"ዛፉን መልካም አድርጉ ፍሬውንም መልካም፥ ወይም ዛፉን ክፉ አድርጉ ፍሬውንም ክፉ፤ ዛፍ ከፍሬው ይታወቃልና" (ማቴ 12:33) በማለት ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ የተናገረው ቃል፣ የሰውን ልጅ ውስጣዊ ማንነትና የውጫዊ አኗኗሩን ቀጥተኛ ዝምድና የሚያሳይ ታላቅ ሥነ-መለኮታዊ አዋጅ ነው። በግሪኩ ቋንቋ "ፖዬዎ" የተባለው ቃል "ማድረግን" ወይም ማምረትን ሲያመለክት፣ "ካሎስ" የሚለው ቃል ጤናማና "መልካም" የሆነን ዛፍ፣ "ሳፕሮስ" ደግሞ የበሰበሰና "ክፉ" የሆነን ዛፍ ይገልጻል። ይህ አዋጅ፣ እውነተኛ መንፈሳዊነት ከውጭ ወደ ውስጥ የሚለጠፍ አስመሳይነት ሳይሆን፣ ከውስጥ ወደ ውጭ የሚፈልቅ የልብ ለውጥ መሆኑን የሚያሳይ ጥልቅ ትምህርት ነው።
በታሪካዊ እና ባሕላዊ አውድ ስንመለከተው፣ በጥንቱ የእስራኤል ማኅበረሰብ ግብርና የዕለት ተዕለት ሕይወት ዋነኛ ክፍል ነበር። አንድ ገበሬ የበሰበሰ ሥር ካለው ዛፍ ላይ ጤናማ ፍሬ ሊለቅም እንደማይችል ጠንቅቆ ያውቃል። ኢየሱስ ክርስቶስ ይህንን ግልጽ የተፈጥሮ ሕግ የተጠቀመው፣ ፈሪሳውያን በልባቸው ክፋትን አርግዘው በአንደበታቸው ግን ጻድቅ መስለው ለመታየት የሚያደርጉትን የግብዝነት ሙከራ ለማጋለጥ ነው። ክርስቶስን በአጋንንት አለቃ ታወጣለህ ብለው ከሰደቡት በኋላ፣ ጌታችን የተናገረው ይህ ቃል፣ መርዛማ ከሆነ የልብ ምንጭ ውስጥ ጣፋጭ የሕይወት ቃል ሊወጣ እንደማይችል በማረጋገጥ፣ የሰውን ልብ ሥር ነቀል ምርመራ የሚያደርግ ነው።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት የሚመነጨው፣ ውጫዊ ከሆነ የባሕርይ መታረም እና ውስጣዊ ከሆነ የልብ መታደስ መካከል ካለው መሠረታዊ ልዩነት ነው። "ዛፉን መልካም አድርጉ" ማለት ቅርንጫፉን አሳምሩት ማለት ሳይሆን፣ መሠረቱንና ሥሩን ቀይሩት ማለት ነው። በልብ ሞልቶ ከተረፈው አፉ ይናገራልና (ማቴ 12:34) እንደሚለው የእግዚአብሔር ቃል፣ የሰው ዋነኛ ችግር ውጫዊው ድርጊቱ ሳይሆን ውስጣዊው የልቡ ተፈጥሮ ነው። የጴንጤቆስጤ አማኞች እንደመሆናችን መጠን፣ ይህ የልብ መታደስ በሰውኛ ጥረት ሳይሆን በመንፈስ ቅዱስ ዳግም ልደት ብቻ እንደሚገኝ እናምናለን። አዲስ ልብ እሰጣችኋለሁ አዲስም መንፈስ በውስጣችሁ አኖራለሁ (ሕዝ 36:26) የሚለው ተስፋ፣ ክርስቶስ በደሙ የልባችንን ዛፍ ሲያነጻውና መንፈስ ቅዱስ በውስጣችን ሲያድር ብቻ ፍሬያችን የቅድስና ይሆናል።
ከዚህ ጥልቅ እውነት ለእኛ የክርስትና ሕይወት የሚሆን ታላቅ መንፈሳዊ ትምህርት እናገኛለን። ዛሬ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ሆነን፣ የልባችንን ክፋት፣ መራርነት፣ ሐሜትና ቅንዓት ደብቀን በውጫዊ ሃይማኖታዊ ሥርዓት ጻድቅ መስለን ለመታየት መሞከር ከንቱ ድካም ነው። አንደበታችን ሰውን የሚባርክ ወይም የሚረግም መሆኑ፣ የውስጣችንን ዛፍ ጤንነት አመልካች ነው። ስለዚህ በየዕለቱ በመንፈስ ቅዱስ ብርሃን ራሳችንን መመርመር አለብን። ክፉ ፍሬ ማፍራት ስንጀምር፣ ፍሬውን ለማስተካከል ከመታገል ይልቅ በንስሐ ወደ እግዚአብሔር ቀርበን፣ የልባችን ሥር እንዲፈወስና የክርስቶስን ፍቅር እንዲጠጣ በጸሎት መትጋት ይኖርብናል።
በመጨረሻም፣ "ዛፉን መልካም አድርጉ" የሚለው አዋጅ፣ እግዚአብሔር የሚፈልገው ውጫዊ ቅብን ሳይሆን ውስጣዊ እውነትን መሆኑን የሚያረጋግጥ መለኮታዊ ጥሪ ነው። "እውነተኛ የክርስትና ፍሬ የሚገኘው በሃይማኖታዊ ትወና ሳይሆን፣ የልብን ዙፋን ለመንፈስ ቅዱስ በማስረከብና መሠረታዊ የሆነ የባሕርይ ለውጥ በማምጣት ነው" በሚለው መንፈሳዊ እውነት ልባችን ሊታነጽ ይገባል። ይህ እውነት፣ አንደበታችንና አኗኗራችን የልባችንን ንጽሕና የሚመሰክሩ እንዲሆኑ፣ የልባችንን ዛፍ ዘወትር በእግዚአብሔር ቃል ውኃ እንድናለመልም በግልጽ ያስተምረናል (መዝ 1:3)።