በራእይ 21፡8 ላይ የተጠቀሰው አስማት ምንድን ነው?

የራእይ መጽሐፍ የእግዚአብሔርን መንግሥት የማይወርሱትን ሰዎች ዝርዝር ሲያስቀምጥ "የፈሪዎችና የማያምኑ የርኵሳንም የነፍሰ ገዳዮችም የሴሰኛዎችም የአስማተኛዎችም የጣዖት አምላኪዎችም የሐሰተኛዎችም ሁሉ ዕድላቸው በዲንና በእሳት በሚቃጠል ባሕር ነው፤ ይኸውም ሁለተኛው ሞት ነው" ይላል (ራእይ 21፡8)። በዚህ ክፍል "አስማት" (በግሪክኛው ቋንቋ የቃሉ መሠረት ፋርማኪያ) የሚለው ቃል መተት ማድረግን، በክፉ መናፍስት ኃይል መጠቀምን، ሟርትንና የሰውን አእምሮ ለማሳት የሚጠጡ ልዩ ልዩ የዕፅዋት ቅመሞችን (አደንዛዥ ነገሮችን) አጠቃልሎ የሚይዝ ቃል ነው።

በታሪካዊና ባሕላዊ ዳራ፣ በመጀመሪያው ክፍለ ዘመን በነበረው የሮማና የግሪክ ግዛት ውስጥ አስማት እጅግ የተስፋፋ ልማድ ነበረ። ሰዎች በሽታን ለመፈወስ፣ የወደፊቱን ለማወቅ ወይም ጠላቶቻቸውን ለመጉዳት ወደ ጠንቋዮችና ወደ መናፍስት ጠሪዎች ይሄዱ ነበር። በኤፌሶን ከተማ ያሉ አማኞች ጌታን ሲቀበሉ የአስማት መጻሕፍቶቻቸውን ሰብስበው በአደባባይ እንዳቃጠሉ በመጽሐፍ ቅዱስ ተመዝግቧል (የሐዋርያት ሥራ 19፡19)። ዮሐንስ ይህንን ቃል ሲጠቀም፣ በእግዚአብሔር ፈንታ በጨለማው ኃይል መታመንን በጥብቅ ለመኮነን ነው።

በነገረ መለኮት ጥናት፣ አስማት በእግዚአብሔር ሉዓላዊነት ላይ የሚደረግ ቀጥተኛ አመጻ ነው። እግዚአብሔር የዓለም ሁሉ ገዥ ሆኖ ሳለ، የሰው ልጅ በራሱ ጥበብና በክፉ መናፍስት ዕርዳታ የተፈጥሮን ሕግ ለመቆጣጠርና መለኮታዊ ኃይልን ለመጋፋት የሚያደርገው ሙከራ ነው። አስማት ከጣዖት አምልኮ ጋር በእጅጉ የተቆራኘ ነው። አምላካችን ቅዱስ በመሆኑ، ማንኛውም ዓይነት የጥንቆላና የመተት ሥራ በእርሱ ፊት እጅግ አስጸያፊና ወደ ሁለተኛው ሞት (ወደ እሳት ባሕር) የሚመራ ከባድ ኃጢአት ነው።

በዚህ አውድ ውስጥ እጅግ አደገኛ የሆነ መንፈሳዊ ውጥረት እናያለን። የሰው ልጅ በችግር ጊዜ ፈጣን መፍትሔ ለማግኘት ይፈልጋል። እግዚአብሔርን በትዕግሥት ከመጠበቅ ይልቅ፣ በአቋራጭ መንገድ ኃይልን፣ ሀብትን ወይም ፈውስን ፍለጋ ወደ አስማተኞች ይሮጣል። ይህ ድርጊት ሥጋዊ እፎይታን ቢያመጣም، የሰውን ልጅ ነፍስ ከሰይጣን ጋር ስለሚያስተሳስር ዘላለማዊ ጥፋትን ያስከትላል። እውነተኛ ኃይል ያለው በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ብቻ ነው።

ክርስቲያናዊ ሕይወት እግዚአብሔርን በፍጹም ልብ ማመንና በእርሱ ጥበቃ ላይ ማረፍን ይጠይቃል። ክፉ መናፍስትን ለማስወገድ ወይም የወደፊቱን ለማወቅ በምናደርገው ማንኛውም መጽሐፍ ቅዱሳዊ ያልሆነ ልምምድ ውስጥ ከገባን، መንፈሳችንን ለርኩሰት አሳልፈን እየሰጠን ነው። የእግዚአብሔር መንግሥት የብርሃን መንግሥት በመሆኗ፣ የጨለማው አሠራር (አስማት) በዚያች ከተማ ውስጥ ፈጽሞ ቦታ የለውም።

ቃሉ ለእኛም ከማንኛውም ዓይነት የጠንቋይ، የመተትና የአስማት ሥራ ፈጽመን ርቀን በጌታችን በእግዚአብሔር ላይ ብቻ እንድንደገፍ ያሳስበናል። "በመካከልህ ልጁን ወይም ሴት ልጁን በእሳት የሚያሳልፍ፥ ምዋርተኛም፥ ሞራ ገላጭም፥ አስማተኛም፥ ጠንቋይም… አይገኝ" እንደሚለው ቃሉ (ዘዳግም 18፡10-11)፣ እኛም ሕይወታችንን ለእግዚአብሔር ብቻ ለይተን በእውነተኛ ቅድስና ልንመላለስ ይገባናል።