ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ እውነተኛ ንጽሕና ሲያስተምር፡ "ለንጹሖች ሁሉ ንጹሕ ነው፤ ለረከሱና ለማያምኑ ግን ንጹሕ የሆነ ምንም የለም" በማለት ያውጃል (ቲቶ 1:15)። እዚህ ላይ ንጹሕ መሆን የሚለው ቃል የልብንና የሕሊናን መንፈሳዊ ንጽሕና እንጂ ሥጋዊ መታጠብን ወይም ውጫዊ ሥርዓትን አያመለክትም።
በቀርጤስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ የአይሁድን ተረትና የሰዎችን ትእዛዝ የሚያስተምሩ የሐሰት መምህራን ነበሩ። እነዚህ ሰዎች ሃይማኖትን በተወሰኑ ምግቦች ክልከላ፣ በውጫዊ ሥርዓቶችና በሥጋዊ መታጠብ ልማዶች ላይ ብቻ አድርገው ያስቡ ነበር (ቲቶ 1:14)። የሰውን ትኩረት ከውስጣዊ ቅድስና ወደ ውጫዊ ድርጊት አዙረውት ነበር።
ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ይህንን ውጫዊ ሥርዓት በተመለከተ ከውጭ ወደ ሰው የሚገባ ሰውን ሊያረክሰው እንደማይችል፣ ነገር ግን ከሰው ልብ የሚወጣው ክፉ አሳብ ሰውን እንደሚያረክስ በግልጽ አስተምሯል (ማርቆስ 7:15)። እውነተኛ ንጽሕና ከልብ ይጀምራል። ንጹሕ ልብ ያለው ሰው እግዚአብሔር የፈጠረውን ሁሉ መልካም እንደሆነ አውቆ ይቀበለዋል።
በአንጻሩ ሐዋርያው እንደገለጸው ለማያምኑና አእምሮአቸው ለረከሰ ሰዎች ሁሉም ነገር ርኩስ ነው። ሕሊናቸውና አእምሮአቸው በኃጢአት ስለተበላሸ፣ መልካም የሆነውን የእግዚአብሔርን ፍጥረት እንኳ ለክፋትና ለርኩሰት ይጠቀሙበታል። ውጫዊ መታጠብ ወይም የምግብ ክልከላ የረከሰውን ልብ ሊያነጻው ፈጽሞ አይችልም።
ቃሉ ለእኛም ሃይማኖታዊ ሥርዓቶችን ከመጠበቅ ይልቅ ልባችንን በክርስቶስ ደም በማንጻት ላይ እንድናተኩር ያስተምረናል። ውስጣችን በእግዚአብሔር ጸጋ ሲታደስ፣ በነገር ሁሉ ላይ ያለን አመለካከት የተቀደሰና ብሩህ ይሆናል።
እውነተኛ ንጽሕና በእምነት የሚገኝ የእግዚአብሔር ታላቅ ስጦታ ነው። ስለዚህ ልባችንን ከክፉ ሕሊና አጥርተን፣ እውነተኛውን የቅድስና ሕይወት በእግዚአብሔር ፊት ልንኖር ይገባል (ዕብራውያን 10:22)።