ኢየሱስ ተፈተነ ነገር ግን ኃጢአት አላደረገም ሲባል ምን ማለት ነው (ዕብራውያን 4፡15)?

የዕብራውያን ጸሐፊ የክርስቶስን ርኅራኄና ፍጹምነት ሲያብራራ "ከኃጢአት በቀር በነገር ሁሉ እንደ እኛ የተፈተነ ነው እንጂ፥ በድካማችን ሊራራልን የማይችል ሊቀ ካህናት የለንም" ይላል (ዕብራውያን 4:15)። "ተፈተነ" ማለት ኢየሱስ በምድር ላይ በኖረበት ዘመን የሰው ልጅ የሚያልፍባቸውን ሥጋዊ፣ ነፍሳዊና መንፈሳዊ ፈተናዎች፣ ረሃብ፣ ጥማት፣ ክህደትና የሰይጣንን ማታለል በሙሉ ቀምሷል ማለት ነው። "ኃጢአት አላደረገም" ማለት ደግሞ በእነዚህ ሁሉ ፈተናዎች ውስጥ ሲያልፍ አንዳችም የሞራል ውድቀት፣ የልብ መዝመም ወይም የእግዚአብሔርን ሕግ መተላለፍ ፈጽሞ አልተገኘበትም ማለት ነው።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ የብሉይ ኪዳን ሊቃነ ካህናት ራሳቸው ኃጢአተኞች ስለነበሩ መጀመሪያ ስለ ገዛ ራሳቸው ኃጢአት፣ ከዚያም ስለ ሕዝቡ ኃጢአት መሥዋዕት ማቅረብ ነበረባቸው (ዕብራውያን 7:27)። ነገር ግን የዕብራውያን ክርስቲያኖች አዲሱ ሊቀ ካህናታቸው (ኢየሱስ) ከሌሎች ካህናት የተለየ ፍጹም ንጹሕ መሆኑን ማወቅ ነበረባቸው። ኢየሱስ በምድረ በዳ በሰይጣን ሲፈተንም ሆነ በመስቀል ላይ መከራ ሲቀበል የሰውን ልጅ ድካም ቢካፈልም፥ ከኃጢአት ግን ፍጹም የተለየና የነጻ መሆኑን ጸሐፊው አብራርቶላቸዋል።

ከሕጋዊና ከመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት አንጻር መጽሐፍ ቅዱስ የዓለምን ኃጢአት የሚያስወግደው የእግዚአብሔር በግ ነውርና እድፍ የሌለበት መሆን እንዳለበት ሕጋዊ መስፈርት ያስቀምጣል (1 ጴጥሮስ 1:19)። ኢየሱስ ኃጢአት ሠርቶ ቢሆን ኖሮ የራሱ አዳኝ ያስፈልገው ነበር እንጂ የዓለም አዳኝ መሆን አይችልም ነበር። የእርሱ ኃጢአት አልባነት ሕጋዊ የሆነ የድነት ዋጋ እንድንከፍል ያስቻለን ፍጹም የጽድቅ መሠረታችን ነው። እርሱ ሕግን ሁሉ ፈጽሞ ለኛ ጽድቅ ሆኖልናል።

በሥነ መለኮታዊ አውድ የዚህ ትምህርት ታላቅ ውጥረት "ኃጢአት የሌለበት አምላክ እንዴት በሰውኛ ይፈተናል?" የሚለው ነው። አንዳንዶች ኢየሱስ ኃጢአት መሥራት ስለማይችል ፈተናው እውነተኛ አልነበረም ብለው ያስባሉ። ነገር ግን እውነተኛ ፈተና የሚታወቀው ሳይወድቁ እስከ መጨረሻው ፈተናውን በመቋቋም በሚገኘው የሥቃይ መጠን ነው። ኢየሱስ ፈተናን ያሸነፈው ኃጢአት ባለማድረግ ነው፤ ይህም የፈተናውን ክብደት ሙሉ በሙሉ እንዲረዳውና ፍጹም ርኅራኄ እንዲኖረው አድርጎታል።

የሰው ልጅ በተፈጥሮው ሲፈተን ቶሎ እጅ ይሰጣል፤ ሲወድቅ ደግሞ ማንም አይረዳኝም ብሎ ተስፋ ይቆርጣል። ነገር ግን ኢየሱስ የሰውን ልጅ የፈተና ሥቃይ ስለሚያውቅ፥ በድካማችን ሊራራልን ይችላል። እርሱ በርኅራኄ የተሞላ አዳኝ ስለሆነ፥ ስንፈተን ልንፈራው ወይም ልንሸሸው አይገባም፤ ይልቁንም ምሕረትን እንድንቀበልና በሚያስፈልገንም ጊዜ የሚረዳንን ጸጋ እንድናገኝ ወደ ጸጋው ዙፋን በድፍረት መቅረብ አለብን (ዕብራውያን 4:16)።

ቃሉ ለእኛም በፈተናና በድካም ጊዜ ብቸኝነት እንዳይሰማን ታላቅ ማጽናኛ ይሰጠናል። ዛሬ ምንም ዓይነት ፈተና ቢገጥመን፥ ያንን ፈተና ያሸነፈና ድክመታችንን የሚረዳ ታላቅ አዳኝ በሰማይ አለን። "ፈተናን ያሸነፈው ጌታ፥ ለሚፈተኑት የድል ጉልበት ይሰጣል" እንደሚባለው ሁሉ፥ እኛም በኃጢአት ሳንወድቅ ፈተናን ማሸነፍ እንድንችል በክርስቶስ ኢየሱስ ፍጹም ጸጋ ላይ ሙሉ በሙሉ ልንደገፍ ይገባል።