በመንፈስ መሞላት የምችለው እንዴት ነው?

"መንፈስ ይሙላባችሁ እንጂ በወይን ጠጅ አትስከሩ ይህ ማባከን ነውና" (ኤፌ 5፡18)። ይህ ቃል በክርስቲያናዊ ሕይወት ውስጥ እጅግ ማዕከላዊ የሆነውን የመንፈስ ቅዱስን ኃይልና የዕለት ተዕለት አሰራር የሚያሳይ መለኮታዊ ትእዛዝ ነው። "መሞላት" የሚለው ቃል በመጽሐፍ ቅዱስ ቋንቋ በአንድ ነገር ሙሉ በሙሉ መዋጥ፣ መመራትና መቆጣጠር ማለት ነው። በመንፈስ መሞላት አማኝ ጌታን ሲቀበል አንድ ጊዜ ብቻ የሚደረግ ክስተት ሳይሆን፣ ዘወትር በየእለቱ የምንለማመደው ህያው የሆነ መንፈሳዊ ጉዞና ራስን የማስገዛት ሂደት ነው።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ በኤፌሶን ከተማ የነበሩ አረማውያን የጣዖት በዓላትን ሲያከብሩ በመጠጥ ሰክረው ስሜታቸውን ይለቁ ነበር። በአልኮል መሞላት ሰውን ራሱን እንዳይቆጣጠርና ወደ ኃጢአት እንዲያዘነብል ያደርገዋል። ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን ማህበራዊ ምስል በመጠቀም፣ አማኞች በወይን ጠጅ ሳይሆን በእግዚአብሔር መንፈስ እንዲሞሉና እንዲመሩ ያዛል። በመንፈስ ሲሞሉ አእምሯቸውን አያጡም፣ ይልቁንም በመለኮታዊ ጥበብና ኃይል ራሳቸውን መግዛት ይችላሉ፤ መንፈስ ቅዱስ የፍርሃት ሳይሆን የኃይልና ራስን የመግዛት መንፈስ ነውና (2ጢሞ 1፡7)።

ይህ የሥነ መለኮት ውጥረት \’በመንፈስ ማደር\’ እና \’በመንፈስ መሞላት\’ መካከል ያለውን መሠረታዊ ልዩነት ያሳያል። እያንዳንዱ አማኝ በክርስቶስ ሲያምን መንፈስ ቅዱስ በውስጡ ለዘላለም ያድራል፤ ይህም የድነት ማኅተም ነው (ኤፌ 1፡13)። ነገር ግን በውስጣችን ያለው መንፈስ ህይወታችንን ሙሉ በሙሉ እንዲቆጣጠረው መፍቀድ ሌላ ተጨማሪ እርምጃ ነው። በመንፈስ መሞላት ማለት መንፈስ ቅዱስ በእኛ ውስጥ የሌለውን አዲስ ክፍል እንዲይዝ ሳይሆን፣ እኛ ሙሉ በሙሉ በመንፈስ ቅዱስ ስር እንድንወድቅና ፈቃዳችንን ለእርሱ እንድናስገዛ መፍቀድ ማለት ነው። ትእዛዙ በተከታታይ የሚፈጸምን የእለት ተእለት ድርጊት የሚያመለክት ነው።

ይህንን መሞላት በተግባር ለማግኘት የምንችለው ራሳችንን ለእግዚአብሔር ቃል በማስገዛት፣ ኃጢአትን በመናዘዝና በመተው፣ እንዲሁም በጸሎት በመትጋት ነው። ጳውሎስ ቀጥሎ ባሉት ቁጥሮች ላይ የመንፈስ መሞላት ውጤቶችን ሲዘረዝር፣ በመዝሙርና በዝማሬ እግዚአብሔርን ማመስገን፣ ዘወትር በሁሉ ነገር ማመስገንና እርስ በርስ መገዛት መሆናቸውን ያሳያል። ቃሉን በሙላት በውስጣችን ስናኖርና ራሳችንን ከኃጢአት ስናነጻ የመንፈስ ሙላትን በህይወታችን እናገኛለን (ቆላ 3፡16)።

ቃሉ ለእኛም በራሳችን አቅምና ፍልስፍና የክርስትናን ሕይወት መኖር እንደማንችል ያስተምረናል። የመንፈስ ሙላት ለተመረጡ ጥቂት ሰዎች ብቻ የተሰጠ ልዩ ስጦታ ሳይሆን፣ እያንዳንዱ ክርስቲያን የሥጋን ምኞት አሸንፎ በቅድስና ለመኖር በየቀኑ ሊጠማውና ሊጠይቀው የሚገባ መሠረታዊ መለኮታዊ ኃይል መሆኑን እንረዳለን።

በማጠቃለያ በመንፈስ መሞላት ማለት የህይወታችንን የመሪነት መንበር ለመንፈስ ቅዱስ አሳልፎ መስጠት ነው። ያለ መንፈስ ቅዱስ ኃይል ፍሬያማ መሆን አይቻልም፤ "ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ በእናንተ ላይ በወረደ ጊዜ ኃይልን ትቀበላላችሁ፥ በኢየሩሳሌምም በይሁዳም ሁሉ በሰማርያም እስከ ምድር ዳርም ድረስ ምስክሮቼ ትሆናላችሁ" (የሐዋ 1፡8)።