ያዕቆብ የሰው ልጅን ኃጢአተኛነትና የዓለምን ፈተና ክብደት ከገለጸ በኋላ፣ "ነገር ግን አብልጦ ጸጋን ይሰጣል" በማለት ታላቅ የተስፋ ቃል ያውጃል (ያዕቆብ 4፡6)። "አብልጦ ጸጋን ይሰጣል" የሚለው ሐረግ፣ የሰውን ልጅ ውድቀትና የኃጢአትን ኃይል የሚያሸንፍ፣ ከፈተናው ሁሉ የሚበልጥ መለኮታዊ ኃይል ከእግዚአብሔር ዘንድ በነጻ እንደሚሰጥ የሚያሳይ ድንቅ የነገረ መለኮት እውነት ነው። ጸጋ የማይገባንን መለኮታዊ ሞገስና አቅም መቀበል ነው።
በታሪካዊና ባሕላዊ ዳራ፣ የመጀመሪያው ክፍለ ዘመን ክርስቲያኖች በከባድ ስደት፣ በዓለማዊ ፍልስፍና ተጽዕኖና በውስጣዊ የሥጋ ምኞት ፈተና ውስጥ ነበሩ። በገዛ ኃይላቸው ይህንን ሁሉ ተግዳሮት ማሸነፍ አይችሉም ነበር። ያዕቆብ "ነገር ግን" የሚለውን አያያዥ ቃል ሲጠቀም፣ ምንም እንኳ የውስጣችን ክፉ ምኞትና የዓለም ፈተና ብርቱ ቢሆንም፣ የእግዚአብሔር ጸጋ ግን ከሁሉ ይበልጣል፣ ያሸንፋልም ማለቱ ነው።
በነገረ መለኮት ትምህርት መሠረት፣ እግዚአብሔር የሚጠይቀውን የቅድስና ሕይወት እንድንኖር የሚረዳን ይኸው ጸጋው ነው። እግዚአብሔር አንድን ነገር እንድናደርግ ሲያዘን፣ ያንን ለማድረግ የሚያስችል አቅም አብሮ ይሰጠናል። ኃጢአት በበዛበት ሥፍራ ጸጋው ይበልጥ ይትረፈረፋል (ሮሜ 5፡20)። አብልጦ ጸጋን ይሰጣል ማለት፣ ፈተናው እየጠነከረ ሲሄድ፣ ያንን ፈተና ለማለፍ የሚያስፈልገው የእግዚአብሔርም ኃይል በዚያው መጠን እየጨመረ ይፈስሳል ማለት ነው።
የሰው ልጅ በተፈጥሮው በፈተና ሲከበብ ተስፋ የመቁረጥና አቅም የማጣት ስሜት ይሰማዋል። \’ይህንን ኃጢአት ማሸነፍ አልችልም\’ በማለት እጅ ይሰጣል። ነገር ግን የእግዚአብሔር ቃል አቅማችን በራሳችን ውስጥ ሳይሆን በእግዚአብሔር ጸጋ ውስጥ መሆኑን ያረጋግጥልናል። ጸጋው ኃጢአትን ይቅር ከማለት አልፎ፣ በኃጢአት ላይ ድል እንድንነሳ ኃይል የሚሰጥ መለኮታዊ ጉልበት ነው። እግዚአብሔር አንዳች ነገር ከእኛ አይጠብቅም፣ እርሱ ራሱ በጸጋው ካልሰጠን በቀር።
ይህ አብልጦ የሚሰጥ ጸጋ የሚገኘው ግን ለሁሉም አይደለም፤ ጸጋው የሚፈስሰው ራሳቸውን በትህትና አዋርደው አቅመ ቢስነታቸውን ለሚያምኑ ብቻ ነው። በገዛ ኃይሉ የሚመካ ሰው የዚህ ጸጋ ተካፋይ መሆን አይችልም። እኛ ድካማችንን አምነን በጸሎት ወደ እርሱ ስንቀርብ፣ እርሱ ደግሞ በኃይሉ አብልጦ ይሞላናል፣ ያቆመናልም።
ቃሉ ለእኛም በሕይወታችን ለሚገጥሙን መንፈሳዊ ውጊያዎች ሁሉ በቂ የሆነ አቅም በእግዚአብሔር ጸጋ ውስጥ እንዳለ ያሳስበናል፤ ተስፋ ከመቁረጥ ይልቅ በጸጋው እንድንደገፍም ያበረታታናል። "ጸጋዬ ይበቃሃል፥ ኃይሌ በድካም ይፈጸማልና" እንደሚለው ቃሉ (2ኛ ቆሮንቶስ 12፡9)፣ እኛም በሕይወታችን ፈተና ሁሉ አብልጦ በሚሰጠው በእርሱ ጸጋ መታመን ይገባናል።