ቃሉ ስለ አማኞች አንደበት ጥበቃ ሲያስተምር፡ ንግግራችሁ ሁልጊዜ፥ በጨው እንደ ተቀመመ፥ በጸጋ ይሁን በማለት እጅግ ጥልቅ የሆነ ዘይቤያዊ መግለጫን ይጠቀማል (ቆላስይስ 4፡6)። በጨው የተቀመመ ንግግር ማለት ልክ ጨው ምግብን ከብልሽት እንደሚጠብቅ እና ጣዕም እንደሚሰጥ ሁሉ፣ የአማኞችም ንግግር መንፈሳዊ መበስበስን የሚከላከል፣ ጤናማ እና ለሰሚው ማራኪ መሆን አለበት ማለት ነው።
በጥንት ዘመን ማቀዝቀዣ ባልነበረበት ጊዜ ጨው ምግብን ከብልሽት ለመጠበቅ ብቸኛው እና እጅግ ውዱ መንገድ ነበር፤ አልፎ ተርፎም የሮም ወታደሮች ደመወዛቸውን በጨው መልክ ይቀበሉ ነበር። ሐዋርያው ይህንን ታሪካዊ እና ባህላዊ እሴት በመጠቀም፣ የክርስቲያን ንግግር በዓለም ላይ ያለውን የሥነ ምግባር ብልሹነት የሚያስቆምና ለማሕበረሰቡ ጣዕም የሚሰጥ ክቡር ነገር መሆኑን አሳይቷል።
በነገረ መለኮት አውድ የጨው ዋነኛ ተግባር ርኩሰትን መከላከል ነው። ሐዋርያው፡ ለሚሰሙት ጸጋን ይሰጥ ዘንድ እንደሚያስፈልግ ለማነጽ የሚጠቅም ማናቸውም በጎ ቃል እንጂ ክፉ ቃል ከአፋችሁ ከቶ አይውጣ ይላል (ኤፌሶን 4፡29)። ስለዚህ በጨው የተቀመመ ንግግር ማለት ሰውን ከሚያረክስ ሐሜት፣ ከጸያፍ ቀልድ እና ከሐሰት ትምህርት የጸዳ ቅዱስ ንግግር ማለት ነው።
በሌላ በኩል ጨው ጣዕምን ይጨምራል። ንግግራችን በጨው የተቀመመ መሆን አለበት ሲባል፣ ወንጌልን ለዓለም ስናቀርብ አሰልቺ፣ ደረቅ እና ሰውን የሚያባርር መሆን የለበትም ማለት ነው። ለሚጠይቋችሁ ሁሉ መልስ ለመስጠት ዘወትር የተዘጋጃችሁ ሁኑ፥ ነገር ግን በየዋህነትና በፍርሃት ይሁን (1 ጴጥሮስ 3፡15) እንደሚል፣ ንግግራችን ሰዎችን ወደ ክርስቶስ የሚስብ መሆን አለበት።
በሰብዓዊ ደረጃ ይህ እውነት እውነትን እና ፍቅርን ሚዛናዊ የማድረግ ጥበብን ያስተምረናል። ጨው በቁስል ላይ ሲረጭ ያቃጥላል ነገር ግን ይፈውሳል። እንዲሁም የክርስቲያን ንግግር ኃጢአትን በግልጽ ስለሚቃወም ሰዎችን ሊያሳምም ይችላል፤ ነገር ግን ዓላማው ለማዳን እና ለመፈወስ በመሆኑ፣ በውስጡ ጥልቅ የሆነ አሳቢነት እና ፍቅር ይንጸባረቅበታል።
ቃሉ ለእኛም በጨለማው ዓለም ውስጥ እውነተኛ የሕይወት ጣዕም ሆነን እንድንገኝ ብርታት ይሰጠናል። የምንናገረው ቃል ሁሉ ማሕበረሰባችንን ከጥፋት የሚጠብቅ፣ መንፈሳዊ ጣዕምን የሚጨምር እና ለእያንዳንዱ ሰው እንደሚያስፈልገው ተገቢውን ምላሽ የሚሰጥ የጥበብ ንግግር እንዲሆን ዘወትር እንድንተጋ አደራ ይለናል።