ሐዋርያው ጳውሎስ የመንፈስ ቅዱስን ጥልቅ የጸሎት አገልግሎት ሲገልጽ፣ "መንፈስ ራሱ በማይነገር መቃተት ይማልድልናል" በማለት ታላቅ መንፈሳዊ ምስጢር ይከፍታል (ሮሜ 8:26)። "መቃተት" በግሪኩ "ስቴናግሞስ" ሲሆን፣ በቃላት ሊገለጽ የማይችል ጥልቅ ሐዘንን፣ ጭንቀትን ወይም ናፍቆትን የሚያሳይ የልብ ጩኸት ነው። "ይማልዳል" (ሁፐሬንቱግካኖ) ማለት ደግሞ፣ አንድ ሰው ለሌላው ሰው ጠበቃ ሆኖ በመቆም፣ የዚያን ሰው ጉዳይ በተሟላ ሁኔታ አቅርቦ መሟገት ማለት ነው። መንፈስ ቅዱስ ይህንን የሚያደርገው በሰብዓዊ ቋንቋ ሳይሆን በመለኮታዊ መቃተት ነው።
በታሪካዊና ሕጋዊ አውድ፣ በጥንቱ የሮም ፍርድ ቤት ሥርዓት አንድ ተከሳሽ ወይም ባለጉዳይ ሐሳቡን በትክክል መግለጽ ካልቻለ፣ የሕግ ጠበቃ ከጎኑ ይቆምና ጉዳዩን በብቃት ያብራራለታል። ጳውሎስ ይህን ምስል በመውሰድ መንፈስ ቅዱስን የሰማዩ ጠበቃችን አድርጎ ያቀርበዋል። እኛ በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት ጉዳያችንን እንዴት ማቅረብ እንዳለብን ስናጣ፣ ይህ መለኮታዊ ጠበቃ በውስጣችን ሆኖ ጉዳያችንን አባታችን ለሆነው ፈራጅ ይነግረዋል። ይህ ምልጃ የሰውን አንደበት የማይፈልግ፣ ከመንፈስ ወደ መንፈስ የሚደረግ ጥልቅ ግንኙነት ነው።
በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ ይህ "የማይነገር መቃተት" በብዙዎች ዘንድ ልሳን ከመናገር ጋር ይያያዛል፤ ሆኖም እዚህ ላይ ጳውሎስ እያወራ ያለው ስለ ልዩ መንፈሳዊ ቋንቋ ሳይሆን፣ በቃላት ሊቀረጽ ስለማይችል ጥልቅ መለኮታዊ ምልጃ ነው። ጸሎት ሁልጊዜ ቃላትን አያስፈልገውም። አንዳንድ የልብ ስብራቶችና መንፈሳዊ ናፍቆቶች ከቋንቋ አቅም በላይ ናቸው። በእነዚህ ጊዜያት መንፈስ ቅዱስ የልባችንን ስሜት ወስዶ፣ ከእግዚአብሔር ቅዱስ ፈቃድ ጋር አስተካክሎ፣ ለአብ ያቀርበዋል። አብ ደግሞ የልብን መመርመር ስለሚያውቅ፣ የመንፈስን ሐሳብ በትክክል ይረዳዋል (ሮሜ 8:27)።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ትልቁ ውጥረት፣ ሦስቱ ሥላሴዎች በድነታችንና በጸሎታችን ውስጥ ያላቸው አስገራሚ ኅብረት ነው። እኛ በምድር ላይ ሆነን ስንቃትት፣ ወልድ (ክርስቶስ) በእግዚአብሔር ቀኝ ሆኖ ስለ እኛ ይማልዳል (ሮሜ 8:34)፣ መንፈስ ቅዱስ ደግሞ በውስጣችን ሆኖ ይማልዳል። እግዚአብሔር አብ ደግሞ ይህንን ፍጹም ምልጃ ሰምቶ ይመልሳል። ስለዚህ የክርስቲያን ጸሎት ዝም ብሎ ባዶ ጩኸት ሳይሆን፣ በአብ፣ በወልድና በመንፈስ ቅዱስ የፍቅር ዑደት ውስጥ የሚከናወን ታላቅ መለኮታዊ ክንዋኔ ነው።
ቃሉ ለእኛም በሐዘንና በጭንቀት ጊዜ ታላቅ ዕረፍት ይሰጠናል። አንዳንድ ጊዜ ችግራችን ከመክበዱ የተነሳ ማልቀስ እንጂ መጸለይ ያቅተናል፤ ቃላት ጉሮሯችን ላይ ይደርቃሉ። በእንደዚህ ዓይነት ሰዓት፣ ያፈሰስነው እንባና ያቃተትነው መቃተት ራሱ በመንፈስ ቅዱስ ተተረጉሞ ኃይለኛ ጸሎት ሆኖ በእግዚአብሔር ፊት ይቀርባል። እግዚአብሔር የምንለውን ብቻ ሳይሆን፣ ለማለት ፈልገን ያቃተንን የልባችንን ጩኸት በመንፈሱ በኩል በግልጽ ይሰማል።
በማጠቃለያ፣ የመንፈስ ቅዱስ የማይነገር መቃተት የመለኮታዊ ፍቅርና የርኅራኄ መግለጫ ነው። "የሰው ቃላት ሲያልቁ የመንፈስ ቅዱስ ምልጃ ይጀምራል፤ ጸጥተኛው የልብ እንባ በሰማይ ዙፋን ፊት ከማንኛውም ጩኸት በላይ ድምፁ ይሰማል" እንደሚባለው፣ መንፈስ ቅዱስ ፍጹም የሆነ የጸሎት አጋራችን ነው። ስለዚህ ምንም ዓይነት የመንፈስ መዘጋትና ድካም ቢገጥመን፣ ይህ ታላቅ መጽናኛ በውስጣችን ስላለ ተስፋ ሳንቆርጥ በእግዚአብሔር ፊት መገኘታችንን መቀጠል አለብን።