"እንግዲህ፡— ምን እንበላለን? ምንስ እንጠጣለን? ምንስ እንለብሳለን? ብላችሁ አትጨነቁ" (ማቴዎስ 6:31)። የመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራንና የሥነ መለኮት አጥኚዎች እንደሚያስረዱት፣ በዚህ ክፍል "አትጨነቁ" ተብሎ የተተረጎመው ቃል በግሪክኛው ‘ሜሪምናዎ’ ሲሆን፣ ትርጉሙም በሐሳብ መከፋፈልን፣ መጨነቅንና ተስፋ መቁረጥን ያመለክታል። ይህ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ቃል፣ የእግዚአብሔርን አቅርቦት የሚያረጋግጥ ቢሆንም፣ በዓለማችን ላይ በሚሊዮን የሚቆጠሩ ሰዎች በረሃብና በችግር ሲሰቃዩ ስናይ ከባድ ጥያቄ ይፈጥርብናል። ይህ ሁኔታ የእግዚአብሔርን ቃል እውነተኛነት የሚያፋልስ ሳይሆን፣ የሰውን ልጅ ውድቀትና የዓለምን የተዛባ ሥርዓት በጥልቀት እንድንመረምር የሚያደርግ ታላቅ ሥነ መለኮታዊ ሚስጥር ነው።
በመንፈሳዊው ዓለምና በመጽሐፍ ቅዱስ ታሪክ፣ እግዚአብሔር ምድርን ሲፈጥራት ለሰው ልጆች ሁሉ የሚበቃ የተትረፈረፈ ሀብትና በረከት ሞልቶባት ነበር። ሆኖም፣ የሰው ልጅ በኃጢአት በወደቀ ጊዜ ምድር ተረገመች፤ የሰው ልጅም በላቡ ወዝ እንጀራን እንዲበላ ተፈረደበት (ዘፍጥረት 3:19)። ዛሬ በዓለማችን ላይ ለሚታየው አስከፊ ረሃብና ችግር ዋነኛው ምክንያት የእግዚአብሔር አቅርቦት ማነስ ሳይሆን፣ የሰው ልጅ ስግብግብነት፣ ጦርነት፣ ኢፍትሐዊ የሀብት ክፍፍል እና የፖለቲካ ብልሹነት ነው። እግዚአብሔር ለፍጥረቱ ሁሉ የሚበቃ ምግባቸውን ቢሰጥም፣ የኃጢአት ውጤት የሆነው የሰዎች ራስ ወዳድነት ይህንን መለኮታዊ በረከት ለጥቂቶች ብቻ እንዲከማች አድርጎታል።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ዋነኛ መንፈሳዊ ውጥረት፣ የእግዚአብሔርን ተስፋ ከግል ኃላፊነት ጋር ማመጣጠኑ ላይ ነው። ማቴዎስ 6፡31 የተነገረው ዝም ብሎ ለሚቀመጥ ሰው ሳይሆን፣ የእግዚአብሔርን መንግሥት ጽድቅ አስቀድሞ ለሚፈልግ ሰው የተሰጠ የተስፋ ቃል ነው። ጠላት ሁልጊዜ አማኞችን በኑሮ ጭንቀት እያታለለ፣ ከእግዚአብሔር መንግሥት ዓላማ እንዲርቁ አጥብቆ ይዋጋቸዋል። እውነተኛ አማኞች ይህንን ሕያው ቃል በመታጠቅ፣ የጨለማውን የስግብግብነት አሠራር አፍርሰው፣ በድህነትና በችግር ውስጥም ቢሆኑ እምነታቸውን በእግዚአብሔር ላይ ብቻ ማድረግ አለባቸው።
ከዚህም ባሻገር፣ በመከራና በረሃብ ውስጥ ማለፍ እግዚአብሔር ሰዎቹን ጥሏቸዋል ማለት እንዳልሆነ የሥነ መለኮት መምህራን በጥልቀት ያስተምራሉ። ሐዋርያው ጳውሎስ ታላቅ የእግዚአብሔር አገልጋይ ሆኖ ሳለ፣ መራብን፣ መጠማትንና መራቆትን በተግባር ቀምሷል፤ ነገር ግን ይህ ሁኔታ ከክርስቶስ ፍቅር እንደማይለየው በእምነት አውጇል (ሮሜ 8:35)። በተጨማሪም፣ እግዚአብሔር የተራቡትን የሚመግበውና የተራቆቱትን የሚያለብሰው በቤተ ክርስቲያንና በአማኞች እጅ በኩል ነው። እኛ ክርስቲያኖች የእግዚአብሔር እጆችና እግሮች በመሆናችን፣ ችግረኞችን ስንረዳ ማቴዎስ 6፡31 በሕይወታቸው ውስጥ እንዲፈጸም እናደርጋለን። ማኅበረሰቡ ሲራብ፣ ቤተ ክርስቲያን የፍቅርና የመስጠት ግዴታዋን ልትወጣ ይገባል።
ከዚህ ታላቅ ታሪክ ጀርባ የምናገኘው ተግባራዊ የሕይወት ትምህርት፣ በዕለት ተዕለት የክርስትና ጉዟችን ከምንኖረው የርኅራኄ ሕይወት ጋር በጥብቅ የተቆራኘ ነው። ዛሬም ቢሆን እኛ ክርስቲያኖች ለምን ሰዎች ይራባሉ ብለን እግዚአብሔርን ከመጠየቅ ይልቅ፣ ለተራቡት ምን አደረግሁ ብለን ራሳችንን ልንጠይቅ ይገባል። እግዚአብሔር የሰጠንን ሀብትና ጉልበት ተጠቅመን የድሆችን እንባ ስናብስ፣ የጌታ ቃል እውነተኛነት በምድር ላይ ይረጋገጣል። የችግረኞች ጩኸት የእግዚአብሔርን ቃል የሚያፈርስ ሳይሆን፣ እኛ አማኞች የክርስቶስን ፍቅር በተግባር እንድናሳይ የሚጠራን የማንቂያ ደወል ነው።
በመጨረሻም፣ የእግዚአብሔር ቃል ዘወትር የታመነና እውነት ነው። በምድር ላይ የሚደርሰው መከራ፣ ጦርነትና ረሃብ የሰው ልጅ የኃጢአት ፍሬ እንጂ የእግዚአብሔር የጭካኔ ሥራ አይደለም። አምላካችን እግዚአብሔር በክርስቶስ ኢየሱስ በኩል ዘላለማዊ የሆነውን የነፍሳችንን ጥማትና ረሃብ ያረካ ታላቅ አባት ነው። ስለዚህ፣ በምድራዊው የኑሮ ጭንቀት ሳንዋጥ፣ ራሳችንን ለእግዚአብሔር መንግሥት አሳልፈን በመስጠትና ለተቸገሩት የፍቅር እጅን በመዘርጋት እንድንመላለስ ቃሉ ይህንን ታላቅ የሕይወት መመሪያ አጥብቆ ይመክረናል፦ ነገር ግን አስቀድማችሁ የእግዚአብሔርን መንግሥት ጽድቁንም ፈልጉ፥ ይህም ሁሉ ይጨመርላችኋል (ማቴዎስ 6:33)።