“በአባቴ ቤት ብዙ መኖሪያ አለ፤ እንዲህስ ባይሆን ባልኋችሁ ነበር፤ ስፍራ አዘጋጅላችሁ ዘንድ እሄዳለሁና” (ዮሐ 14:2)። እዚህ ላይ “መኖሪያ” የሚለው ቃል ዘላለማዊ ማደሪያን፣ ጸንቶ የሚኖርን ህንጻና የማይናወጥ መንፈሳዊ ቤትን ያመለክታል። ይህ ቃል ጌታ ለህዝቡ ያዘጋጀውን የክብር ስፍራ አጉልቶ ያሳያል።
በአይሁዳውያን የጋብቻ ባህል መሰረት፣ ሙሽራው እጮኛውን ካጨ በኋላ ወደ አባቱ ቤት ሄዶ ለሙሽራይቱና ለራሱ የሚሆን አዲስ መኖሪያ ክፍል ያዘጋጃል። ዝግጅቱን ሲያጠናቅቅ ሙሽራይቱን ሊወስድ ይመለሳል። ክርስቶስ ይህንን በዘመኑ የነበረውን የታወቀ ባህል በመጠቀም፣ ለቤተ ክርስቲያን እያዘጋጀ ያለውን የዘላለም መኖሪያና ዳግም ምጽአቱን በግልጽ አስተማረ።
እዚህ ላይ ያለው ውጥረት ምድራዊና ጊዜያዊ በሆነው ማደሪያችን እና ሰማያዊና ዘላለማዊ በሆነው ቤታችን መካከል ያለው ልዩነት ነው። በምድር ላይ ያለን ድንኳን ቢፈርስ፣ በሰማይ በእግዚአብሔር የተሰራ የዘላለም ቤት አለን (2 ቆሮ 5:1)። ጌታ እያዘጋጀ ያለው ስፍራ በምድራዊ ቁስ የተገነባ ፎቅ ሳይሆን፣ ከእግዚአብሔር ጋር ለዘላለም የምንኖርበት የክብርና የቅድስና ህብረት ነው።
ይህ አባባል የእግዚአብሔርን ታላቅ አቅርቦትና ፍቅር የሚያሳይ ነው። “ብዙ መኖሪያ አለ” ማለቱ መንግስተ ሰማያት ጠባብ እንዳልሆነችና በእርሱ ለሚያምኑ ሁሉ በቂ ስፍራ እንዳለ ያረጋግጥልናል። ማንም በእምነት የሚመጣ ከዚህ የክብር ስፍራ ወደ ውጪ አይጣልም፤ የዘላለም ርስት የተጠበቀ ነው።
የምድር ጉዟችን አላፊና ጠፊ ነው። ቃሉ ለእኛም በዚህች ምድር ላይ መጻተኞች መሆናችንን አውቀን፣ አይናችንን ጌታ ባዘጋጀልን ዘላለማዊ መኖሪያ ላይ እንድናደርግና በተስፋ እንድንጸና ያበረታታናል።
እውነተኛው ቤታችን ከእግዚአብሔር ጋር መሆን ነው። “በሰማይ ያለው ቤታችን ከወርቅ የተሰራ ህንጻ ብቻ ሳይሆን፣ አባታችን ራሱ የሚገኝበት የፍቅርና የሰላም ማደሪያ ነው” እንደሚባለው፣ የዘላለም እረፍታችን የተረጋገጠ ነው።