ይህ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ከሚገኙት እና የሰውን ልጅ አእምሮ እጅግ ከሚፈትኑ ከባድ ጥያቄዎች አንዱ ነው። እግዚአብሔር ፍቅር መሆኑን ስናውቅ፣ እንዲህ ዓይነቱን ጠንካራ የፍርድ እርምጃ እንዴት እንደወሰደ መረዳት ይከብደን ይሆናል። ነገር ግን ይህንን ታሪክ ከእግዚአብሔር ፍጹም ቅድስና፣ ፍትሕ እና ከማዳን ታሪኩ አኳያ በሚከተሉት መሠረታዊ ነጥቦች እንመለከተዋለን።
1. የፍርድ እንጂ የተራ ጦርነት አለመሆኑ
የዓማሌቅ መጥፋት በእስራኤል የፖለቲካ ፍላጎት፣ በግዛት ማስፋፋት ወይም በኢኮኖሚ ጥቅም የተደረገ ጦርነት አልነበረም፤ ይልቁንም እግዚአብሔር በኃጢአት በሞላ ሕዝብ ላይ ያስተላለፈው መለኮታዊ የፍርድ አፈጻጸም ነው። ዓማሌቃውያን እስራኤል ከግብፅ ሲወጣ በመንገድ ላይ ደክመው የነበሩትን፣ የኋሊት የቀሩትንና ደካሞችን ያለ ምንም ቅድመ ሁኔታ እና ያለ ምንም ምክንያት በጭካኔ አጥቅተዋል (ዘዳ 25:17-18)። እግዚአብሔር ይህንን አረመኔያዊ ድርጊት አልረሳውም፤ ፍትሐዊው አምላክ የፍርድ ጊዜ ቀጥሮላቸው ነበር።
2. የእግዚአብሔር ታላቅ ትዕግስት
ከግብፅ መውጣት እስከ ሳኦል ዘመን ድረስ ወደ አራት መቶ ዓመታት ገደማ አልፈዋል። ይህ የሚያሳየው እግዚአብሔር ፈጥኖ ለማጥፋት የሚቸኩል ሳይሆን፣ ለንስሐ እጅግ ሰፊ ጊዜ የሚሰጥ ታጋሽ አምላክ መሆኑን ነው። አምላካችን ማንም እንዳይጠፋ ወደ ንስሐም ሁሉ እንዲደርሱ እንጂ ስለ እናንተ ታግሦአል (2ጴጥ 3:9)። ዓማሌቃውያን ግን በዚህ 400 ዓመት ውስጥ ከክፋታቸው አልተመለሱም፤ ከትውልድ ወደ ትውልድ በኃጢአትና በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ ባላቸው ጥላቻ በመጽናታቸው የኃጢአታቸው ጽዋ ሞልቶ ፈሰሰ።
3. የ”እርም” (የፍጹም ጥፋት) ሥርዓት ምክንያት
ሕፃናት እና እንስሳት ጭምር እንዲጠፉ የታዘዘበት ምክንያት፣ ዓማሌቃውያን በእግዚአብሔር ፊት “እርም” (ለእግዚአብሔር ፍርድ የተለዩ) ስለነበሩ ነው።
- እንስሳቱ፡ እስራኤላውያን ጦርነቱን ለምርኮ እና ለሀብት ማካበቻ እንዳያደርጉት ነው። የእግዚአብሔር ፍርድ ንጹሕ እና ከግል ጥቅም የጸዳ መሆን ነበረበት።
- ሕፃናቱ፡ ይህ የውሳኔው እጅግ ከባዱ ክፍል ነው። ነገር ግን ከታሪክ እና ከሥነ-መለኮት አኳያ ስናየው፣ ዓማሌቃውያን እጅግ አሰቃቂ የሆነ የጣዖት አምልኮ (ልጆችን በእሳት እስከማቃጠል የሚደርስ ርኩሰት) የነበራቸው ሕዝቦች ነበሩ። እግዚአብሔር ይህ ርኩሰት፣ የጣዖት አምልኮ እና በእስራኤል ላይ ያላቸው ሥር የሰደደ ጥላቻ ወደሚቀጥለው ትውልድ እንዳይተላለፍ ይህንን እርምጃ ወስዷል። እግዚአብሔር የሕይወት ሁሉ ፈጣሪና ባለቤት በመሆኑ፣ የሰውን ሕይወት በምድር ላይ ለማቆየትም ሆነ ለመውሰድ ፍጹም ሉዓላዊ መብት አለው።
4. የእግዚአብሔር ፍቅር እና ፍትሕ የማይነጣጠሉ መሆናቸው
መጽሐፍ ቅዱስ እግዚአብሔር ፍቅር ነው ይለናል (1ዮሐ 4:8)። ነገር ግን ይህ ፍቅሩ ከቅድስናው እና ከፍትሑ ጋር አብሮ የሚሄድ ነው። እውነተኛ ፍቅር ክፋትን እና በደልን ዝም ብሎ አይመለከትም። የካንሰር ሕመምተኛን የሚያክም ሐኪም፣ በሽተኛውን ለማዳን ሲል ካንሰሩን ቆርጦ እንደሚያወጣ ሁሉ፣ እግዚአብሔርም የዓለም ሁሉ አዳኝ የሆነው መሲሑ ኢየሱስ ክርስቶስ የሚመጣበትን የእስራኤልን ሕዝብ ከዓማሌቃውያን ርኩሰትና ጥፋት ለመጠበቅ ሲል ይህንን ከባድ መለኮታዊ እርምጃ ወስዷል።
ማጠቃለያ
የተወደዳችሁ፣ የብሉይ ኪዳን ፍርድ የእግዚአብሔርን የኃጢአት ጥላቻ ያሳየናል። እግዚአብሔር ኃጢአትን ምን ያህል እንደሚጸየፍ ስንረዳ፣ የጸጋውንም ታላቅነት የበለጠ እናስተውላለን። ዛሬ በአዲስ ኪዳን እግዚአብሔር ታላቅ ፍቅሩን የገለጠው ኃጢአተኛውን በማጥፋት ሳይሆን፣ በእኛ ምትክ አንደኛ ልጁን ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስን ለፍርድ እና ለሞት አሳልፎ በመስጠት ነው። ስለዚህ የዓማሌቅን ጥፋት ስናይ የእግዚአብሔርን ጥብቅ ፍትሕ፣ የክርስቶስን መስቀል ስናይ ደግሞ የእግዚአብሔርን ፍጹም ፍቅር እናስተውላለን። ማንም ቢሆን በክርስቶስ ኢየሱስ ስላለን ቤዛነት ዘወትር አምላኩን ሊያመሰግን ይገባዋል።