በዮሐንስ 15 ላይ ያለው የወይን ግንድና የቅርንጫፎች ትምህርት መዳን ሊጠፋ ይችላል ማለት ነውን?

"ፍሬ የማያፈራውን በእኔ ያለውን ቅርንጫፍ ሁሉ ያስወግደዋል… በእኔ የማይኖር ቢኖር እንደ ቅርንጫፍ ወደ ውጭ ይጣላል ይደርቅማል" (ዮሐ 15:2፣ 6)። ይህ ክፍል በስነ-መለኮት ምሁራን ዘንድ ስለ ዘላለም ደህንነት (መዳን) መጥፋት ወይም አለመጥፋት ሰፊ ክርክር ያስነሳ ክፍል ነው። እዚህ ላይ "ያስወግደዋል" እና "ይጣላል" የሚሉት ቃላት የእግዚአብሔርን ፍርድና ከህብረት መለየትን ያመለክታሉ።

ይህ ቃል በዋነኝነት የሚያተኩረው በፍሬያማነትና ከክርስቶስ ጋር ባለው የሕይወት ህብረት ላይ ነው። ጌታ ይህንን የተናገረው ደቀ መዛሙርቱ በሀሰተኛ መተማመን እንዳይዘናጉና ከእርሱ ጋር ያላቸውን ህብረት አጥብቀው እንዲይዙ ነው። ይሁዳ ከጥቂት ሰአታት በፊት ከእነርሱ ተለይቶ መውጣቱ፣ ቅርንጫፍ ሆኖ መታየትና በእውነት ከግንዱ ጋር መጣበቅ ልዩነት እንዳለው የሚያሳይ ህያው ምስል ነበር።

በዚህ ክፍል ያለው ስነ-መለኮታዊ ውጥረት በውጫዊ ሀይማኖተኝነትና በእውነተኛ ዳግም ልደት መካከል ነው። አንዳንዶች ይህ ክፍል እውነተኛ አማኝ መዳኑን ሊያጣ እንደሚችል ያሳያል ይላሉ። ነገር ግን የዮሐንስ ወንጌል አጠቃላይ ትምህርት (ዮሐ 10:28) እውነተኛ አማኞች እንደማይጠፉ ያረጋግጣል። በመሆኑም የተቆረጡት ቅርንጫፎች በውጫዊ ስርአት ቤተ ክርስቲያን ውስጥ የነበሩ፣ ነገር ግን እውነተኛ የሕይወት ለውጥና የዳግም ልደት ፍሬ ያልነበራቸውን አስመሳይ አማኞች ያመለክታል።

እውነተኛ ቅርንጫፍ ፍሬ ያፈራል፤ ፍሬ ማፍራቱ ደግሞ ሕይወት እንዳለው ያረጋግጣል። ገበሬው (አብ) ፍሬ የሚያፈራውን ቅርንጫፍ ይበልጥ እንዲያፈራ ያጠራዋል (ይገርዘዋል) እንጂ አይቆርጠውም። መቆረጥ የሚመጣው ፈጽሞ የሕይወት ምልክት በሌለበትና በደረቀ ቅርንጫፍ ላይ ብቻ ነው።

የክርስትና ዋስትና የሚገኘው በክርስቶስ ውስጥ በመኖር ነው። ቃሉ ለእኛም በሀይማኖት ስም ብቻ ከመጠራት አልፈን፣ ከጌታ ጋር የጠበቀ ህብረት በማድረግ የመንፈስን ፍሬ እንድናፈራና መዳናችንን በተግባር እንድናሳይ ጥልቅ ማስጠንቀቂያ ይሰጠናል።

የሕይወት ማስረጃው ፍሬ ነው። "ውጫዊ መልክ ያለው ነገር ግን ውስጣዊ ሕይወት የሌለው ቅርንጫፍ፣ በመጨረሻው የፍርድ ቀን እውነተኛ ማንነቱ ይገለጣል" እንደሚባለው፣ በእውነት በክርስቶስ ማመንና መኖር ወሳኝ ነው።