ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ ወንድና ሴት የፍጥረት ሥርዓት ሲያስተምር፣ "ወንድ የእግዚአብሔር ምሳሌና ክብር ስለ ሆነ ራሱን መሸፈን አይገባውም፤ ሴት ግን የወንድ ክብር ናት" በማለት ጥልቅ የሆነ መለኮታዊ እውነትን ያስቀምጣል (1 ቆሮ 11:7)። "ክብር" (በግሪኩ ዶክሳ) የሚለው ቃል አንጸባራቂነትን፣ ክቡርነትን፣ እና የአንድን አካል ማንነት በውበት ገልጦ ማሳየትን ያመለክታል። ሴት የወንድ ክብር ናት ማለት፣ ሴት ልጅ የወንድን አቅም፣ ሙሉነትና ውበት ከፍ አድርጋ የምታሳይ፣ እግዚአብሔር ለወንድ የሰጠው እጅግ ውብ የፍጥረት አክሊል ናት ማለት ነው።
በታሪካዊና ዘፍጥረታዊ አውድ፣ ይህ ቃል እግዚአብሔር በኤደን ገነት የሠራውን ታላቅ ሥራ ይመለከታል። እግዚአብሔር አዳምን ከምድር አፈር ከፈጠረ በኋላ፣ "ሰው ብቻውን ይሆን ዘንድ መልካም አይደለም" በማለት (ዘፍ 2:18)፣ ሔዋንን ከአዳም አጥንት (ጎድን) ሠርቶ አመጣለት። አዳም ሔዋንን ሲያያት ተደነቀ፤ ምክንያቱም እርስዋ የእርሱ ማንነት ማሟያ፣ ውበትና ክብር ነበረች። ወንድ ከፍጥረት ሁሉ በላይ ሆኖ የተፈጠረ የእግዚአብሔር ክብር ሲሆን፣ ሴት ደግሞ ከዚህ ከተከበረው ወንድ የተገኘች፣ ፍጥረትን ፍጹም ያደረገች የወንድ ክብር ናት።
በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ "የወንድ ክብር ናት" የሚለው አገላለጽ ሴት ልጅ ዝቅተኛ መሆኗን ፈጽሞ አያሳይም። እንዲያውም ክብር መሆን የላቀ የውበትና የከበሬታ ደረጃን ያሳያል። መጽሐፍ ቅዱስ "ልጆች የአባቶች ክብር ናቸው"፣ "ዘውድ የንጉሥ ክብር ነው" እንደሚለው ሁሉ፣ ሴትም የወንድ ዘውድና ማሟያ ናት (ምሳሌ 12:4)። ሴት ከሌለች ወንድ ጎዶሎ ነው። ነገር ግን ጳውሎስ ይህን ያነሳው፣ በሥልጣን ተዋረድ ወንድ ራስ መሆኑንና ሴት ደግሞ የዚህ ራስ አክሊል ሆና መፈጠሯን በማሳየት፣ የቆሮንቶስ ሴቶች ይህንን የተፈጥሮ ሥርዓት እንዳያፋልሱ ለማስጠንቀቅ ነው።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ውጥረት፣ በዘመናዊው አስተሳሰብና በመጽሐፍ ቅዱሳዊ ሥርዓት መካከል ያለው ልዩነት ነው። ዘመናዊው ዓለም ወንድና ሴትን እንደ ተፎካካሪ ሲያያቸው፣ መጽሐፍ ቅዱስ ግን እንደ ተመጋጋቢ ያያቸዋል። ሴት የወንድ ክብር ሆና ሳለ፣ ከወንድ ሥልጣን ውጪ ለመሆንና ራሷን ችላ ለመቆም ስትሞክር፣ የተፈጠረችበትን ክቡር ዓላማ እያሳጣችው ነው። በተመሳሳይ ወንድም ይህችን ክብሩ የሆነችውን ሴት ሊንቃት ወይም ሊጨቁናት አይገባም፤ ክብሩን የሚያዋርድ ሰው ራሱን ነው የሚያዋርደው። ሁለቱም በጌታ አንድ ናቸው (1 ቆሮ 11:11)።
ቃሉ ለእኛም ስለ ቤተሰብና ስለ ጾታ ግንኙነት እጅግ ታላቅ መመሪያ ይሰጠናል። ወንዶች ሚስቶቻቸውን እንደ ክብር ዘውድ አድርገው ሊንከባከቧቸው፣ ሊያከብሯቸውና ሊጠብቋቸው ይገባል። ሴቶችም በበኩላቸው የወንዶች ክብር መሆናቸውን ተገንዝበው፣ በትሕትና፣ በጨዋነትና ለባሎቻቸው በመገዛት የቤተሰቡን ክብር ከፍ ሊያደርጉ ተጠርተዋል። በክርስቶስ ኢየሱስ የሆነ ቤተሰብ، የወንድ ራስነትና የሴት ክብርነት ሚዛኑን ጠብቆ የሚታይበት እጅግ ውብ ሥፍራ ነው።
በማጠቃለያ፣ ሴት የወንድ ክብር ናት ማለት የፍጥረትን ፍጹምነትና የሴትን የላቀ የውበት ሥፍራ የሚያሳይ ነው። "እግዚአብሔር አዳምን ከምድር ሲያበጅ ውበትን አሳየ፣ ሔዋንን ከአዳም ሲሠራ ግን ውበትን በክብር አክሊል ደመደመው" እንደሚባለው፣ የሴት ልጅ መፈጠር የወንድን ማንነት ሙሉ አድርጎታል። እያንዳንዱ ክርስቲያን ይህንን መለኮታዊ የፍጥረት ሥርዓት በማክበር፣ በትዳርም ሆነ በቤተ ክርስቲያን ኅብረት ውስጥ እግዚአብሔርን በሚያስደስት የፍቅርና የመከባበር መንፈስ ሊመላለስ ይገባል።