“እናንተ ወደዚህ በዓል ውጡ፤ እኔስ ጊዜዬ ገና ስላልደረሰ ወደዚህ በዓል ገና አልወጣም” (ዮሐ 7:8)። ይህ ክፍል ኢየሱስ ከወንድሞቹ ጋር ያደረገውን ንግግር ያሳያል። እዚህ ላይ ቁልፍ ቃሉ "ገና" የሚለው ነው። በአንዳንድ የጥንት ቅጂዎች ላይ "እኔ አልወጣም" ሲል በሌሎች ደግሞ "ገና አልወጣም" ይላል።
ኢየሱስ ለወንድሞቹ የተናገረው ቃል ውሸት አልነበረም፤ ነገር ግን የእግዚአብሔርን ጊዜ የሚጠብቅ ፍጹም ታዛዥነትን የሚያሳይ ነው። ወንድሞቹ የፈለጉት በግልጽ ወጥቶ ተአምራትን በማድረግ ራሱን ለዓለም እንዲያሳይ ነበር (ዮሐ 7:3-4)። ነገር ግን የክርስቶስ መንገድ የሰው ልጅ ከሚያስበው ዝና እና እውቅና ፍጹም የተለየ ነበረ።
የኢየሱስ ጊዜ በአብ ፈቃድ ላይ የተመሰረተ ነበር (ዮሐ 7:6)። እርሱ ወደ በዓሉ የወጣው በሰው ጥበብ ሳይሆን በመለኮታዊ መመሪያ ነው። በመጀመሪያ አልወጣም ሲል ከነሱ ጋር በግልጽና በታላቅ የሰዎች አጀብ አልሄድም ማለቱ ነበር። እርሱ የሚመራው በሰዎች ግፊት አልነበረም።
ቆይቶ ወደ በዓሉ የሄደው በድብቅ ነበር እንጂ እነርሱ እንዳሰቡት በግልጽ አልነበረም (ዮሐ 7:10)። ይህ የሚያሳየው ጌታ የሰዎችን ግፊት ተቋቁሞ የእግዚአብሔርን ፈቃድ ብቻ መፈጸሙን ነው። እውነትን መናገር ሁልጊዜ ሁሉንም ነገር ወዲያውኑ መግለጽ ማለት አይደለም፤ የእግዚአብሔር አሰራር የራሱ የሆነ ጥልቅ ጥበብ አለው።
ይህ ታሪክ የሰዎችን ጊዜና የእግዚአብሔርን ጊዜ ልዩነት በግልጽ ያስተምረናል። እኛ ብዙ ጊዜ ነገሮች ቶሎ እንዲሆኑና በሰዎች ፊት እንድንታይ እንፈልጋለን። ቃሉ ለእኛም 하나님의 ጊዜ እስኪደርስ በትዕግስት መጠበቅን ያስገነዝበናል።
የክርስቶስ ሕይወት ፍጹም ታዛዥነት የተሞላበት ነበር። “እግዚአብሔር የራሱ የሆነ ትክክለኛ ጊዜ አለው፤ ያም ጊዜ ከእኛ ጊዜ ጋር አይመሳሰልም” እንደሚባለው፣ እኛም ሁልጊዜ በራሳችን ማስተዋል ከመደገፍ ይልቅ በእርሱ ጊዜ ላይ መታመንን መማር አለብን።