በ1 ቆሮንቶስ 12:7 ላይ የመንፈስ መገለጥ ምንድን ነው?

ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ መንፈሳዊ ስጦታዎች አሠራርና ዓላማ ሲያስተምር፣ "ነገር ግን መንፈስ ቅዱስን መግለጥ ለእያንዳንዱ ለጥቅም ይሰጠዋል" በማለት መሠረታዊ የሆነ መለኮታዊ ሕግ ያስቀምጣል (1 ቆሮ 12:7)። "የመንፈስ መገለጥ" (በግሪኩ ፋኔሮሲስ) ማለት፣ በራሱ በዓይን የማይታየውና የማይዳሰሰው መንፈስ ቅዱስ፣ በአማኞች ሕይወት ውስጥ በሚሰጠው ልዩ ልዩ የጸጋ ስጦታዎች አማካኝነት አሠራሩን፣ ኃይሉንና መገኘቱን ለሰው ሁሉ ግልጽ አድርጎ የሚያሳይበት ተግባራዊ ክንውን ነው። መንፈስ ቅዱስ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ዝም ብሎ አይቀመጥም፤ በተግባር ይገለጣል።

በታሪካዊና ባሕላዊ አውድ፣ የቆሮንቶስ አማኞች ጣዖት አምላኪዎች በነበሩበት ጊዜ፣ መናፍስት ይገለጣሉ ብለው የሚያምኑት ራሳቸውን በማሳት፣ በመጮህና ሥርዓት በሌለው ምስጢራዊ ልምምድ ነበር (1 ቆሮ 12:2)። ክርስቲያን ከሆኑም በኋላ ይህንኑ የዓለም መለኪያ በማምጣት፣ ያልተተረጎመ ልሳንንና ትርምስን እንደ ትልቅ የመንፈስ መገለጥ ይቆጥሩት ነበር። ጳውሎስ ግን ይህንን አስተሳሰብ በማረም፣ እውነተኛው የመንፈስ መገለጥ ሥርዓት ያለው፣ ክርስቶስን የሚያከብርና ከሁሉ በላይ ደግሞ ማኅበረ ምዕመናኑን (ቤተ ክርስቲያንን) ለማነጽና "ለጥቅም" የሚሰጥ መሆኑን ያስተምራቸዋል።

በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ የመንፈስ መገለጥ የተለያዩ ቅርጾች አሉት። ጳውሎስ በመቀጠል እንደዘረዘረው፣ ጥበብን መናገር፣ እውቀትን መናገር፣ እምነት፣ የመፈወስ ስጦታ፣ ተአምራትን ማድረግ፣ ትንቢት፣ መናፍስትን መለየት፣ በልሳን መናገርና ልሳንን መተርጎም የመንፈስ ቅዱስ መገለጫዎች ናቸው (1 ቆሮ 12:8-10)። እነዚህ ስጦታዎች የሰዎች የተፈጥሮ ችሎታ ሳይሆኑ፣ መንፈስ ቅዱስ በሉዓላዊ ፈቃዱ ለቤተ ክርስቲያን ዕድገት የሚሰጣቸው መለኮታዊ ኃይሎች ናቸው። የማይታየው አምላክ፣ በሚታየው የአማኞች የአገልግሎት ኅብረት ውስጥ ራሱን ሕያው ያደርጋል።

በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ትልቁ ውጥረት፣ הסጦታዎቹ እና ግለሰባዊ ትምክህት ናቸው። የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ "ለእያንዳንዱ" ይሰጣል እንጂ ለአንድ የተለየ ታላቅ ሰው ብቻ አይሰጥም። ነገር ግን ስጦታው የሚሰጠው የሰውን ስም ከፍ ለማድረግ፣ ሀብት ለማካበት ወይም በሌሎች ላይ ለመኩራራት አይደለም። "ለጥቅም" የሚለው ቃል የሁሉንም ስጦታዎች ትክክለኛነት የሚመዝን ሚዛን ነው። ማንኛውም የመንፈስ መገለጥ ነኝ የሚል አሠራር፣ የክርስቶስን አካል የማይጠቅምና ፍቅር የሌለው ከሆነ፣ እውነተኛ ዓላማውን ስቷል።

ቃሉ ለእኛም ታላቅ የሆነ የአገልግሎት ራዕይ ይሰጠናል። እያንዳንዱ ዳግም የተወለደ ክርስቲያን፣ መንፈስ ቅዱስ የሚገለጥበት የራሱ የሆነ ልዩ ስጦታ አለው። በቤተ ክርስቲያን ውስጥ "እኔ ምንም ስጦታ የለኝም" የሚል ተመልካች አማኝ ሊኖር አይገባም። እኛ የተጠራነው መንፈስ ቅዱስ በእኛ በኩል የክርስቶስን ፍቅርና ኃይል ለሌሎች እንዲያካፍል መሣሪያ ለመሆን ነው። ጸጋችንን ፈልገን በማግኘት፣ ወንድሞቻችንንና እኅቶቻችንን በማገልገል ቤተ ክርስቲያንን ወደ ሙላት ማሳደግ አለብን።

በማጠቃለያ፣ የመንፈስ መገለጥ እግዚአብሔር በቤተ ክርስቲያን ውስጥ የሚሠራው ሕያው ድርጊት ነው። "መንፈስ ቅዱስ በአማኞች መካከል ሲገለጥ፣ ግላዊ ትምክህትን ሳይሆን የጋራ ማነጽንና የክርስቶስን ክብር ያመጣል" እንደሚባለው፣ እውነተኛው የመንፈስ ኃይል የሚለካው በሚያመጣው መንፈሳዊ ጥቅም ነው። እያንዳንዱ አማኝ ይህንን መለኮታዊ አደራ ተቀብሎ፣ ስጦታውን ለወንድሞቹ በረከት በማድረግ የመንፈስን ኅብረት ሊጠብቅ ይገባል።