችኋለሁ፥ በሰማያት ላለው አባታችሁ ልጆች ትሆኑ ዘንድ ጠላቶቻችሁን ውደዱ፥ የሚረግሙአችሁንም መርቁ፥ ለሚጠሉአችሁም መልካም አድርጉ፥ ስለሚያሳድዱአችሁም ጸልዩ" ይለናል (ማቴ 5፡44)። በዚህ ስፍራ "ውደዱ" ተብሎ የተተረጎመው ቃል በዋናው የግሪክ ቋንቋ "አጋፔ" ሲሆን፣ ትርጉሙም በስሜት ላይ የተመሠረተ ጊዜያዊ ፍቅር ሳይሆን፣ በፈቃድ ላይ የተመሠረተና ለሌላው ሰው ከሁሉ የላቀውን መልካም ነገር የመመኘትና የማድረግ ጽኑ ውሳኔ ነው። ይህ ዓይነቱ ፍቅር የተወደደውን ሰው ብቃት ወይም መልካምነት አይጠብቅም። ስለዚህ ጠላትን መውደድ የሚለው መለኮታዊ ቃል፣ ክፋት ለሚያደርጉብን ሰዎች ቂም ከመያዝ ይልቅ፣ የእግዚአብሔርን ጸጋ እና ምሕረት በተግባር እንድናሳያቸው የሚጠይቅ መሠረታዊ የክርስትና መርህ ነው።
ይህንን ሀሳብ በጥልቀት ለመረዳት ጌታ ኢየሱስ ይህንን ትምህርት ባስተማረበት ዘመን የነበረውን ማኅበራዊና ሃይማኖታዊ ሁኔታ ማወቅ ያሻል። በወቅቱ በነበሩት የአይሁድ የሃይማኖት መምህራን ዘንድ፣ ባልንጀራህን ውደድ ጠላትህን ግን ጥላ የሚል የተዛባ ትምህርት በስፋት ይሰጥ ነበረ። የሮማውያን ሥልጣኔም ቢሆን ጠላትን በኃይል መደምሰስንና የበቀል እርምጃ መውሰድን እንደ ጥንካሬ ይቆጥር ነበር። መከራን መቀበል እንደ ውድቀት ይታይ ነበር። ነገር ግን ኢየሱስ ይህንን የሰውን ልማዳዊ ሕግ በማፍረስ፣ አዲስና ሰማያዊ የሆነውን የፍቅር ሕግ አወጀ። አዲሱ የክርስቶስ ሕግ ከሕግ ፊደል ባሻገር የልብን መታደስ የሚጠይቅ ሲሆን፣ የሰው ልጅ በክፋት ላይ ዘላቂ ድልን ሊቀዳጅ የሚችለው በበቀል ሳይሆን በፍቅር ብቻ መሆኑን አስረግጦ አስተማረ። ክፋትን በመልካም አሸንፉ እንጂ በክፉ አትሸነፉ የሚለው መርህ የዚህ ትምህርት ማዕከል ነው (ሮሜ 12፡21)።
በዚህ የጌታ ቃል ውስጥ ያለው ታላቁ መንፈሳዊ ውጥረት የሚመነጨው በሰውኛ ተፈጥሮ በቀልን መፈለግ እና መለኮታዊ ጸጋን በማሳየት መካከል ካለው ፍልሚያ ነው። እግዚአብሔር አብ ፀሐዩን በክፉዎችና በበጎዎች ላይ ያወጣል፣ ዝናቡንም በጻድቃንና በኃጢአተኞች ላይ በጸጋው ያዘንባል። እኛም ይህንን አባታችንን በምድር ላይ እንድንመስል ተጠርተናል። የዚህ ፍቅር ዋነኛ መገለጫው በክርስቶስ መስቀል ላይ በግልጽ ታይቷል። እኛ ኃጢአተኞችና የእግዚአብሔር ጠላቶች ሳለን፣ ክርስቶስ ስለ እኛ ሞቶ ከእግዚአብሔር ጋር አስታረቀን (ሮሜ 5፡10)። የራሱን ጠላቶች በደሙ ዋጋ የገዛ አምላክ፣ ተከታዮቹም ጠላቶቻቸውን በተመሳሳይ መስዋዕታዊ ፍቅር እንዲወዱ መጠየቁ እጅግ ፍትሐዊና መለኮታዊ ነው። ፍቅር ጠላትን ወዳጅ የማድረግ ኃይል አለው።
