ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ መጨረሻው ዘመን ክህደት ሲያብራራ "አንዳንዶች የሚያስቱ መናፍስትንና የአጋንንትን ትምህርት እያደመጡ ሃይማኖትን ይክዳሉ" በማለት ይጽፋል (1 ጢሞቴዎስ 4:1)። "የአጋንንት ትምህርት" ማለት አጋንንት ራሳቸው ተገልጠው የሚያስተምሩት ሳይሆን፥ አጋንንት በሐሰተኛ መምህራን በኩል ሰርገው በመግባት የእግዚአብሔርን ቃል የሚያጣምሙበትና ክርስቲያኖችን ከእውነተኛው ወንጌል የሚያርቁበት ስሕተት የሆነ ዶክትሪን ነው።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ የኤፌሶን ከተማ በጥንቆላ፥ በአስማትና በተለያዩ የአጋንንት አምልኮዎች የተሞላች ነበረች። ወደ ቤተ ክርስቲያን የገቡ አንዳንድ መምህራንም ሥጋን ማድከምና ከተወሰኑ ምግቦች መከልከል መንፈሳዊነት እንደሆነ አድርገው ያስተምሩ ነበር። ይህ ሥጋዊ ዝንባሌ (አሴቲሲዝም) ከውጪ ሲታይ እጅግ ሃይማኖታዊና ቅዱስ ይመስላል፤ ነገር ግን ውስጡ ሰዎችን ከክርስቶስ ጸጋ አውጥቶ በራሳቸው ሥራ እንዲመኩ የሚያደርግ የሰይጣን ተንኮል ነበር።
ከመጽሐፍ ቅዱስ ማስረጃ አንጻር ሰይጣን የብርሃን መልአክ መስሎ እንደሚመጣና አገልጋዮቹም የጽድቅ አገልጋዮች መስለው እንደሚለወጡ ቃሉ ያስጠነቅቃል (2 ቆሮንቶስ 11:14-15)። የአጋንንት ትምህርት ዋና ዓላማ ክርስቶስ በመስቀል ላይ የሠራውን የድነት ሥራ ማቃለልና የሰዎችን ትኩረት ወደ ሕግና ወደ ሥርዓት መመለስ ነው። ይህ ትምህርት በእግዚአብሔር ፈንታ ሰዎችንና የሰዎችን ወግ እንድናመልክ የሚያደርግ የክህደት መርዝ ነው።
በሥነ መለኮታዊ አውድ እዚህ ላይ ያለው ውጥረት በእውነተኛ ቅድስናና በሐሰተኛ መንፈሳዊነት መካከል ነው። እውነተኛ ቅድስና የሚመነጨው በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ልብ ሲለወጥ ሲሆን፥ የአጋንንት ትምህርት ግን ውጫዊ ሥርዓቶችን በማብዛት ሰዎችን በግብዝነት ያስራል (ቆላስይስ 2:20-23)። ማናቸውም ትምህርት የክርስቶስን ጌትነት የሚክድ፥ የእግዚአብሔርን ጸጋ የሚያጎድልና መዳንን በሰው ሥራ ላይ የሚያንጠለጥል ከሆነ፥ ያ ትምህርት ምንጩ ከአጋንንት ነው።
ለአማኞች ይህንን የሐሰት ትምህርት መለየት እጅግ ወሳኝ ነው። ሰዎች መንፈሳዊ የሚመስለውን ነገር ሁሉ እውነት ነው ብለው ሊቀበሉ አይገባም። የእግዚአብሔር ቃል የሐሰትን ትምህርት ለመለየት የተሰጠን ብቸኛው መመዘኛ ሚዛን ነው። መንፈስ ቅዱስ ደግሞ በውስጣችን ሆኖ እውነትን ከሐሰት እንድንለይ ጥበብን ይሰጠናል። በቃሉ ያልተመሠረተ ማንኛውም ትምህርት ምንም ያህል ቢያምር ወደ ሞት የሚወስድ መንገድ ነው።
ቃሉ ለእኛም የመንፈስን መለየት ጸጋ አጥብቀን እንድንፈልግ ያሳስበናል። ዛሬም ብዙ አዳዲስ ትምህርቶች በቤተ ክርስቲያን ስም ሲሰበኩ እንሰማለን፤ ሆኖም ሁሉንም ከመጽሐፍ ቅዱስ እውነት ጋር ማመዛዘን አለብን። "ሁሉን መርምሩ መልካሙን ያዙ" እንደሚባለው ሁሉ፥ እኛም በመንፈስ ቅዱስ ብርሃን ቃሉን በማንበብ ራሳችንንና ቤተ ክርስቲያንን ከአጋንንት ትምህርት ልንጠብቅ ይገባል።