ሐዋርያው ዮሐንስ ሦስተኛውን ማኅተም መፈታት ሲመለከት "ሦስተኛውንም ማኅተም በፈታ ጊዜ ሦስተኛው እንስሳ፣ መጥተህ እይ ሲል ሰማሁ። አየሁም፣ እነሆም ጥቁር ፈረስ ወጣ፣ በእርሱም ላይ የተቀመጠው በእጁ ሚዛን ያዘ" በማለት ይጽፋል (ራእይ 6:5)። እዚህ ላይ "ሚዛን" (በግሪኩ ዙጎስ) የሚለው ቃል የፍትሕ ምልክት መሆኑ ቀርቶ، እህልና ምግብ እጅግ ውድ ከመሆኑ የተነሳ በግራም ተመዝኖና ተሰፍሮ የሚሸጥበትን የከባድ ረሃብ፣ የኢኮኖሚ ቀውስና የችጋር ዘመን የሚያመለክት ነው።
በታሪካዊውና ማኅበራዊው አውድ፣ በጥንቱ ዓለም እህል የሚሸጠው በጅምላና በስፋት ነበር። ነገር ግን ጦርነትና ድርቅ በሚመጣበት ጊዜ، የምግብ አቅርቦት ስለሚያንስ፣ ሰዎች እንጀራን በክብደት መዝነው መመገብ ይጀምራሉ። ጥቁር ቀለም የሐዘን፣ የሞትና የረሃብ ምልክት ሲሆን፣ ሚዛኑ ደግሞ የኢኮኖሚን መቆጣጠርና የምግብ እጥረትን ያሳያል። አንድ ዲናር (የአንድ ቀን ሙሉ የሠራተኛ ደመወዝ) አንድ ስኒ ስንዴ ብቻ የሚገዛበት አሰቃቂ የዋጋ ግሽበት መምጣቱን ያሳውቃል።
ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ ይህ ሚዛን የእግዚአብሔር የፍርድ አካል ነው። የሰው ልጅ እግዚአብሔርን ሲክድና በገዛ ጥበቡ ሲመካ፣ እግዚአብሔር የኢኮኖሚውን በረከት በማንሳት ሰውን ያዋርዳል። ረሃቡ የጦርነት (የቀይ ፈረስ) ቀጥተኛ ውጤት ነው። እግዚአብሔር የተፈጥሮን በረከት ሲከለክል፣ የሰው ልጅ መሠረታዊ ፍላጎቱን ለማሟላት እንኳ እጅግ አሳሳቢ ውጣ ውረድ ውስጥ ይገባል። ሚዛኑ የሰው ልጅ በምድር ላይ ያለውን አቅም አልባነት በግልጽ ያሳያል።
ይህንን የረሃብ ፍርድ እግዚአብሔር በዘሌዋውያን መጽሐፍ አስቀድሞ ሲያስጠነቅቅ፣ የእንጀራችሁን በትር በሰበርሁ ጊዜ፣ አስር ሴቶች እንጀራችሁን በአንድ ምድጃ ይጋገራሉ፣ እንጀራችሁንም በሚዛን ይመልሱላችኋል፤ ትበላላችሁም አትጠግቡምም ብሎ ነበር (ዘሌዋውያን 26:26)። ነቢዩ ሕዝቅኤልም በተመሳሳይ፣ የሰው ልጅ ሆይ، እነሆ، በእየሩሳሌም የእንጀራን በትር እሰብራለሁ؛ እንጀራንም በሚዛንና በጭንቀት ይበላሉ በማለት የሚዛኑን የረሃብ ትርጉም አረጋግጧል (ሕዝቅኤል 4:16)።
ቃሉ ለእኛም ትምክክታችን በገንዘባችንና በኢኮኖሚያችን ላይ እንዳይሆን አጥብቆ ያስጠነቅቀናል። የዓለም ኢኮኖሚ በማንኛውም ጊዜ ሊፈርስ፣ ገንዘብም አቅም ሊያጣ ይችላል። ስለዚህ ሕይወታችንን በሚያልፈው የምድር ሀብት ላይ ከምንመሠርት፣ ለነፍሳችን የማይጠፋውን የእንጀራ ምንጭ በክርስቶስ ኢየሱስ ላይ ማድረግ አለብን። በችግርም ጊዜ ቢሆን ጌታ እንደሚመግበን ማመን ይገባናል።
የዓለም ኢኮኖሚ ሲመዘን ቀሊል መሆኑ አይቀርም። "የሰው ልጅ የዕለት እንጀራውን በሚዛን ሲሰፍር፣ አማኝ ግን የማይመዘነውን የሰማይ ጸጋ ተደግፎ ይኖራል" እንደሚባለው፣ እኛም በእግዚአብሔር አቅርቦት ላይ ሙሉ በሙሉ ታምነን ዘወትር በሰላም ልንመላለስ ይገባል።