የዕብራውያን ጸሐፊ የአማኞችን መሠረት በማያወላውል ሁኔታ ሲያጸና "ኢየሱስ ክርስቶስ ትናንትና ዛሬ እስከ ዘላለምም ያው ነው" በማለት እጅግ ታላቅ የሆነ መለኮታዊ አዋጅ ያውጃል (ዕብራውያን 13፡8)። "ያው ነው" የሚለው ቃል የሚያመለክተው የክርስቶስን የማይለወጥ ባሕርይ ነው። ይህ ማለት ክርስቶስ በባሕርዩ፣ በፍቅሩ፣ በኃይሉ፣ በእውነቱና በማዳን ዓላማው በፍጹም ተለዋዋጭ አለመሆኑንና ከዘላለም እስከ ዘላለም አንድ ዓይነት ፍጹም አምላክ መሆኑን የሚያረጋግጥ ቃል ነው።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ የዕብራውያን አማኞች ወንጌልን የሰበኩላቸውና በእምነት ይመሯቸው የነበሩ የመጀመሪያ መሪዎቻቸውን በሞት አጥተው ነበር (ዕብራውያን 13፡7)። መሪዎቻቸው ስላለፉና የዓለም ሁኔታ በየቀኑ ስለሚለዋወጥ በፍርሃት ተውጠው ነበር። ጸሐፊው ይህንን የሰዎች መለዋወጥና ማለፍ በማየት፥ ምድራዊ መሪዎች ቢሞቱም፣ ጓደኞች ቢለወጡም፥ እውነተኛው የቤተ ክርስቲያን ራስ የሆነው ክርስቶስ ግን መቼም እንደማይሞትና ትላንት ከቀድሞ አባቶች ጋር የነበረው አምላክ ዛሬም ከእነርሱ ጋር መሆኑን አስታወሳቸው።
ከሕጋዊና ከመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት አንጻር መለወጥ የፍጡራን ባህሪ እንጂ የፈጣሪ አይደለም። ነቢዩ ሚልክያስ "እኔ እግዚአብሔር አልለወጥም" በማለት መለኮታዊ ሕግን አውጥቷል (ሚልክያስ 3፡6)። ክርስቶስ "ትናንትና ዛሬ እስከ ዘላለም ያው ነው" ሲባል፥ የብሉይ ኪዳኑን ያህዌህ (እግዚአብሔርን) ባህሪ በቀጥታ ለክርስቶስ እየሰጠ መሆኑን ያሳያል። ክርስቶስ የዘላለም አምላክ በመሆኑ ቃሉን አያጥፍም፣ ኪዳኑን አያፈርስም። ይህ ለአማኞች ፍጹም የሆነ ሕጋዊ የደኅንነት ዋስትና ነው።
በሥነ መለኮታዊ አውድ የዚህ ትምህርት ውጥረት በሚለዋወጠው ዓለምና በማይለወጠው አምላክ መካከል ነው። ተፈጥሮ ያረጃል፣ ሕግጋት ይቀየራሉ፣ ሥልጣኔዎች ያልፋሉ። ነገር ግን ክርስቶስ ጊዜ የማይሽረው ዘላለማዊ ነው። ትናንት ኃጢአተኛውን የተቀበለ፣ ድውይን የፈወሰና ባሕርን የገሰጸ ጌታ፥ ዛሬም ያንኑ የማድረግ ሙሉ አቅምና ፍቅር አለው። የክርስቶስ የማይለወጥ መሆን ለእምነታችን ጽኑ መልሕቅ ነው።
የሰው ልጅ ሕይወት ሁልጊዜ በፍርሃት የተሞላው ሁሉም ነገር ስለሚለዋወጥ ነው። ጤንነታችን፣ ዕድሜያችን፣ የሥራ ሁኔታችንና ስሜታችን በየቀኑ ይቀያየራል። ይህ መለዋወጥ የጭንቀት ምንጭ ነው። ነገር ግን ክርስቶስ እንደማይለወጥ ማወቅ ለተናወጠ የሰው ነፍስ ታላቅ ዕረፍት ይሰጣል። የምንደገፍበት ዐለት አይናወጥም፤ እኛ ብንደክም እንኳ እርሱ እንደወደደን ይኖራል። ይህ እውነት በማዕበል ውስጥ ለመረጋጋት ዋነኛ መሠረት ነው።
ቃሉ ለእኛም በሚለዋወጥ ዘመን ውስጥ ጸንተን እንድንቆም ታላቅ ተስፋ ይሰጠናል። ዛሬ ዓለም በአዲስ ፍልስፍናና በብዙ ቴክኖሎጂ ብትለወጥም፥ የወንጌል እውነትና የአዳኛችን ፍቅር ግን ፈጽሞ አይለወጥም። "በሚለዋወጠው ዓለም ውስጥ የማይለወጠው አምላክ ፍጹም የሰላም መልሕቅ ነው" እንደሚባለው ሁሉ፥ እኛም ትናንትና ዛሬ እስከ ዘላለምም ባለው በክርስቶስ ኢየሱስ ላይ ብቻ እምነታችንን ልንገነባ ይገባል።