ጳውሎስ ክርስቲያኖችን ሲያበረታታ “ለሰው ሁሉ ከሚያጋጥም በቀር ምንም ፈተና አልደረሰባችሁም፤ ነገር ግን ከሚቻላችሁ መጠን ይልቅ ትፈተኑ ዘንድ የማይፈቅድ እግዚአብሔር የታመነ ነው” በማለት አስደናቂ የተስፋ ቃል ይሰጠናል (1 ቆሮንቶስ 10፡13)። “ለሰው ሁሉ ከሚያጋጥም በቀር” የሚለው ሐረግ የሚያመለክተው ክርስቲያኖች የሚገጥማቸው ማንኛውም ፈተና፣ መከራም ሆነ የኃጢአት ግፊት ልዩ ወይም ከሰው ልጅ ተፈጥሮ ውጭ ያልሆነ እና ሌሎችም አሸንፈው ያለፉት የተለመደ ፈተና መሆኑን ነው።
በቆሮንቶስ ማኅበረሰብ ውስጥ ክርስቲያኖች በጣዖት አምልኮ፣ በሥነ ምግባር ብልግና እና በማኅበራዊ ጫናዎች ክፉኛ ይፈተኑ ነበር። አንዳንዶቹ ፈተናው ከአቅማቸው በላይ እንደሆነና መቋቋም እንደማይችሉ አድርገው ያስቡ ነበር። ጳውሎስ ግን ይህንን የተሳሳተ አመለካከት በመስበር፣ ፈተናው የሰው ዘር ሁሉ የሚጋፈጠው መሆኑን እና ማንም ሰው ለየት ያለ እና የማይታለፍ መከራ ውስጥ እንዳልገባ በማስገንዘብ ያጽናናቸዋል።
የዚህ ቃል የሥነ መለኮት እምብርት የእግዚአብሔር ታማኝነት ላይ ያረፈ ነው። እግዚአብሔር ፈተናን ሁሉ አያስወግድም፣ ነገር ግን የፈተናውን ክብደት ይለካል፤ ከአቅማችን በላይ የሆነ አንዳችም ፈተና ወደ እኛ እንዲመጣ አይፈቅድም። ከፈተናውም ጋር መውጫ መንገዱን አብሮ ያዘጋጃል (2 ጴጥሮስ 2፡9)። መውጫው መንገድ ፈተናውን ማሸነፊያ ጥበብ፣ ትዕግስት፣ ወይም ከስፍራው መሸሽ ሊሆን ይችላል።
ይህ እውነት ሰይጣን “የአንተ ፈተና ለየት ያለ ነው፤ ማሸነፍ አትችልም” ብሎ የሚያመጣውን የሐሰት ውንጀላ ውድቅ ያደርገዋል። ክርስቶስ ራሱ በነገር ሁሉ ተፈትኖ ስላሸነፈ እኛም በእርሱ ኃይል ማሸነፍ እንደምንችል ዋስትና ይሰጠናል። ፈተና ኃጢአት አይደለም፤ ፈተናን ማሸነፍ ደግሞ የእግዚአብሔርን ጸጋ በሕይወታችን የምናሳይበት ትልቁ አጋጣሚ ነው።
ቃሉ ለእኛም በፈተና እና በጭንቀት ጊዜ ታላቅ መጽናኛ እና ብርታት ይሆነናል። ምንም ዓይነት የገንዘብ ችግር፣ የሥጋ ፈተና፣ ወይም ስደት ቢደርስብን፣ አምላካችን ከጎናችን እንደሆነና ከአቅማችን በላይ እንድንጨነቅ እንደማይፈቅድ አውቀን በጸሎት ጸንተን መቆም አለብን።
እግዚአብሔር ፈተናውን አይከለክልም፤ ነገር ግን በፈተናው ውስጥ የሚያሳልፍበትን ድልድይ ይገነባል። “በእግዚአብሔር ታማኝነት የታጠረ ክርስቲያን የቱንም ያህል ማዕበል ቢመታው ይቆማል እንጂ አይወድቅም” እንደሚባለው መውጫ መንገዳችን የሆነውን ክርስቶስን ተደግፈን ፈተናን ሁሉ በድል ልንወጣ ይገባል።