ሐዋርያው ጳውሎስ መንፈሳዊ ንቃትን ካወጀ በኋላ የዕለት ተዕለት ኑሮ መመሪያ ሲሰጥ፣ "እንግዲህ ጥበብ እንደሌላቸው ሳይሆን እንደ ጥበበኞች ቀንበርን [በጥንቃቄ] እንዴት እንድትመላለሱ ተመልከቱ" ይላል (ኤፌሶን 5፡15)። "በጥንቃቄ መመላለስ" የተባለው ቃል በግሪኩ (አክሪቦስ) ሲሆን፣ ትክክለኛነትን፣ እያንዳንዱን እርምጃ ፈትኖ ማየትንና በአደጋ በተሞላ መንገድ ላይ ዓይንን ከፍቶ መራመድን የሚያመለክት ጥልቅ ቃል ነው።
በታሪካዊ አውድ የኤፌሶን ከተማ በልዩ ልዩ ፈተናዎች፣ በጣዖት አምልኮ ሥርዓቶችና በሥነ-ምግባር ብልሹነት የተሞላች ነበረች። አንድ ክርስቲያን በዚህች ከተማ ሲኖር ልክ ፈንጂ በተቀበረበት ሜዳ ላይ እንደሚራመድ ወታደር ከፍተኛ ጥንቃቄ ያስፈልገው ነበር። ያለ ጥንቃቄና በግድየለሽነት የሚደረግ ማንኛውም ጉዞ ወደ ጥፋት ስለሚመራ፣ ጳውሎስ አማኞች ሕይወታቸውን በዘፈቀደ ሳይሆን በመለኮታዊ መመሪያ እንዲመሩ ያሳስባል።
በነገረ መለኮት ጥናት በጥንቃቄ መመላለስ ከእውነተኛ መንፈሳዊ "ጥበብ" ጋር የተያያዘ ነው። ጥበብ የሌላቸው ሰዎች የሕይወትን ዓላማ ሳያውቁ በስሜትና በዓለም ፍሰት ሲነዱ፣ ጥበበኞች ግን የእግዚአብሔርን ቃል መሠረት አድርገው ውሳኔዎቻቸውን ይመዝናሉ። ይህ ጥንቃቄ በፍርሃት መሸማቀቅን ሳይሆን፣ የኃጢአትን አሳሳችነት አውቆ ራስን መጠበቅንና በመንፈስ ቅዱስ ምሪት ሥር መሆንን ያመለክታል።
በጥንቃቄ መመላለስ ጊዜን፣ ገንዘብን፣ ግንኙነቶችንና የንግግርን ልማድ ሁሉ ይመለከታል። ጠላት ዲያብሎስ የሚውጠውን ፈልጎ እንደሚያገሣ አንበሳ በሚዞርበት ዓለም ውስጥ፣ ዘና ብሎ መኖር ለመንፈሳዊ ሞት ራስን አሳልፎ መስጠት ነው። ስለዚህ እያንዳንዱ አማኝ ቃሉን እንደ መብራት በመጠቀም የዕለት ተዕለት ሕይወቱን በጽድቅና በቅድስና ጎዳና ላይ መምራት አለበት።
ቃሉ ለእኛም የሕይወት መንገዳችንን ዘወትር እንድንገመግም ያደርገናል። ዛሬ ዓለም በቴክኖሎጂ፣ በመገናኛ ብዙኃንና በልዩ ልዩ አሳሳች ፍልስፍናዎች በተሞላችበት ጊዜ፣ ዝም ብሎ ከተጓዙ መሳሳቱ አይቀርም። የምናየውን፣ የምንሰማውንና የምንውልበትን ቦታ በጥበብ ልንመረምር ይገባል። ሕይወታችን የተገዛው በውድ ዋጋ በመሆኑ ኑሮአችንን ለከንቱ ነገር አሳልፈን ልንሰጥ አይገባም።
እውነተኛ ጥበብ መንገድን ማቅናት ነው። መጽሐፍ ቅዱስ "የእግርህን መንገድ አስተካክል፥ መንገዶችህም ሁሉ ይጽኑ" (ምሳሌ 4፡26) እንደሚል፣ በውስጣችን ባለው የመንፈስ ቅዱስ ጥበብ ተመርተን፣ ዘወትር ከኃጢአት ወጥመድ ርቀን በጥንቃቄ ልንመላለስ ይገባል።