"በምድር ላይ ሰላምን ለማምጣት የመጣሁ አይምሰላችሁ፤ ሰይፍን እንጂ ሰላምን ለማምጣት አልመጣሁም" (ማቴዎስ 10:34)። የመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራንና የሥነ መለኮት አጥኚዎች እንደሚያብራሩት፣ በዚህ ክፍል "ሰላም" ተብሎ የተተረጎመው ቃል በግሪክኛው ‘ኤይሬኔ’ ሲሆን፣ "ሰይፍ" የሚለው ደግሞ ‘ማካይራ’ ይባላል። ይህ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ቃል፣ መሲሑ የዓለምን የኃጢአት ሥርዓት በመቀበል የውሸት ስምምነትን ለመፍጠር ሳይሆን፣ የእግዚአብሔርን እውነት በማምጣት በብርሃንና በጨለማ መካከል ታላቅ መለየት ሊያደርግ እንደመጣ የሚያበስር ጥልቅ መለኮታዊ ሚስጥር ነው።
በአንደኛው መቶ ክፍለ ዘመን በነበረው የአይሁድ ማኅበረሰብ፣ መሲሑ ሲመጣ ሮማውያንን በማባረር ፖለቲካዊና ምድራዊ ሰላምን ያመጣል የሚል ጠንካራ ሥጋዊ አመለካከት ነበር። ነገር ግን ኢየሱስ ይህንን የተሳሳተ ሃይማኖታዊና ፖለቲካዊ ትምክህት ሙሉ በሙሉ በማፍረስ፣ እውነተኛ ሰላም የሚገኘው ከእግዚአብሔር ጋር በመታረቅ እንጂ ከዓለም የኃጢአት ሥርዓት ጋር በመስማማት እንዳልሆነ አወጀ። ወንጌል ወደ ቤተሰብ፣ ወደ መንደር ወይም ወደ አገር ሲገባ፣ አንዳንዶች አምነው ሲቀበሉ ሌሎች ደግሞ አጥብቀው ስለሚቃወሙ፣ ይህ የክርስቶስ እውነት እንደታሰበው ምድራዊ ሰላምን ሳይሆን ቤተሰብን ሳይቀር የሚከፍል መንፈሳዊ ሰይፍ እንደሚሆን በማስተማር፣ በዘመኑ ከነበረው ልማድ ጋር እጅግ ከባድ የሥነ መለኮት ውጥረት ፈጠረ።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ዋነኛ መንፈሳዊ ውጥረት፣ የክርስቶስን መስቀል ከመሸከምና የሰዎችን (በተለይም የቤተሰብን) ተቀባይነት ከመፈለግ መካከል ያለውን ፍልሚያ ማሳየቱ ላይ ነው። የሰው ልጅ በተፈጥሮው ከቤተሰቡና ከማኅበረሰቡ ጋር በሰላም መኖርን ይፈልጋል፤ ነገር ግን ያ ሰላም እውነትን በመካድ የሚመጣ ከሆነ በእግዚአብሔር ፊት ተቀባይነት የለውም። ጠላት ሁልጊዜ አማኞችን በሐሰተኛ ማኅበራዊ ሰላም እያታለለ፣ ከእግዚአብሔር እውነት አፈንግጠው ከዓለም ጋር እንዲስማሙ አጥብቆ ይዋጋቸዋል። እውነተኛ አማኞች ይህንን ሕያው ቃል በመታጠቅ፣ የጨለማውን የስምምነት አሠራር አፍርሰው፣ ዋጋ ቢያስከፍልም እንኳ ከሰዎች ይልቅ ለእግዚአብሔር እውነት መታዘዝ አለባቸው።
ኢየሱስ የሰላም አለቃ መሆኑ አይካድም (ኢሳይያስ 9:6)። እርሱ በመስቀል ላይ ባፈሰሰው ደሙ በኩል በሰውና በእግዚአብሔር መካከል፣ እንዲሁም በአይሁድና በአሕዛብ መካከል ዕርቅን አድርጓል (ኤፌሶን 2:14)። ሆኖም፣ ማቴዎስ 10 ላይ የተጠቀሰው ሰይፍ የጦር መሣሪያን ሳይሆን፣ የእግዚአብሔር ቃል በሰዎች ልብ ውስጥ የሚያመጣውን የመለየት ሥራ ያሳያል። ወንጌል ሰዎችን ለሁለት ይከፍላል፤ ብርሃንን የሚቀበሉ እና ጨለማን የሚመርጡ። ክርስቶስን መከተል ማለት አሮጌውን የኃጢአት ሥርዓት መቃወም በመሆኑ፣ ይህ ምርጫ የግድ ከማያምኑ ሰዎች ጋር መንፈሳዊ ግጭትና መለያየትን ያመጣል።
ከዚህ ታላቅ የጌታ ቃል ጀርባ የምናገኘው ተግባራዊ የሕይወት ትምህርት፣ በዕለት ተዕለት የክርስትና ጉዟችን ስለ ወንጌል ከምንከፍለው ዋጋ ጋር በጥብቅ የተቆራኘ ነው። ዛሬም ቢሆን እኛ ክርስቲያኖች በክርስቶስ በማመናችን ብቻ ከቤተሰባችን፣ ከጓደኞቻችን ወይም ከሥራ ባልደረቦቻችን ልንገለልና መከራ ሊደርስብን ይችላል። የክርስቶስ ፍቅር ከእናት፣ ከአባት ወይም ከልጅ ፍቅር ሊበልጥ እንደሚገባ ጌታ በግልጽ አስተምሯል (ማቴዎስ 10:37)። ክርስትና የሁሉንም ሰው ፈቃድ እየፈጸሙ የሚኖሩበት የሐሰት ሰላም ሳይሆን፣ የእግዚአብሔርን ፈቃድ ለማድረግ ሲባል የሰዎችን ጥላቻ በጸጋ የመቀበል እውነተኛ የጀግንነት ሕይወት ነው።
በመጨረሻም፣ ሰይፍን እንጂ ሰላምን ለማምጣት አልመጣሁም የሚለው ቃል፣ የወንጌል እውነት ምን ያህል ስለታም እና የማይደራደር መሆኑን የሚያሳይ ታላቅ መለኮታዊ ምስክር ነው። እውነተኛ ሰላም የሚጀምረው እውነትን በመቀበልና የኃጢአትን ሥርዓት በመቁረጥ ነው። ቤተ ክርስቲያን የተጠራችው ከዓለም ጋር ተስማምታ ለመኖር ሳይሆን፣ የክርስቶስን ብርሃን በማብራት የሰዎችን ልብ ወደ እውነተኛው የዘላለም ሰላም ለመምራት ነው። ስለዚህ፣ ስለ ወንጌል የምንከፍለውን ዋጋ ሳንፈራ በእግዚአብሔር ቃል ጸንተን እንድንቆም፣ የእግዚአብሔር ቃል ሕያው ነውና፥ የሚሠራም፥ ሁለትም አፍ ካለው ሰይፍ ሁሉ ይልቅ የተሳለ ነው (ዕብራውያን 4:12) ተብሎ እንደተጻፈው ቃሉን አንግበን በድል አድራጊነት ልንመላለስ ይገባል።