"እንደ ስሕተት ሽንገላ ባለ ተንኰል በሰዎችም ማታለል ምክንያት በትምህርት ነፋስ ሁሉ እየተፍገመገምን ወዲያና ወዲህ እየተንገላታን ሕፃናት መሆን ወደ ፊት አይገባንም" (ኤፌ 4፡14)። ወደ ወዲያና ወዲህ ላለመዋዠቅ ቁልፉ መንፈሳዊ ሕፃንነትን ትቶ በእግዚአብሔር ቃል እውቀት ማደግና በቤተ ክርስቲያን መሪዎች በሚሰጥ ጤናማ ትምህርት (አስተምህሮ) ላይ ስር መስደድ ነው። መፍገመገም የሌላውን ሃሳብ በቀላሉ የሚቀበልን ያልበሰለ አእምሮ ያሳያል።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ የኤፌሶን ከተማ የልዩ ልዩ ፍልስፍናዎች፣ የጣዖት አምልኮዎችና የአስማት ትምህርቶች ማዕከል ነበረች (የሐዋ 19)። በዚያን ጊዜም ሆነ ዛሬ፣ የሐሰት አስተማሪዎች አማኞችን ለማሳሳት የተንኮል መረባቸውን ይዘረጋሉ። ጳውሎስ መንፈሳዊ ብስለት የሌለውን አማኝ በማዕበል እንደሚላጋና መሪ እንደሌለው መርከብ ይመስለዋል። ነፋስ በመጣ ቁጥር አቅጣጫውን እንደሚቀይር ጀልባ፣ ቃሉን የማያውቅ አማኝም በሚሰማው አዲስ ትምህርት ሁሉ ይወሰዳል።
ይህ የሥነ መለኮት ውጥረት በስሜት በሚመራ እምነትና በእውነት ላይ በተመሰረተ እምነት መካከል ያለውን ልዩነት ያሳያል። የሰዎች ማታለልና ሽንገላ የሚሰራው የእግዚአብሔርን ቃል በጥልቀት በማያውቁት ላይ ነው። እውነተኛው መንፈሳዊነት በስሜት መነቃቃት ብቻ ሳይሆን አእምሮን በእግዚአብሔር ቃል እውነት በማደስ ጭምር ነው። ሕፃንነት በመንፈሳዊ ሕይወት ውስጥ አደገኛ ደረጃ ነው፤ ምክንያቱም ክፉንና በጎውን የመለየት አቅም የለውም።
እንዳንዋዥቅ፣ እግዚአብሔር በቤተ ክርስቲያን ያስቀመጣቸውን አገልጋዮች (ሐዋርያት፣ ነቢያት፣ ወንጌላውያን፣ እረኞችና አስተማሪዎች) ማዳመጥና በቃሉ መታነጽ አለብን። የእግዚአብሔር ቃል እንደ መልህቅ ሆኖ ነፍሳችንን ከማዕበል ይጠብቃታል። ትክክለኛውን አስተምህሮ ማወቅ፣ የሐሰት ትምህርትን ውሸት በቀላሉ እንድንለይ ያደርገናል።
ቃሉ ለእኛም እጅግ ወቅታዊ ነው። ዛሬም በተለያዩ ሚዲያዎች በየቀኑ አዳዲስና አሳሳች ትምህርቶች በሚነዙበት ዘመን፣ መጽሐፍ ቅዱስን በግል በማጥናትና ጤናማ አስተምህሮ ካላት ቤተ ክርስቲያን ጋር በመቆራኘት እምነታችንን ከሽንገላ ልንጠብቅ ይገባል።
በማጠቃለያ በቃሉ እውነት ላይ ስር የሰደደ አማኝ በምንም አይነት የትምህርት ነፋስ አይናወጥም። የህይወታችን መሰረት ክርስቶስና ቃሉ ብቻ ሊሆን ይገባል፤ "ልዩ ልዩ ዓይነት በሆነ በእንግዳ ትምህርት አትወሰዱ፤ ልባችሁ በጸጋ ቢጸና መልካም ነውና" (ዕብ 13፡9)።