ለንስሐ የሚገባ ፍሬ ማፍራት ማለት ምን ማለት ነው?

መጽሐፍ ቅዱስ መጥምቁ ዮሐንስ ወደ እርሱ ለሚመጡት ሰዎች ሲናገር፡ "እንግዲህ ለንስሐ የሚገባ ፍሬ አፍሩ" ይለናል (ማቴ 3፡8)። በዚህ ስፍራ "ንስሐ" የሚለው ቃል በግሪኩ "ሜታኖያ" የሚለውን መሠረታዊ ሀሳብ ሲተካ፣ ትርጉሙም የልብንና የአእምሮን ሙሉ በሙሉ መለወጥ፣ እንዲሁም ከኃጢአት ዞሮ ወደ እግዚአብሔር መመለስ ማለት ነው። "ፍሬ" የሚለው ቃል ደግሞ ይህ የውስጥ ለውጥ በውጫዊ አኗኗራችን፣ በንግግራችንና በድርጊታችን ላይ የሚያመጣውን ተጨባጭ ውጤት ያሳያል። ስለዚህ ለንስሐ የሚገባ ፍሬ ማፍራት ማለት፣ በልባችን ውስጥ የተካሄደው እውነተኛ መንፈሳዊ ለውጥ በሕይወታችን በሚታይ መልካም ምግባር ሲረጋገጥ ማለት ነው።

ይህንን መንፈሳዊ እውነት በጥልቀት ለመረዳት ዮሐንስ ይህንን መልእክት ያስተላለፈበትን ታሪካዊ ሁኔታ መመልከት ያሻል። በዘመኑ የነበሩት ፈሪሳውያንና ሰዱቃውያን ሃይማኖታዊ ሥርዓቶችን በመጠበቅና ከአብርሃም ዘር በመወለዳቸው ብቻ በእግዚአብሔር ፊት ተቀባይነት ያላቸው ይመስላቸው ነበር። ነገር ግን ዮሐንስ የዘር ሐረጋቸው ወይም ውጫዊ የሃይማኖት ልምምዳቸው ከእግዚአብሔር ፍርድ ሊያድናቸው እንደማይችል አስጠነቀቃቸው። እውነተኛ መንፈሳዊነት የሚለካው በዘር ወይም በውጫዊ ሥርዓት ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር ቃል ላይ በተመሠረተ የሕይወት ለውጥ መሆኑን አበክሮ አሳያቸው። በሥጋ መገረዝ ሳይሆን በልብ መገረዝ እውነተኛውን የአብርሃም ልጅነት ያረጋግጣል (ሮሜ 2፡28-29)።

በአይሁድ ባህልና በብሉይ ኪዳን ትምህርት ውስጥ ዛፍና ፍሬው የሰውን ሕይወትና ምግባር ለመግለጽ በስፋት ይሠራበት ነበር። ጤናማ ዛፍ ጥሩ ፍሬ እንደሚያፈራ ሁሉ፣ መንፈሱ የታደሰና ኃጢአቱን በእውነት የተናዘዘ ሰው ሕይወት መለኮታዊ ጠባያትን ማንጸባረቅ አለበት። ለንስሐ የሚገባ ፍሬ አለማፍራት ማለት፣ ንስሐው ከከንፈር ያላለፈና ሥር የሌለው ስሜታዊ መነቃቃት ብቻ መሆኑን ያጋልጣል። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ይህንን እውነት ሲያጸና፡ "ክፉ ፍሬ የሚያፈራ መልካም ዛፍ የለምና፥ እንዲሁም መልካም ፍሬ የሚያፈራ ክፉ ዛፍ የለም" በማለት ማንነታችን በሥራችን እንደሚገለጥ አስተምሮናል (ሉቃ 6፡43)።

በንስሐና በፍሬ መካከል ያለው መለኮታዊ ውጥረት የሚያሳየው እምነትና ሥራ የማይነጣጠሉ መሆናቸውን ነው። እኛ የጴንጤቆስጤ አማኞች ድነት በጸጋ ብቻ በእምነት የሚገኝ ስጦታ መሆኑን ብናምንም፣ እውነተኛ አዳኝ እምነት ግን የሕይወትን ፍሬ እንደሚያስገኝ አጥብቀን እናስተምራለን። መንፈስ ቅዱስ በውስጣችን ሲያድር፣ አሮጌውንና ኃጢአተኛውን ተፈጥሯችንን በመግደል አዲስ ሕይወትን ይሰጠናል። ይህ አዲስ ሕይወት ደግሞ የጽድቅን፣ የቅድስናን፣ የፍቅርንና የሰላምን ፍሬ በገሃድ ያሳያል። ሐዋርያው ጳውሎስ መንፈሳዊ ፍሬዎችን ሲዘረዝር ፍቅር፣ ደስታ፣ ሰላም፣ ትዕግሥት፣ ቸርነት፣ በጎነት፣ እምነት፣ የውሃት እና ራስን መግዛት መሆናቸውን አብራርቷል (ገላ 5፡22-23)።

ይህ የዮሐንስ ጥሪ ዛሬ ላለነው አማኞችም እጅግ ጥልቅ የሆነ የሕይወት መመርመሪያ ነው። እውነተኛ ንስሐ ስሜታዊ እንባ ማፍሰስ ወይም በቤተ ክርስቲያን መድረክ ላይ ጸሎት ማድረግ ብቻ አይደለም። ንስሐ የዕለት ተዕለት እርምጃ ሲሆን፣ ትናንት ይሠራው ከነበረው ኃጢአት ዛሬ መራቅን፣ የበደሉትን መካስን፣ እንዲሁም ለድሆች ርኅራኄ ማሳየትን ይጠይቃል። ሰዎች ለውጣችንን አይተው እግዚአብሔርን እስኪያከብሩ ድረስ ሕይወታችን የበራ መሆን አለበት። እያንዳንዱ ቀን ለጌታችን ክብር የሚሆን አዲስ የጽድቅ ፍሬ የምናፈራበት የጸጋ ዕድል ነው።

በማጠቃለያ፣ ለንስሐ የሚገባ ፍሬ ማፍራት ማለት በልብ መለወጥና በተግባር መታደስ መካከል ያለውን የማይነጣጠል ትስስር ማሳየት ማለት ነው። የክርስትና ሕይወት ዋጋው የሚለካው በምንናገረው ቃል ሳይሆን በምንኖረው እውነት ነው። ፈጣሪያችን በሕይወታችን ቅጠልን ብቻ ሳይሆን እውነተኛ ፍሬን ይፈልጋል። ስለዚህ እውነተኛውን ንስሐችንን በመልካም ሥራችን በማረጋገጥ እስከ መጨረሻው ልንጸና ይገባል። ቃሉ እንደሚያስተምረን፡ "በበጎ ሥራ ሁሉ ፍሬ እያፈራችሁ በእግዚአብሔርም እውቀት እያደጋችሁ፥ ለጌታ እንደሚገባ ትመላለሱ ዘንድ እንለምናለን" (ቆላ 1፡10)።