ሐዋርያው ጳውሎስ የሐሰት አስተማሪዎችን መለያ ጠባይ ሲዘረዝር "እነዚህ ውሸተኞች ጋብቻን ይከለክላሉ፥ አማኞችና እውነትን የሚያውቁ ከምስጋና ጋር እንዲቀበሉ እግዚአብሔር ከፈጠረው መብል እንዲርቁ ያዛሉ" በማለት ይገልጻቸዋል (1 ጢሞቴዎስ 4:3)። እነዚህ ሰዎች ሥጋና ቁሳዊ ነገር ሁሉ እርኩስ ነው፥ መንፈስ ብቻ ነው ቅዱስ የሚል የሐሰት ፍልስፍና የሚያራምዱ ነበሩ። ጋብቻን መከልከል ለእግዚአብሔር የመቀደስና የላቀ መንፈሳዊነት ምልክት አድርገው ያስተምሩ ነበር።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ በጥንቱ ዓለም እንደ ኤሴኔስ ያሉ የአይሁድ ቡድኖችና የኖስቲክ ፍልስፍና ተከታዮች፥ ከሥጋዊ ደስታ ሁሉ መራቅ ወደ እግዚአብሔር ያቀርባል ብለው ያምኑ ነበር። ይህ አስተሳሰብ ወደ ቤተ ክርስቲያን ሲገባ ጋብቻን እንደ ዝቅተኛ መንፈሳዊ ደረጃ መቁጠር ጀመረ። እነዚህ መምህራን እውነተኛ መንፈሳዊ ሰው ከጋብቻና ከተወሰኑ ምግቦች ራሱን ማግለል አለበት በማለት በእግዚአብሔር ፍጥረት ላይ ሕግ አወጡ።
ከመጽሐፍ ቅዱስና ሕጋዊ ማስረጃ አኳያ ጋብቻ ከኃጢአት ውድቀት በፊት በእግዚአብሔር ራሱ የተመሠረተ ቅዱስ ሥርዓት ነው (ዘፍጥረት 2:24)። እግዚአብሔር ሰውን ወንድና ሴት አድርጎ ከፈጠረ በኋላ ጋብቻን ባርኮ ሰጥቷቸዋል። ስለዚህ ጋብቻን መከልከል ወይም እንደ እርኩስ ነገር መቁጠር፥ በቀጥታ የእግዚአብሔርን ሕግና በጎ ፍጥረት መቃወም ነው። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስም ቢሆን በቃና ዘገሊላ በሰርግ ላይ በመገኘት የጋብቻን ክቡርነት አጽድቋል (ዮሐንስ 2:1-11)።
በሥነ መለኮታዊ አውድ የነዚህ ሰዎች ዋነኛ ስህተት መንፈሳዊነትን ከእግዚአብሔር ቃል ውጭ በራሳቸው ሕግ ለመግለጽ መሞከራቸው ነው። ሥጋን በማድከምና ራስን ከጋብቻ በማራቅ ጽድቅ ይገኛል ብሎ ማሰብ፥ የክርስቶስን ጸጋ በሰው ሥራ ከመተካት ጋር ይቆጠራል (ቆላስይስ 2:23)። እግዚአብሔር የሰጠውን በጎ ሥጦታ መቃወም እውነተኛ መንፈሳዊነት ሳይሆን የሐሰት ትምህርት ውጤትና የእግዚአብሔርን ጥበብ መናቅ ነው።
ይህ አመለካከት በሰው ልጅ ሕይወት ላይ ትልቅ ጫና ይፈጥራል። ሃይማኖት ሰውን ነፃ ማውጣት ሲገባው ወደ ባርነት ቀንበር ይመራዋል። እግዚአብሔር ጋብቻን የሰጠው ለሰው ልጅ ደስታ፥ መረዳዳትና ዘርን ለመተካት ነው። ይህንን መለኮታዊ ስጦታ በምስጋና መቀበል ሲገባ፥ የሐሰት አስተማሪዎች ሰዎችን በነጻነት እንዳይኖሩ የጥፋት ቀንበር ጭነውባቸዋል።
ቃሉ ለእኛም እግዚአብሔር የሰጠንን መልካም ሥጦታዎች ሁሉ በቅድስናና በምስጋና እንድንጠቀም ያስተምረናል። ጋብቻም ሆነ ሌሎች የእግዚአብሔር በረከቶች በቃሉና በጸሎት የተቀደሱ ናቸው። "እግዚአብሔር ያነጻውን አንተ አታርክሰው" እንደሚባለው ሁሉ፥ እኛም በመንፈስ ቅዱስ ምሪት የእግዚአብሔርን ስጦታዎች በንጹሕ ሕሊና እየተቀበልን የጌታን ስም ልናከብር ይገባል።