እኛ የጴንጤቆስጤ አማኞች እንደምናስተምረው፣ ጠላትን መውደድ በሰዋዊ ጥንካሬና ፍላጎት ብቻ የሚፈጸም ተግባር አይደለም፤ ለዚህም የእግዚአብሔር መንፈስ ኃይልና ሙላት ያስፈልገናል። መንፈስ ቅዱስ በውስጣችን ሲያድር፣ የተፈጥሮአችንን የቂምና የበቀል ምኞት ገድሎ፣ የመለኮትን ፍቅር በልባችን ያፈስሳል። በገዛ ጥንካሬያችን ሊረግሙንን መባረክ፣ ሊያሳድዱን መጸለይ በፍጹም አይቻለንም። ነገር ግን የእግዚአብሔር ፍቅር በመንፈስ ቅዱስ በልባችን ስለ ፈሰሰ፣ ጠላቶቻችንን እንድናገለግልና በጸጋ እንድንሸፍናቸው መለኮታዊ አቅም እናገኛለን (ሮሜ 5፡5)። ይህ የፍቅር ኃይል ነው የጥንቷን ቤተ ክርስቲያን በስደት መሃል ድል አድራጊ ያደረጋት፣ ሰማዕታትንም ለገዳዮቻቸው እንዲጸልዩ ያስቻላቸው።
የዚህ ቃል እውነት ዛሬ ላለነው ክርስቲያኖች እጅግ ጥልቅ የሆነ የሕይወት ትምህርት ይሰጠናል። በዕለት ተዕለት ሕይወታችን ውስጥ ስማችንን ለሚያጠፉ፣ በሥራ ቦታ ለሚያሴሩብን፣ በቤተሰብ ውስጥ ለሚያስቀይሙን ወይም ያለምክንያት ለሚጠሉን ሰዎች ምላሻችን ምን መሆን አለበት? ጌታ ኢየሱስ እንደነገረን ምላሻችን ጸሎትና ፍቅር ሊሆን ይገባል። ለጠላቶቻችን ስንጸልይ፣ እግዚአብሔር በመጀመሪያ የእኛን ልብ ከምሬትና ከጥላቻ እስራት ነፃ ያወጣዋል፤ ከዚያም የጠላታችንን ልብ በንስሐ ይነካዋል። ጠላትን መውደድ ማለት የተደረገውን ክፋት መቀበል ወይም ማጽደቅ ሳይሆን፣ አድራጊውን ከክፋት እስራት እንዲፈታ መጸለይ ማለት ነው። ጥላቻን በጥላቻ ማሸነፍ አይቻልም፤ ጨለማን ሊገፍ የሚችለው ብርሃን ብቻ ነው።
በማጠቃለያ፣ ጠላቶቻችንን እንድንወድ የተሰጠን መለኮታዊ ትእዛዝ፣ በክርስቶስ ኢየሱስ አዲስ ፍጥረት መሆናችንን ለዓለም የምናሳይበት ታላቁ ማረጋገጫ ነው። የክርስቲያን ሕይወት ልዕልና የሚለካው ለሚወዱን በምናሳየው ፍቅር ሳይሆን፣ ለሚጠሉን በምንሰጠው የምሕረት ምላሽ ነው። ጠላቶቻችንን በወደድን ቁጥር፣ የሰማዩን አባታችንን ፍጹም ባሕርይ በምድር ላይ እያንጸባረቅን ነው። በመሆኑም ከእኛ አቅም በላይ በሆነው የመንፈስ ቅዱስ ጸጋ በመደገፍ፣ ጥላቻን በፍቅር ድል እንድንነሳ ጌታ ይፈልጋል። ፍቅር ፈጽሞ አይወድቅምና። ቃሉ ይህንን ታላቅ የፍቅር አደራ ሲያስታውሰን፡ "እንግዲህ በሰማያት ያለው አባታችሁ ፍጹም እንደ ሆነ እናንተ ፍጹማን ሁኑ" ይለናል (ማቴ 5፡48)።