የሰዶምና ገሞራ ከተሞች መጥፋት ታሪካዊ መረጃ አለው? ዋናው የጥፋታቸው ምክንያትስ ምን ነበር?

ይህ እጅግ ወቅታዊ እና ጥልቅ የሆነ የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት ጥያቄ ነው። የሰዶምና ገሞራ ታሪክ ተረት ወይም ፈጠራ ሳይሆን፣ የእግዚአብሔርን ቅድስና፣ የኃጢአትን አስከፊነት እና የእግዚአብሔርን ፍርድ የሚያሳይ እውነተኛ ታሪካዊ ክስተት ነው። ይህንን ታላቅ እውነት በታሪካዊ መረጃዎች እና በቅዱስ ቃሉ መሠረት በሚከተለው መልኩ አብረን እንየው፡-

1. የሰዶምና ገሞራ ጥፋት ታሪካዊና አርኪኦሎጂያዊ መረጃ

የአርኪኦሎጂ (የጥንታዊ ቅርሶች ጥናት) ምሁራን በሙት ባሕር (Dead Sea) አካባቢ ባደረጉት ሰፊ ቁፋሮ፣ መጽሐፍ ቅዱስ የሚናገረውን እውነት የሚያረጋግጡ በርካታ ማስረጃዎችን አግኝተዋል። በተለይም “ታል ኤል ሀማም” (Tall el-Hammam) በሚባለውና የጥንቷ ሰዶም እንደነበረች በሚታመነው ስፍራ የተገኘው መረጃ አስገራሚ ነው።

በዚህ ስፍራ የተደረገው ጥናት እንደሚያሳየው፣ ከተማይቱ በድንገተኛ እና እጅግ ከፍተኛ በሆነ የሙቀት መጠን (ከ2000 ዲግሪ ሴንቲግሬድ በላይ በሆነ ሙቀት) በአንድ ቅጽበት እንደጠፋች ተረጋግጧል። በቁፋሮው ወቅት ሸክላዎች ቀልጠው፣ የህንጻ ግንቦች ተቃጥለውና አመድ ሆነው ተገኝተዋል። ይህ ታሪካዊና ሳይንሳዊ ግኝት ከመጽሐፍ ቅዱሱ ቃል ጋር ቃል በቃል ይስማማል፤ እግዚአብሔርም በሰዶምና በገሞራ ላይ ከሰማይ ከእግዚአብሔር ዘንድ እሳትና ዲን አዘነበ (ዘፍ 19:24)።

2. የጥፋታቸው ዋና ዋና ምክንያቶች

ብዙ ጊዜ ሰዎች የሰዶምና ገሞራ ኃጢአት አንድ ዓይነት ብቻ እንደነበረ ያስባሉ፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር ቃል የከተማይቱን ጥፋት ያመጡትን በርካታ አሰቃቂ ኃጢአቶች በግልጽ ያስቀምጣል፡-

ሀ. አስጸያፊ የጾታ ርኩሰትና ኃጢአት የሰዶም ሰዎች እግዚአብሔር ከፈጠረው የተፈጥሮ ሥርዓት ውጪ የሆነን አሰቃቂ የጾታ ርኩሰት (ግብረ ሰዶም) ይፈጽሙ ነበር። ሎጥን ሊጠይቁ የመጡትን መላእክት እንኳን በኃይል ለመድፈር መሞከራቸው የክፋታቸውን ጥግ ያሳያል። ሐዋርያው ይሁዳ ይህንን ሲያብራራ፣ ሰዶምና ገሞራ በዙሪያቸውም የነበሩ ከተማዎች ዝሙትን ስላደረጉና ሌላውን ሥጋ ስለ ተከተሉ የዘላለምን እሳት ቅጣት እየተቀበሉ ምሳሌ ሆነዋል ብሎ ጽፏል (ይሁዳ 1:7)። የሰዶም ሰዎች ክፉዎችና በእግዚአብሔር ፊት እጅግ ኃጢአተኞች ነበሩ (ዘፍ 13:13)።

ለ. ትዕቢት፣ ቅንጦትና ለድሆች አለመራራት በነቢዩ ሕዝቅኤል መጽሐፍ ላይ እግዚአብሔር የሰዶምን ሌላኛውን የኃጢአት ገጽታ ይገልጣል። እነርሱ በምድራዊ ብልጽግናቸው ታብየው፣ በቅንጦት እየኖሩ በዙሪያቸው ላሉት ችግረኞች ጀርባቸውን ሰጥተው ነበር። ቃሉ ሲናገር፣ የእኅትሽ የሰዶም ኃጢአት ይህ ነበረ፤ ትዕቢት፣ እንጀራን መጥገብ፣ መዝለልና ሥራ መፍታት በእርስዋና በሴቶች ልጆችዋ ነበረ፣ የችግረኛውንና የድሀውንም እጅ አላጸናችም ይላል (ሕዝ 16:49)።

ሐ. እግዚአብሔርን መቃወምና ንስሐ አለመግባት እግዚአብሔር ፍትሐዊ አምላክ ስለሆነ ያለ ማስጠንቀቂያ አያጠፋም። አብርሃም ስለ ሰዶም ሲማልድ፣ አሥር ጻድቃን እንኳን ቢገኙ ከተማይቱን እንደማያጠፋ እግዚአብሔር ቃል ገብቶ ነበር (ዘፍ 18:32)። ነገር ግን በከተማይቱ ከሎጥ ቤተሰብ ውጪ አንድም ጻድቅ አልተገኘም። በዓመጻቸው ጸንተው ንስሐን ስላልገቡ የእግዚአብሔር የቁጣ ፍርድ ወረደባቸው።

ማጠቃለያ

የሰዶምና ገሞራ ታሪክ ዛሬ ላለነው ለእኛም ታላቅ ማስጠንቀቂያ ነው። እግዚአብሔር ኃጢአትንና ርኩሰትን ይጠላል፣ ነገር ግን በክርስቶስ ኢየሱስ በኩል ለሚመጡት ደግሞ የምሕረት ደጁ ክፍት ነው። ጻድቁን ሎጥን ከጥፋት እንዳዳነው፣ ዛሬም በኃጢአት ከጨለመው ዓለም እግዚአብሔር እኛን ሊያድነን ታማኝ ነው፤ ጻድቁ ሎጥ በዓመፀኞች ሴሰኛ ኑሮ ተገፍቶ ነበርና አዳነው (2ኛ ጴጥ 2:7)። እንደ አማኞች ራሳችንን ከዓለም ርኩሰት ጠብቀን፣ በቅድስናና በጽድቅ ልንመላለስ ይገባናል!