“አይሁዳዊ ወይም የግሪክ ሰው የለም… ሁላችሁ በክርስቶስ ኢየሱስ አንድ ሰው ናችሁና” በማለት ሐዋርያው ጳውሎስ በሰው ልጆች መካከል የነበረውን ጥልቅ የዘርና የብሔር ግድግዳ መፍረሱን አብስሯል (ገላትያ 3፥28)። ይህ ማለት በአማኞች መካከል ያለው ሥጋዊና ባህላዊ ልዩነት በእግዚአብሔር ፊት ዋጋ የሌለው ሆኖ፣ ሁሉም በክርስቶስ አንድ አዲስ ፍጥረት ሆነዋል ማለት ነው።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ በጥንቱ ዘመን በአይሁዳውያንና በአሕዛብ (በግሪኮች) መካከል የነበረው ጠላትነት እጅግ የከፋ ነበር። አይሁዳውያን ራሳቸውን እንደ ተመረጡና ንጹሐን አድርገው ሲቆጥሩ፣ አሕዛብን ግን እንደ ርኩስ ውሾች ይመለከቱ ነበር። በቤተ መቅደስም ውስጥ እንኳን አሕዛብ እንዳያልፉት የሚከለክል ግድግዳ ነበር። ይህ ክፍፍል በሰው ልጅ ታሪክ ውስጥ ከታዩት ጥልቅ ማኅበራዊ ልዩነቶች አንዱ ነበር።
በሥነ-መለኮታዊ እውነት ግን፣ የክርስቶስ መስቀል ይህንን የጥል ግድግዳ ከስሩ ንዶታል። ክርስቶስ በሥጋው ሞት አማካኝነት ሁለቱን ወገኖች አንድ አድርጓል፤ በመካከላቸው የነበረውንም የጠላትነት ግድግዳ አፍርሷል (ኤፌሶን 2፥14)። ድነት ለአይሁድም ሆነ ለግሪክ በእኩልነት የተሰጠ የእግዚአብሔር ጸጋ ስጦታ ነው። ስለዚህ በክርስቶስ አካል ውስጥ፣ የዘር ወይም የብሔር ማንነት መንፈሳዊ ብልጫን አያመጣም።
የዚህ ቃል ክብደት በቤተ ክርስቲያን ውስጥ መሠረታዊ የሆነ እኩልነትን ከማምጣቱ ላይ ነው። የገላትያ የሐሰት አስተማሪዎች አሕዛብ ክርስቲያኖች መጀመሪያ አይሁዳዊ ባህልን (መገረዝን) እንዲቀበሉ ያስገድዱ ነበር። ነገር ግን ጳውሎስ ይህንን አጥብቆ በመቃወም፣ በክርስቶስ ኢየሱስ ዘንድ የብሔር ማንነት ለመዳንም ሆነ በእግዚአብሔር ቤተሰብ ውስጥ ተቀባይነት ለማግኘት ምንም ዓይነት ሚና እንደሌለው አረጋግጧል።
ቃሉ ለእኛም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ሊኖር ስለሚገባው እውነተኛ አንድነትና ፍቅር ታላቅ መመሪያ ይሰጠናል። በዘር፣ በቋንቋ ወይም በጎሳ ምክንያት የምንከፋፈል ከሆነ የክርስቶስን መስቀል ሥራ እያዋረድነው ነው። ሁላችንም በአንድ መንፈስ ተጠምቀን አንድ አካል ሆነናልና፣ ልዩነቶቻችንን ወደ ጎን ትተን በክርስቶስ ወንድማማቾችና እህትማማቾች መሆናችንን በተግባር ልናሳይ ይገባል።
በማጠቃለያው፣ በክርስቶስ ኢየሱስ የተገኘው አዲስ ማንነት ከማንኛውም ምድራዊ ማንነት የላቀ ነው። “ክርስቶስ ሁሉም ነው፣ በሁሉም ነው” የሚለውን እውነት ተቀብለን፣ በዘርና በብሔር ልዩነት ሳይሆን በክርስቶስ ደም በተገኘው ፍጹም አንድነት እርስ በርሳችን ልንዋደድ ይገባል።