"የተቀደሰውን ለውሾች አትስጡ፥ ዕንቈቻችሁንም በእሪያዎች ፊት አትጣሉ፤ በእግራቸው እንዳይረግጡት ተመልሰውም እንዳይነክሱአችሁ" (ማቴዎስ 7:6)። የመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራንና የሥነ መለኮት አጥኚዎች እንደሚያብራሩት፣ በዚህ ክፍል "ዕንቍ" (በግሪክኛው ‘ማርጋሪቴስ’) የተባለው እጅግ ክቡር የሆነውን የወንጌል እውነት፣ የመንፈስ ቅዱስን ጥልቅ መገለጥ እና የእግዚአብሔርን ቅዱስ ቃል ያመለክታል። በሌላ በኩል ደግሞ "ውሾች" እና "እሪያዎች" (አሳማዎች) የተባሉት መንፈሳዊውን ነገር ፈጽሞ የማይረዱትን፣ የሚያፌዙትንና የእግዚአብሔርን ጸጋ በክፋት የሚቃወሙትን ሰዎች ይወክላሉ። ይህ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ትምህርት፣ ክርስቲያኖች ቅዱሱን የወንጌል እውነት ለማንና መቼ ማካፈል እንዳለባቸው መንፈሳዊ ማስተዋል (ጥበብ) እንዲኖራቸው የሚያዝ ጥልቅ መለኮታዊ ሚስጥር ነው።
በአንደኛው መቶ ክፍለ ዘመን በነበረው የአይሁድ ማኅበረሰብ ባሕልና ሃይማኖታዊ ሥርዓት፣ ውሾች እንደ ዛሬው የቤት እንስሳት ሳይሆኑ ቆሻሻ የሚበሉ የጎዳና አውሬዎች ነበሩ፤ እሪያዎችም በሕጉ መሠረት ፍጹም ርኩስ እንስሳት ተደርገው ይቆጠሩ ነበር። ውድ የሆነን ዕንቍ ለተራበ አሳማ ብትሰጠው፣ ምግቡ ስላልሆነ በእግሩ ይረግጠዋል፤ የሚበላ ነገር ስላልሰጠኸውም ተመልሶ ሊያጠቃህ ይሞክራል። ኢየሱስ ይህንን ኃይለኛ ዘይቤያዊ አገላለጽ የተጠቀመው፣ ከዚህ ክፍል ቀደም ብሎ በወንድም ዓይን ውስጥ ስላለው ጉድፍ ከአስተማረውና "አትፍረዱ" (ማቴዎስ 7:1) ካለው ትምህርት ጋር በማመጣጠን ነው። ይኸውም አማኞች በሰዎች ላይ በግብዝነት ከመፍረድ ቢታቀቡም፣ ቅዱሱን ቃል ለሚያረክሱና ለሚሳለቁ ሰዎች አሳልፈው ላለመስጠት ትክክለኛ መንፈሳዊ ምዘና ማድረግ እንዳለባቸው በማሳየት፣ እጅግ ከባድ የሆነ የሥነ መለኮት ሚዛን አስቀምጧል።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ዋነኛ መንፈሳዊ ውጥረት፣ ወንጌልን ለፍጥረት ሁሉ ከመስበክ ታላቅ ተልዕኮና የእግዚአብሔርን ቃል ክብር ከመጠበቅ መካከል ያለውን ድንበር መለየቱ ላይ ነው። የወንጌል ጸጋ በነጻ የሚሰጥ ቢሆንም፣ ርካሽ ግን አይደለም። ሰይጣን ሁልጊዜ የእግዚአብሔርን ቃል ክብር ለማዋረድ፣ ፌዘኛና ሐሰተኛ ሰዎችን በማስነሳት አማኞችን ወደ ከንቱ ክርክር ይጎትታል። እውነተኛ አማኞች ይህንን ሕያው ቃል በመታጠቅ፣ የጨለማውን አሳሳች አሠራር አፍርሰው፣ በእግዚአብሔር ቃል ላይ ከሚሳለቁና ሆን ብለው እውነትን ከሚቃወሙ ሰዎች ጋር ክርክር ውስጥ ከመግባት ራሳቸውን መጠበቅ አለባቸው።
