በእምነት የደከመውን መቀበል ማለት ምን ማለት ነው (ሮሜ 14:1)?

በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ስለሚኖር የኅብረት ሕይወት ሐዋርያው ሲያስተምር "በእምነት የደከመውን ተቀበሉት" በማለት የፍቅርን ጥሪ ያቀርባል (ሮሜ 14:1)። "በእምነት የደከመ" የሚለው አገላለጽ ክርስቶስን በማመን ረገድ የጎደለው ማለት ሳይሆን፣ በክርስቲያናዊ ነጻነት፣ በጸጋ ትምህርትና አሮጌውን ሕግ በመተው ረገድ ገና ሙሉ ግንዛቤ ያላገኘንና ሕሊናው በቀላሉ የሚቆስልን አማኝ ያመለክታል።

በታሪካዊው አውድ፣ በሮም ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ከአይሁድነት ወደ ክርስትና የመጡ ብዙ አማኞች ነበሩ። እነዚህ አማኞች በጸጋው ቢድኑም፣ አሁንም የብሉይ ኪዳንን የአመጋገብ ሥርዓትና ልዩ ልዩ በዓላትን መጠበቅ አለብን ብለው ያስቡ ነበር። "ብርቱዎቹ" ወይም በጸጋ ትምህርት የጸኑት አማኞች እነዚህን ደካሞች እንዳይገፏቸውና እንዳይንቋቸው፣ ይልቁንም በፍቅር ወደ ኅብረት እንዲቀበሏቸው ጳውሎስ አዘዘ።

ይህንን የደካሞችን ሸክም የመሸከም ኃላፊነት መጽሐፍ ቅዱስ በሌሎች ክፍሎችም አጥብቆ ይደግፈዋል። እኛም ኃይለኞች የሆንን የደካሞችን ድካም እንድንሸከም ራሳችንንም ደስ እንዳናሰኝ ይገባናል በማለት ቃሉ ይነግረናል (ሮሜ 15:1)። መቀበል ማለት ማግለልን ትቶ፣ ወንድምን በክርስቶስ ፍቅር ታግሦ ማሳደግ ማለት ነው።

የዚህ ጉዳይ ውጥረት የሚታየው በነጻነት በደረሱ አማኞችና አሁንም በሕግ ሥርዓት በታሰሩት መካከል በሚፈጠረው አለመግባባት ላይ ነው። ጠንካራው አማኝ ደካማውን "ሕግ አጥባቂ" ብሎ ሲንቀው፣ ደካማው ደግሞ ጠንካራውን "መንፈሳዊነት የጎደለው" ብሎ ሊፈርድበት ይችላል። ይህንን ውጥረት የሚያረግበው በእውቀት ላይ የተመሠረተ ትዕቢት ሳይሆን፣ በፍቅር ላይ የተመሠረተ መቀበል ነው።

ቃሉ ለእኛም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ካሉ የተለያዩ የእውቀት ደረጃዎች ጋር እንዴት አብረን መኖር እንዳለብን ያስተምረናል። ገና በዕውቀት ላልበሰሉና በልዩ ልዩ ልማዶች ለታሰሩ አዳዲስ አማኞች ትዕግሥት በማሳየት፣ ሳንፈርድባቸው በፍቅር እንድንቀበላቸውና አብረን እንድናድግ ኃላፊነት ይሰጠናል።

በመጨረሻም፣ መቀበል የእግዚአብሔር ልብ መገለጫ ነው። "ክርስቶስ እኛን በድካማችን እንደተቀበለን ሁሉ፣ እኛም በእምነት የደከሙትን ወንድሞቻችንን በፍቅር እቅፍ ልንቀበላቸው ይገባል" በሚለው መርህ መሠረት የአንድነትን መንፈስ ልንጠብቅ ያስፈልጋል።