እግዚአብሔር ዕዳችንን ወይም በደላችንን ይቅር እንዲለን ለምን እንጠይቀዋለን?

መጽሐፍ ቅዱስ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱን እንዴት መጸለይ እንዳለባቸው ባስተማረበት የጌታ ጸሎት ውስጥ፡ "እኛ ደግሞ የበደሉንን ይቅር እንደምንል በደላችንን ይቅር በለን" ይለናል (ማቴ 6፡12)። በዚህ ስፍራ "በደል" ወይም በአንዳንድ ትርጉሞች "ዕዳ" ተብሎ የተተረጎመው ቃል በዋናው የግሪክ ቋንቋ "ኦፌሌማ" ሲሆን፣ ትርጉሙም መከፈል ያለበት ሕጋዊ ዕዳ፣ የተጣሰ የሞራል ግዴታ፣ ወይም በእግዚአብሔር ፊት ያጠራቀምነው የኃጢአት ክምችት ማለት ነው። ይህ ቃል፣ የሰው ልጅ በራሱ አቅም ሊከፍለው የማይችለውን ታላቅ መንፈሳዊ ዕዳ፣ እግዚአብሔር በምሕረቱ እንዲሰርዝለት ዘወትር መጸለይ እንዳለበት የሚያሳይ መሠረታዊ የክርስትና አስተምህሮ ነው።

ይህንን ሀሳብ በጥልቀት ለመረዳት በአይሁድ ባሕል ውስጥ ኃጢአት እና ዕዳ ያላቸውን ተዛማጅነት ማወቅ ያሻል። በአይሁድ ሥነ መለኮት፣ እግዚአብሔር ፍጹምና ቅዱስ የሆነ የጽድቅ ፈራጅ ነው። ሰው የእግዚአብሔርን ሕግ በሚተላለፍበት ጊዜ ሁሉ በእግዚአብሔር ፊት ዕዳ ይጻፍበታል። ይህ የኃጢአት ዕዳ ደግሞ በገንዘብ ወይም በእንስሳት መሥዋዕት ሙሉ በሙሉ ሊከፈል የማይችል እጅግ ከባድ ዕዳ ነው። እግዚአብሔር የኃጢአትን ዕዳ ይቅር እንዲለን መጠየቅ ማለት፣ የራሳችንን መንፈሳዊ ድህነትና ኪሳራ አምነን መቀበል፣ እንዲሁም ዕዳውን ሊከፍልልን ወደሚችለው ወደ መለኮታዊው ጸጋ ዙፋን መቅረብ ማለት ነው። ኃጢአት የሞት ዕዳን ስለሚያመጣ፣ ያለ ደም መፍሰስ ስርየት አይገኝም (ዕብ 9፡22)።

በዚህ የጌታ ቃል ውስጥ ያለው ታላቁ መንፈሳዊ ውጥረት የሚመነጨው የእኛ ይቅርታ መጠየቅ ከምናደርገው ይቅርታ ጋር የተቆራኘ መሆኑ ላይ ነው። እኛ የጴንጤቆስጤ አማኞች እንደምናስተምረው፣ መዳን በክርስቶስ ኢየሱስ የደም ዋጋ በጸጋ የተገኘ ቢሆንም፣ የዕለት ተዕለት የቅድስና ሕይወታችን ግን ንስሐን ይፈልጋል። ይቅር በለን ብለን ስንጠይቅ አብረን የበደሉንን ይቅር እንደምንል በማለት ቃል እንገባለን። ክርስቶስ ይህንን ሲያስተምር፣ ሌሎች ያደረጉብንን በደል ይቅር የማንል ከሆነ፣ የሰማዩ አባታችንም የዕለት ተዕለት በደላችንን ይቅር እንደማይል አጥብቆ አስጠንቅቋል (ማቴ 6፡15)። ቂም አርግዞ የእግዚአብሔርን ምሕረት መፈለግ መንፈሳዊ ግብዝነት ነው።

