መጽሐፍ ቅዱስ "በሰዎች ወደ ተጣለ በእግዚአብሔር ዘንድ ግን ወደ ተመረጠና ወደ ከበረ ወደ ሕያው ድንጋይ ወደ እርሱ እየቀረባችሁ፣ እናንተ ደግሞ እንደ ሕያዋን ድንጋዮች መንፈሳዊ ቤት ለመሆን ተሠሩ" ይላል (1ኛ ጴጥሮስ 2:4-5)። "ሕያው ድንጋይ" የሚለው ቃል በተፈጥሮ የማይስማሙ ሁለት ቃላትን፣ ማለትም ሕይወት ያለውንና ግዑዝ የሆነን ነገር፣ አጣምሮ የያዘ ጥልቅ መንፈሳዊ ምስል ነው።
በታሪካዊው አውድ፣ አይሁዶች ለኢየሩሳሌም ቤተ መቅደስ ታላቅ ክብር ነበራቸው። ያ ቤተ መቅደስ የተገነባው ሕይወት በሌላቸው፣ ነገር ግን በሚያማምሩ የተጠረቡ ድንጋዮች ነበር። ሆኖም፣ ጴጥሮስ አዲሱ የእግዚአብሔር ማደሪያ ግዑዝ በሆነ ሕንጻ ሳይሆን፣ ሕይወት ባላቸውና በክርስቶስ ደም በነጹ ሰዎች የሚገነባ መሆኑን እያበሰረ ነው።
ሥነ-መለኮታዊ ትርጉሙ እጅግ ድንቅ ነው። ኢየሱስ ክርስቶስ ሞቶ የተነሳ የሕይወት ራስ ስለሆነ ሕያው ድንጋይ ተብሏል። እርሱ መሠረት ነው። አማኞች ደግሞ ከእርሱ ጋር በመተባበርና ሕይወትን ከእርሱ በማግኘት ሕያዋን ድንጋዮች ይሆናሉ። እያንዳንዱ አማኝ ብቻውን ሲሆን አንድ ድንጋይ ነው፤ ነገር ግን ከሌሎች አማኞች ጋር ሲገጠም የእግዚአብሔር ማደሪያ ይሆናል።
ይህንን የሕንጻ እና የሕይወት ውህደት ጳውሎስ ሲያብራራው፣ እኛ የእግዚአብሔር ሕንጻ መሆናችንንና የእግዚአብሔር መንፈስም በእኛ እንደሚኖር ያስተምራል (1ኛ ቆሮንቶስ 3:9)። እያንዳንዱም ክፍል በክርስቶስ ተገጣጥሞ በጌታ ቅዱስ ቤተ መቅደስ እንዲሆን እንደሚያድግ ተጽፏል (ኤፌሶን 2:21)።
ቃሉ ለእኛም የሕብረትንና የአንድነትን አስፈላጊነት አጉልቶ ያሳየናል። አንድ ድንጋይ ብቻውን ሕንጻ ሊሆን አይችልም። እኛም ከሌሎች ክርስቲያኖች ጋር ተገጣጥመንና ተዋደን ስንኖር ብቻ ነው የእግዚአብሔር ማደሪያ የምንሆነው። ስለዚህ ከወንድሞችና እህቶች ጋር ያለንን መንፈሳዊ ትስስር አጥብቀን ልንጠብቅ ይገባል።
ሕይወት ያለው እምነት ከክርስቶስ ሕይወት ይቀዳል። "ክርስቶስ ሕያው መሠረት እንደመሆኑ፣ በእርሱ ላይ የሚታነጹትም የሕይወቱ ተካፋዮች ናቸው" እንደሚባለው፣ እኛም ሕያዋን ድንጋዮች በመሆን ጌታን ለሚያስከብር መንፈሳዊ አገልግሎት ዘወትር ልንሰለፍ ይገባል።