መጽሐፍ ቅዱስ "የጠራችሁ ቅዱስ እንደ ሆነ እናንተ ደግሞ በኑሯችሁ ሁሉ ቅዱሳን ሁኑ" በማለት ያዛል (1ኛ ጴጥሮስ 1:15)። "ቅዱስ" የሚለው ቃል መሠረታዊ ትርጉም የተለየ፣ ለእግዚአብሔር አገልገሎት የተለየ፣ ወይም ከኃጢአት የራቀ ማለት ነው። በኑሮ ሁሉ ቅዱስ መሆን ማለት ደግሞ ይህ መለየት በየዕለት ተግባራችን ሁሉ መታየት አለበት ማለት ነው።
በታሪካዊ አውድ፣ ይህ መልእክት የተጻፈው በተለያዩ የሮማ ግዛቶች ተበታትነው ለነበሩ እና በአረማውያን ባህል መካከል ለሚኖሩ ክርስቲያኖች ነው። በዚያን ዘመን የነበረው ማኅበረሰብ በጣዖት አምልኮ እና በሥነ-ምግባር ብልሹነት የተሞላ ነበር። ስለዚህ፣ አማኞች ከዚያ ርኩስ ባህል ራሳቸውን ለይተው፣ የተለየና የነጻ ሕይወት እንዲኖሩ እግዚአብሔር ጠርቷቸዋል።
ሥነ-መለኮታዊው ትርጉም የሚያተኩረው በእግዚአብሔር ባህርይ ላይ ነው። ቅድስና የሰው ልጅ በራሱ ጥረት የሚያመጣው ብቻ ሳይሆን፣ የጠራን የእግዚአብሔር ባህርይ ነጸብራቅ ነው። "በኑሯችሁ ሁሉ" የሚለው ሐረግ የሚያሳየው ቅድስና በቤተ ክርስቲያን አጥር ውስጥ ብቻ የሚገደብ ሳይሆን፣ በሥራ ቦታ፣ በቤተሰብ፣ በንግድ እና በማንኛውም የሕይወት ዘርፍ መተግበር ያለበት መሆኑን ነው።
የዚህን እውነት ክብደት ለመረዳት፣ ጳውሎስ ሰውነታችንን ሕያውና ቅዱስ መሥዋዕት አድርገን እንድናቀርብ ያስተማረውን ቃል ማየት እንችላለን (ሮሜ 12:1)። እግዚአብሔር ብርሃን እንደሆነና በእርሱም ዘንድ ጨለማ ከቶ እንደሌለ ሁሉ፣ ከእርሱ ጋር ኅብረት አለን የሚሉ ሁሉ በብርሃን ሊመላለሱ ይገባል (1ኛ ዮሐንስ 1:5-7)።
ቃሉ ለእኛም የክርስትና ሕይወታችንን ሚዛን እንድንጠብቅ ያግዘናል። እምነታችን በቃል ብቻ ሳይሆን፣ በሚታይ የዕለት ተዕለት ተግባር ሊረጋገጥ ይገባል። ዛሬም ቢሆን ከዓለም አስተሳሰብ ጋር ሳንመሳሰል፣ በንግግራችን፣ በአለባበሳችን፣ እና በግንኙነታችን ሁሉ የእግዚአብሔርን ቅድስና ልናንጸባርቅ ተጠርተናል።
እውነተኛ ክርስትና የሕይወት ለውጥን ያመጣል። "እግዚአብሔርን መምሰል የሚጀምረው ሀሳብን በመቀደስ፣ የሚጠናቀቀው ደግሞ ኑሮን በመለወጥ ነው" እንደሚባለው፣ እኛም በሁሉም የሕይወት አቅጣጫዎች እርሱን ደስ የሚያሰኝ ቅዱስ ኑሮ ልንኖር ይገባል።