ይህንን መለኮታዊ ጥበብ በተግባር በማሳየት ከሁሉ የላቀው አብነት ራሱ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። ኢየሱስ እውነትን ለሚጠሙት ኃጢአተኞች ራሱን ዝቅ አድርጎ ሲያስተምር፣ እውነትን ለማወቅ ፍላጎት ላልነበረውና ተአምርን ብቻ ለማየት ለፈለገው ለንጉሥ ሄሮድስ ግን አንዲትም ቃል አልመለሰለትም (ሉቃስ 23:8-9)። በተመሳሳይ ሁኔታ ሐዋርያው ጳውሎስና በርናባስ ወንጌልን ሲሰብኩ፣ አይሁዳውያን በስድብና በክፋት በተቃወሟቸው ጊዜ፣ ዕንቈቻቸውን በዚያ ከመጣል ይልቅ የእግራቸውን ትቢያ አራግፈው ወደ አሕዛብ ዞረዋል (የሐዋርያት ሥራ 13:46)። ይህ የሚያሳየን የእግዚአብሔር ቅዱስ ቃል በፌዘኞችና በክፉዎች እጅ መጫወቻ እንዳይሆን የመጠበቅ ከባድ ኃላፊነት እንዳለብን ነው።
ከዚህ ታላቅ የጌታ ቃል ጀርባ የምናገኘው ተግባራዊ የሕይወት ትምህርት፣ በዕለት ተዕለት የክርስትና ጉዟችን ከምንኖረው የወንጌል ምስክርነት ጋር በጥብቅ የተቆራኘ ነው። ዛሬም ቢሆን እኛ ክርስቲያኖች ሰዎችን ሁሉ ወደ ክርስቶስ ለማምጣት በታላቅ ቅንዓት እንነሳለን። ነገር ግን አንዳንዴ እውነትን ለመቀበል ሳይሆን፣ ሃይማኖታችንን ለማዋረድና ለመሳደብ ብቻ ከሚፈልጉ ሰዎች ጋር እንገጥማለን። በእንዲህ ዓይነት ሁኔታ ውስጥ እያንዳንዱን ክርክር ማሸነፍ አይጠበቅብንም። የእግዚአብሔርን ክብርና የራሳችንን መንፈሳዊ ጉልበት ለመጠበቅ ስንል፣ ከንቱ ከሆነ የቃላት ጦርነት ራሳችንን አግልለን በጸጥታ ማለፍ የብስለትና የጥበብ ምልክት ነው።
በመጨረሻም፣ ዕንቈቻችሁን በእሪያዎች ፊት አትጣሉ የሚለው ቃል ለእግዚአብሔር ቃል ሊኖረን የሚገባውን ጥልቅ ክብርና መንፈሳዊ ጥንቃቄ በጉልህ የሚያሳይ ታላቅ መለኮታዊ መመሪያ ነው። መንፈስ ቅዱስ ለሰጠን ውድ መገለጥ ተገቢውን ዋጋ መስጠት አለብን። ወንጌልን ለተጠሙትና ለተራቡት ልቦች በደስታ እያካፈልን፣ በሌላ በኩል ደግሞ የእግዚአብሔርን ስም ከሚያሰድብ አላስፈላጊ ንትርክ ራሳችንን ልንጠብቅ ይገባል። ስለዚህ፣ በማንኛውም የሕይወት አቅጣጫና የወንጌል አገልግሎት ውስጥ ዘወትር የመንፈስ ቅዱስን ምሪት በመጠየቅ፣ ቃሉን ለማንና እንዴት ማካፈል እንዳለብን ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን ታላቅ ጥበብ አጥብቆ ይመክረናል፦ በውጭ ባሉት ዘንድ በጥበብ ተመላለሱ፥ ዘመኑንም ዋጁ (ቆላስይስ 4:5)።