ሐዋርያው ያዕቆብ የጸሎትን ኃይል ሲያብራራ "የጻድቅ ሰው ጸሎት በሥራዋ እጅግ ኃይል ታደርጋለች" ወይም በአንዳንድ ትርጉሞች "ትጋት የተሞላበት ጸሎት ታላቅ ኃይል አለው" በማለት ይጽፋል (ያዕቆብ 5፡16)። "ትጋት የተሞላበት" ማለት አልፎ አልፎ የሚደረግ፣ የዘልማድ ወይም ስሜት አልባ የሆነ ጸሎት ሳይሆን፣ መላውን የሰው ልጅ አእምሮ፣ ልብና ስሜት አጠቃልሎ ወደ እግዚአብሔር የሚቀርብ ጽኑና የማያቋርጥ መንፈሳዊ ትግል ነው።
በታሪካዊ አውድ ውስጥ፣ አይሁዳውያን በቀን ሦስት ጊዜ የመጸለይ ጠንካራ ሃይማኖታዊ ሥርዓት ነበራቸው። ነገር ግን በጊዜ ሂደት እነዚህ ጸሎቶች ከልብ የመነጩ መሆናቸው ቀርቶ፣ እንደ ግዴታ የሚነበቡ የከንፈር ልማዶች ሆነው ነበር። ያዕቆብ "የጻድቅ ሰው ትጋት" ሲል፣ ሐና በሴሎ መቅደስ ነፍሷን በእግዚአብሔር ፊት እንዳፈሰሰችው ዓይነት የልብ መቃጠልና ጥልቅ ምጥ ያለበትን ሕያው ጸሎት ለማመልከት ነው።
በነገረ መለኮት አቅጣጫ፣ ይህ ዓይነቱ ጸሎት በመንፈስ ቅዱስ አነሳሽነት የሚደረግ ነው። ሐዋርያው ጳውሎስ መንፈስ ቅዱስ በማይነገር መቃተት እንደሚያማልደን ያስተምራል (ሮሜ 8፡26)። ትጋት የተሞላበት ጸሎት ማለት በሰውኛ ጉልበት መጮህ ወይም ማላብ ሳይሆን፣ ከእግዚአብሔር ፈቃድ ጋር ልብን በማስተሳሰር የሚመጣ ውስጣዊ ኃይል ነው። ይህ ጸሎት እግዚአብሔር መልስ እስኪሰጥ ድረስ ተስፋ ሳይቆርጡ በጽናት ደጃፉን ማንኳኳትን ያካትታል።
ብዙ ጊዜ ሰዎች ትጋት የተሞላበት ጸሎትን ከስሜታዊነት ጋር ያምታቱታል። ጸሎቱ ኃይል የሚያገኘው በድምፃችን ጩኸት ሳይሆን በእምነታችን ጽናትና በልባችን ንጽሕና ነው። ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ ስለማትታከተዋ መበለትና ስለ ዓመጸኛው ዳኛ በሰጠው ምሳሌ ላይ እንዳስተማረው፣ ትጋት ማለት እግዚአብሔር የሚመልስ አምላክ መሆኑን አምኖ ሳይታክቱ መጸለይን ያሳያል (ሉቃስ 18፡1)። ይህ የጸሎት ዓይነት የገሃነምን ደጆች የሚያናውጥ ኃይል አለው።
በዕለት ተዕለት የክርስትና ኑሮ፣ የሰው ልጅ ፈጥኖ የመሰላቸትና ጸሎትን የማቋረጥ ድካም አለበት። ነገር ግን ትጋት የተሞላበት ጸሎት ከምቾት ቀጠና ወጥቶ ዋጋ መክፈልን፣ እንቅልፍን መስዋዕት ማድረግንና ለሌሎች በምልጃ መቆምን ይጠይቃል። እንዲህ ያለው ጸሎት ሰማይን ይከፍታል፣ የእግዚአብሔርንም መለኮታዊ ጣልቃ ገብነት ወደ ምድር ያመጣል።
ቃሉ ለእኛም የጸሎት ሕይወታችን የከንፈር ልማድ ብቻ ከመሆን አልፎ፣ ጥልቅ የሆነ የመንፈስ ትጋትና የልብ መቃጠል ሊኖረው እንደሚገባ ያሳስበናል፤ የእግዚአብሔርም ኃይል የሚገለጠው በማያቋርጥ ጸሎት መሆኑን ያስተምረናል። "በጸሎት ትጉ፥ እያመሰገናችሁም በእርሱ ንቁ" እንደሚለው ቃሉ (ቆላስይስ 4፡2)፣ እኛም ዘወትር በትጋትና በእምነት የጌታን ፊት ልንፈልግ ይገባናል።