ታዲያ በክርስቶስ ደም አንዴ ከዳንን፣ ለምን ዘወትር ኃጢአታችንን ይቅር እንዲለን እንጠይቃለን? የሚለው ጥያቄ የብዙዎች መንፈሳዊ ሙግት ነው። ይህ የጌታ ጸሎት አባታችን ሆይ ብሎ የሚጀምር የቤተሰብ ጸሎት ነው። አማኞች ኃጢአት ሲሠሩ የልጅነት ሥልጣናቸውን ወይም ድነታቸውን አያጡም፤ ነገር ግን ከአባታቸው ጋር ያላቸው የጠበቀ ሕብረትና መንፈሳዊ ደስታ ይቋረጣል። ስለዚህ ይቅር በለን ብለን ስንጸልይ፣ ከገሃነም ፍርድ ለመዳን ሳይሆን፣ በመንፈስ ቅዱስ አጋዥነት ከአባታችን ጋር ያለንን ዕለታዊ ሕብረት ለማደስ ነው። ጌታችን ኢየሱስ የደቀ መዛሙርቱን እግር ሲያጥብ እንደተናገረው፣ የታጠበ ሰው ሁሉ ንጹሕ ነው፤ ነገር ግን በምድር ስንመላለስ የቆሸሸውን እግራችንን ዘወትር መታጠብ ያስፈልገናል (ዮሐ 13፡10)።

የዚህ ቃል እውነት ዛሬ ላለነው ክርስቲያኖች እጅግ ጥልቅ የሆነ የሕይወት ትምህርት ይሰጠናል። በዕለት ተዕለት ኑሯችን፣ በአሳብ፣ በቃል ወይም በድርጊት ሳናውቅም ሆነ አውቀን እንስታለን። የኃጢአትን ዕዳ በልባችን አቅፈን መጓዝ መንፈሳዊ ሕይወታችንን ያደነዝዛል፣ የጸሎት ሕይወታችንንም ያደርቃል። ጌታን ይቅርታ መጠየቅ የውድቀታችንን መድኃኒት ማግኘት ነው። ስንጸልይ ራሳችንን በሚዛን ላይ አስቀምጠን፣ ክርስቶስ በመስቀል ላይ የከፈለልንን ታላቅ ዕዳ በማሰብ፣ እኛም የበደሉንን ከልብ ይቅር ልንል ይገባል። ይህ የዕለት ተዕለት የንስሐ ሕይወት ልባችንን ያለሰልሳል፣ በመንፈስ ቅዱስ ኃይልም በቅድስና እንድንመላለስ ያደርገናል።

በማጠቃለያ፣ እግዚአብሔር በደላችንን ወይም ዕዳችንን ይቅር እንዲለን መጠየቅ፣ የዘወትር መንፈሳዊ ፍላጎታችንንና በእግዚአብሔር ምሕረት ላይ ያለንን ጥገኝነት የምናሳይበት ትሕትና ነው። ኃጢአትን መደበቅ መንፈሳዊ ሞትን ሲያመጣ፣ ኃጢአትን መናዘዝ ግን ነፃነትንና ፈውስን ያስገኛል። እግዚአብሔር አምላክ ይቅር ለማለት የዘገየ አይደለም፤ ልባችን ሰባራና ርኅሩኅ እስከሆነ ድረስ ምሕረቱ ዘወትር አዲስ ነው። ስለዚህ ምንም ዓይነት የኃጢአት ዕዳ መንፈሳችንን እንዳይጭነው፣ ዘወትር ወደ ጸጋው ዙፋን መቅረብ አለብን። ቃሉ ይህንን ታላቅ የምሕረት ተስፋ ሲያረጋግጥልን፡ "ኃጢአታችንን ብንናዘዝ ኃጢአታችንን ይቅር ሊለን ከአመጻም ሁሉ ሊያነጻን የታመነና ጻድቅ ነው" ይለናል (1ኛ ዮሐ 1፡9)።